Η ιστορία του Google σε δύο λεπτά

Πώς το Internet αλλάζει τη διαφήμιση

Σε συνέχεια του άρθρου του Ντίνου ( με το οποίο προφανώς συμφωνώ), δείτε αυτό το βιντεάκι, για το πώς δουλεύει ένα απο τα κομμάτια της διαφήμισης στο Internet.

Μπιλιετάκια

Δύο τα μπιλιετάκια που έλαβα σήμερα! Ένα απο το Υπουργείο Οικονομίας που μου ζητάει να πληρώσω κάποια μικρή οφειλή προς το κράτος. Μάλλον μετά τα άσχημα νέα απο τις Βρυξέλλες άρχισαν τα μέτρα

Ευτυχώς όμως που έλαβα και ένα μπιλιετάκι απο την Google. Είναι τα κέρδη μου από το Google adsense ( μικρό ποσό ) μη φαντάζεστε. Τουλάχιστον πατσίσαμε: Υπ. Οικονομίας – Google 1-1

Α! και μιας και μιλάμε για το google, για διαβάστε και αυτό : “Οι… Googlers του ΤΕΙ Μεσολογγίου”

www.Τρίκαλα.gr

Αντιγράφω την είδηση: «Για δεύτερη συνεχή χρονιά, τα Τρίκαλα βρίσκονται μεταξύ των 21 πιο “έξυπνων” κοινοτήτων στον κόσμο, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκτυο ICF, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και έχει καθιερώσει το θεσμό ανάδειξης της πιο έξυπνης παγκοσμίως κοινότητας.  Η σχετική ανακοίνωση έγινε στην Αμερική, ενώ πολλοί ήταν αυτοί που παρακολούθησαν “ζωντανά” μέσω Ιnternet την τελετή (ζωντανή σύνδεση υπήρξε επίσης μέσω του www.trikalacity.gr και του www.e-trikala.gr. ). Η διαδικασία ανάδειξης της πιο έξυπνης κοινότητας του κόσμου, μόλις ξεκίνησε. Στην επόμενη φάση, η οποία θα διεξαχθεί τον Ιανουάριο, από τις 21 θα επιλεχθούν οι 7 πιο έξυπνες κοινότητες, οι οποίες θα διεκδικήσουν την πρωτιά»

Να σημειώσω ότι στη λίστα δεν φιγουράρει καμιά μεγάλη πόλη, τουλάχιστον όχι κάποια από αυτές που θα περιμένατε να δείτε. Μια πρώτη παρατήρηση. Συνήθως συνδυάζουμε την ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις καινοτομίας με μεγάλα αστικά κέντρα, κάτι βέβαια που και από την πράξη αποδεικνύεται, θυμίζω ότι τα Τρίκαλα είναι μια μικρή αγροτική πόλη. Οι νέες τεχνολογίες αναπτύσσονται εκεί που υπάρχουν οι άνθρωποι και οι ιδέες, με λίγη προσπάθεια και φυσικά  χρηματοδότηση.

Συνεχίζοντας λοιπόν την μικρή έρευνα να δω τι στο καλό έχουν κάνει εκεί στα Τρίκαλα, έμεινα λίγο….άφωνος. Αναφέρω ενδεικτικά μερικούς από τους τίτλους των ειδήσεων και των εκδηλώσεων: «Η e-Trikala Α.Ε. παρέχει ενημέρωση και τεχνογνωσία στη Βουλγαρία», « Μαθητές από 6 σχολεία της Ευρώπης επισκέφθηκαν το Επιχειρησιακό Κέντρο Ελέγχου της e-Trikala A.E.»,  «Συμμετοχή του e-trikala στο Παγκόσμιο Συνέδριο eChallenges 2009 στην Κωνσταντινούπολη»

Στα Τρίκαλα υπάρχει ένα ασύρματο δίκτυο που καλύπτει το μεγαλύτερο κομμάτι της πόλης, διαθέτει δίκτυο οπτικής ίνας που διασύνδεει κτήρια, λειτουργεί σύστημα GPS που χρησιμοποιούν τα λεωφορεία και οι στάσεις όπου και συνδέονται με ένα σύστημα e-ticketing για τα δρομολόγια και τα εισιτήρια. Επίσης είναι σε λειτουργία ένα ηλεκτρονικό σύστημα διαβούλευσης, που λειτουργεί μέσα από την ιστοσελίδα e-dialogos.gr, μέσα από το οποίο οι πολίτες μπορούν να καταθέσουν τις απόψεις τους για δράσεις και αποφάσεις του Δήμου τους, αλλά και να ανταλλάξουν ιδέες και απόψεις. Το τελευταίο μάλιστα αποτέλεσε και ένα από τα σημεία ατού για την ανάδειξή της πόλης σε μια από τις “εξυπνότερες” κοινότητες του κόσμου.

Σημειώνω ότι στα Τρίκαλα δεν υπάρχει κανένα παράρτημα Πανεπιστημίου που να έχει αντικείμενο την τεχνολογία και η όλη υποστήριξη γίνεται από φορείς του δήμου και επαγγελματίες της πόλης.

Σίγουρα, η τεχνολογία δεν είναι το πάν, και δεν λύνει τα προβλήματα των ανθρώπων, αλλά παρέχει υπηρεσίες στους πολίτες, συμβάλει στην ανάπτυξη της πόλης,  δημιουργεί νέες αγορές και νέες θέσεις εργασίας, ενισχύει την επιστημονική εξειδίκευση.

Όλα αυτά βέβαια έγιναν γιατί στα Τρίκαλα έβαλαν ένα στόχο: να δημιουργήσουν την πρώτη ηλεκτρονική πόλη στην Ελλάδα.  Σημαντικότερο όμως πέρα από τον ίδιο το στόχο είναι ο τρόπος που η τοπική αυτοδιοίκηση κατάφερε να στήσει κάτι τέτοιο, ειδικά στην τεχνοφοβική Ελλάδα.

Ηλεκτρονική διοίκηση, ηλεκτρονική διακυβέρνηση και ηλεκτρονική δημοκρατία.

Ο όρος μπήκε στο λεξιλόγιό μας και στην πολιτική ατζέντα τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με την ιντερνετική εγκυκλοπαίδεια Wikipedia: Με τον όρο ηλεκτρονική διακυβέρνηση (e-government) χαρακτηρίζεται γενικά η εισαγωγή των τεχνολογιών της πληροφορικής και των υπολογιστών στη δημόσια διοίκηση και οι νέες διοικητικές πρακτικές, τις οποίες οι τεχνολογίες αυτές εισήγαγαν.

Υπάρχουν δύο φιλοσοφικές αντιλήψεις σχετικά με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Για μερικούς η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση είναι «η εφαρμογή εργαλείων και τεχνικών της ηλεκτρονικής πρακτικής στη λειτουργία της διακυβέρνησης». Αυτή η αντίληψη εστιάζει στην αποδοτικότητα χρήση των μέσων με στόχο την ευκολότερη και καλύτερη διαχείριση, τη μείωση του χρόνου διεκπεραίωσης και φυσικά τη μείωση του κόστους.

Με λίγα λόγια, και σε ότι αφορά την Ελλάδα, στο βαθμό που η τεχνολογία κατάφερε να μπει στη διοίκηση του κράτους, αυτό έγινε με στόχο να καταφέρει ο πολίτης να  παρακάμψει τον δαιδαλώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό του δημοσίου και να εξασφαλίσει το ελάχιστο: ότι δεν θα ταλαιπωρηθεί και δεν θα χάσει χρόνο. Όποιος έχει κάτσει έστω και μια φορά σε ουρά στο ΙΚΑ ή στην εφορία, δεν μπορεί παρά να είναι ευγνώμων για τις ευκολίες της τεχνολογίας.

Λίγο πολύ κάποιες υποδομές φαίνεται να λειτουργούν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.  Το δίκτυο Taxis ήταν μια πετυχημένη πρακτική, όπως και το δίκτυο του ΚΕΠ. Το IKA επίσης κάποιες υπηρεσίες, Το Ερμής (Portal της Δημόσιας Διοίκησης) ξεκίνησε, αλλά ελάχιστη είναι αυτοί που το γνωρίζουν ενώ το Σύζευξις (διασύνδεση των υπηρεσιών του Δημοσίου), δυστυχώς ακόμα δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Πάντως έπρεπε να φτάσουμε στο 2009 για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τα αυτονόητα.

Ας μην ξεχνάμε όμως πώς η τεχνολογία από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει λύση των προβλημάτων, ούτε του κράτους και προφανώς ούτε των πολιτών. Όπως αποδείχτηκε, δεν αρκεί ένας υπολογιστής ή ένα πληροφοριακό σύστημα, ή μια σειρά από εξαγγελίες αυτό που είναι απαραίτητο είναι αλλαγή της φιλοσοφίας.

Για την ώρα, στην Ελλάδα δεν μιλάμε για ηλεκτρονική διακυβέρνηση αλλά για ηλεκτρονική διοίκηση. Ο πολίτης δεν μπορεί να συμμετέχει σε διαδικασίες, δεν μπορεί να πάρει μέρος στην διαβούλευση για θέματα και ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις νέες τεχνολογίες παρά μόνο ως θεατής.

Η βασική ιδέα πίσω από την ηλεκτρονική διακυβέρνηση βρίσκεται στη χρήση των  μέσων και την δυναμική που μπορεί να παρέχει η τεχνολογία για να ενισχύσει την συμμετοχή του πολίτη. Το κέντρο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν βρίσκεται στο κράτος αλλά στον ενεργό πολίτη,  που έχει άποψη και θέλει να την καταθέσει, που θέλει να ασκήσει κριτική και έλεγχο, που θέλει να συμμετάσχει στις αποφάσεις όχι ψηφίζοντας κομματικούς αντιπροσώπους, αλλά μέσα από την αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους πολίτες και με την πολιτεία. Από αυτό τον στόχο είμαστε μακριά ακόμα.

Βέβαια το πώς και το πόσο εύκολα η ηλεκτρονική διοίκηση, μπορεί να γίνει ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και γιατί όχι, ηλεκτρονική δημοκρατία, είναι μια άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα…