Αρχείο

Archive for Δεκέμβριος 2007

Χριστούγεννα κάθε μέρα

21/12/2007 Σχολιάστε

Χριστούγεννα, η γιορτή της αγάπης, και επειδή εμείς οι Έλληνες είμαστε πονετικός λαός φροντίζουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή να κάνουμε το καθήκον μας. Χριστουγεννιάτικες κάρτες, τηλεμαραθώνιοι, μη κυβερνητικές οργανώσεις, κουπόνια υποστήριξης και τόσα άλλα… Ο αλτρουισμός μας μπορεί να εκφραστεί με πολλούς τρόπους,  μπορούμε και εμείς να βοηθήσουμε.

santa

Θα καταλάβατε ότι το ύφος μου είναι μάλλον ειρωνικό και έχετε δίκιο. Μισό λεπτό. Πρώτα από όλα να δηλώσω ότι υποστηρίζω κάθε είδους οργάνωση που με πραγματική φιλανθρωπία και αλτρουισμό προσπαθεί να βοηθήσει τους συνανθρώπους μας. Αλλά το ζήτημα δεν είναι τι κάνει η κάθε οργάνωση, αλλά τι κάνουμε εμείς.

Η φιλανθρωπία και ο αλτρουισμός είναι πράξεις καθημερινές, που τις κάνεις χωρίς μεγάλα λόγια και χωρίς να επιδίωξη ανταμοιβής. Την αγάπη προς τον συνάνθρωπο την δείχνουμε κάθε στιγμή, κάθε μέρα, και όχι όποτε το θυμόμαστε ή όποτε μας βολεύει. Δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν την φιλανθρωπία ως μια πράξη στο πνεύμα των ημερών, δηλαδή μια θλιβερή Χριστουγεννιάτικη συνήθεια, όπως τα κάλαντα, τα μελομακάρονα και το στολισμένο δέντρο. Άντε να το κάνουμε και φέτος να ησυχάσουμε.

Είναι παράδοξο να ξοδεύουμε δύο μισθούς για να εξασφαλίσουμε πλούσιο τραπέζι, ρεβεγιόν με σαμπάνια, τουαλέτες και σμόκιν, ακριβά δώρα, γιρλάντες, φωτάκια, δέντρα, και ότι άλλο μπορούμε να φανταστούμε. Τι ακριβώς γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα; Είναι η γιορτή της αγάπης ή η γιορτή του καταναλωτισμού; Το ένα ευρώ που θα περισσέψει, πάντως, θα το στείλουμε sms για τα παιδάκια στην Αφρική που πεινάνε. Δεν μας περνάει από το μυαλό ότι τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε όλο το χρόνο γιατί εμείς εδώ τρώμε τον αγλέουρα κάθε μέρα;

Για αυτό το λόγο εκνευρίζομαι όταν ακούω ανθρώπους να λένε «εγώ φέτος θα στείλω κάρτες τις Unicef». Φτιάχνουμε μια δικαιολογία, μια πράξη που θα καλύψει την αδράνειά μας για έναν ολόκληρο χρόνο. Μια δικαιολογία που θα τη χρησιμοποιούμε όχι τόσο για να μη μας καταδικάσουν οι άλλοι, αλλά για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Γιατί κανένας ύπνος δεν είναι πιο γλυκός από τον ύπνο του ανθρώπου που έχει εκτελέσει το καθήκον του. Το χειρότερο είναι ότι λειτουργούμε έτσι συνειδητά και όχι αντανακλαστικά. Ξέρουμε ότι οι καταναλωτική κοινωνία έχει ένα τεράστιο τίμημα, αρκεί να το πληρώσει άλλος. Εμείς για να ευχαριστηθούμε την ευμάρεια μας το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συγκινηθούμε λίγο παραπάνω, να βουρκώσουμε για τα καημένα τα παιδάκια και έπειτα να φάμε το δέκατο μελομακάρονο, μονολογόντας «κοιτα να δείς τι γίνεται στον κόσμο».

Ο κάθε σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να καταλάβει ότι τα περισσότερα προβλήματα στον κόσμο υπάρχουν γιατί κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Δεν αφήνουμε κανέναν να διαταράξει την ισορροπία μας και δωροδοκούμε τις τύψεις μας για να τις κάνουμε να σωπάσουν, με sms του ενός ευρώ και κάρτες της Unicef. Μάθαμε να κατασκευάζουμε άλλοθι και το χρησιμοποιούμε σε κάθε περίσταση. «Εγώ πήγα στην πορεία για το πόλεμο του Ιράκ», «έκανα απεργία την Τετάρτη», «διαδήλωσα για το περιβάλλον», «έστειλα χρήματα για τον τηλεμαραθώνιο», έκανα το καθήκον μου. Με συγχωρείτε αλλά άλλοθι χρειάζονται οι ένοχοι. Άλλοθι κατασκευάζουν οι εγκληματίες.

Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο, το περιβάλλον, την ειρήνη, τα παιδιά με ασθένειες…  πρέπει να το κάνουμε κάθε μέρα με μικρά βήματα, πρέπει να το κάνουμε γιατί το θέλουμε, γιατί μας νοιάζει, γιατί είναι τρόπος ζωής και όχι γιατί είναι Χριστούγεννα.

Advertisements

Μην πυροβολείται τον Μαγγίνα

14/12/2007 Σχολιάστε

Και ξαφνικά ο υπουργός Απασχόλησης Βασίλης Μαγγίνας, βρίσκεται μπλεγμένος σε δύο τρανταχτά σκάνδαλα: από τη μία η θέση της κόρης του στον ΟΤΕ και ο τρόπος πρόσληψής της, και από την άλλη οι ανασφάλιστοι αλλοδαποί εργάτες, στο μποστάνι του υπουργού. Να σας πώ την αμαρτία μου, δεν μου έκανε καθόλου έκπληξη! Στην πρώτη περίπτωση τακτοποίησε το παιδί του και στην δεύτερη έβαλε κάποιους ανθρώπους για ανασφάλιστη εργασία. Μα, και στις δύο περιπτώσεις ο κ. Μαγγίνας έκανε αυτό που κάνει καθημερινά ο μέσος Έλληνας. Βέβαια ο κ. Μαγγίνας είναι υπουργός και όχι ο μέσος Έλληνας και γιαυτό έχει πολιτική και ηθική ευθύνη για τις πράξεις του. Για το έργο του ας τον κρίνουν οι πολίτες- ψηφοφόροι, δεν είναι δικιά μου δουλεία.

fireshots

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο κ. Μαγγίνας ως υπουργός απασχόλησης και με το ασφαλιστικό να καίει πιο πολύ από ποτέ είναι σίγουρο ότι θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα και θα χτυπηθεί από παντού. Αλλά αυτή τη φορά ο υπουργός τα έβαλε με λάθος ανθρώπους. Τους δημοσιογράφους. Αγγίζοντας το ταμείο τους, έβαλε απέναντί του μια ομάδα επαγγελματιών (που συχνά χαρακτηρίζεται ως τέταρτη εξουσία) που έχει στα χέρια της όλα τα μέσα για να τον πολεμήσει. Ουσιαστικά ο κ. Μαγγίνας θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει μια άσχημη μορφή πολέμου βασισμένη στην προπαγάνδα και στη λάσπη.

Είμαι σίγουρος ότι οι δημοσιογράφοι αν ήθελαν θα μπορούσαν να αποκαλύψουν πολύ σοβαρότερα ζητήματα για οποιονδήποτε βουλευτή ή υπουργό. Δεν το κάνουν γιατί δεν υπηρετούν την αλήθεια αλλά τα συμφέροντά τους. Χρησιμοποιούν την ενημέρωση σαν μέσο πίεσης για να εξυπηρετήσουν τα -κατά τα αλλά- δίκαια αιτήματα τους. Νομίζω ότι δεν θα εντυπωσιάσω κανέναν, αν δηλώσω ότι οι δημοσιογράφοι με τον ίδιο τρόπο μανιπουλάρουν την είδηση καθημερινά προς όφελος συμφερόντων είτε δικών τους είτε άλλων. Ας είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τι διαβάζουμε και το πώς το διαβάζουμε.

Μισό λεπτό, να ξεκαθαρίσω, δεν τα έχω με τους δημοσιογράφους. Δεν με ενδιαφέρει ο κ. Μαγγίνας μπορεί να έχει ευθύνη ή όχι. Ξαναλέω ότι οι πολιτικοί και το έργο τους, κρίνετε στην κάλπη από τον λαό. Εμένα με ενδιαφέρει το ασφαλιστικό και αντί να διαβάζω ρεπορτάζ, ειδήσεις και άρθρα για αυτό, διαβάζω για την κόρη του Μαγγίνα και τους αλλοδαπούς εργάτες του. Δυστυχώς οι δημοσιογράφοι δεν κράτησαν την ισορροπία, θεώρησαν τον Μαγγίνα ως το πρόβλημα ενώ το πρόβλημα είναι το ασφαλιστικό.

Μη μας κάνει όμως εντύπωση αυτή η αντίδραση. Μην πάμε μακριά, ας θυμηθούμε τη έγινε με το εθνικό ζήτημα της παιδείας λίγους μήνες πριν Όλα τα παιδιά κατέβηκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας με πάθος απέναντι στις αλλαγές που προσπαθούσε να κάνει η κ. Γιαννάκου. Το αποτέλεσμα ήταν να μην εκλεγεί η κυρία Γιαννάκου βουλευτής και αυτό πανηγυρίστηκε ως νίκη του μαθητικού κινήματος. Η ουσία όμως είναι ότι στην παιδεία δεν άλλαξε τίποτα και ότι καμία κινητοποίηση δεν γίνεται σήμερα για το εκπαιδευτικό, λες και το μακροχρόνιο ζήτημα της παιδείας ήταν η Γιαννάκου.

Βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος, ο κ. Μαγγίνας και η κ. Γιαννάκου είναι εκπρόσωποι μιας κυβέρνησης που πήρε εντολή να εφαρμόσει το πρόγραμμά της. Αλλά αλήθεια πόσοι ψήφισαν διαβάζοντας το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας ή του ΠΑΣΟΚ; Γιατί μας κάνει εντύπωση που η κυβέρνηση εφαρμόζει το πρόγραμμά της;
Το ασφαλιστικό, η παιδεία και όλα τα άλλα ζητήματα που μας απασχολούν σαν κοινωνία, δεν γεννήθηκαν από το πουθενά, είναι αποτέλεσμα αποτυχημένων πολιτικών επιλογών, είναι αποτέλεσμα κακής εφαρμογής του νόμου και της νεοελληνικίστικης φιλοσοφίας του «’ντάξει μωρέ».

Τα βάζουμε με τον αγγελιοφόρο, αλλά δεν φταίει αυτός που φέρνει κακά μαντάτα

Εν- οχλήσεις

07/12/2007 Σχολιάστε

Το σημερινό κείμενο γράφτηκε με αφορμή την ημερίδα για της ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που έγινε στον Δήμο Ευπαλίου. Δεν θα παρουσιάσω τις ιδέες και τις προτάσεις. Οι επιστήμονες που ήταν καλεσμένοι στην εκδήλωση νομίζω ότι κάλυψαν αρκετά από τα ζητήματα που αφορούν τόσο τις ανεμογεννήτριες όσο και τα φωτοβολταϊκά, στο πλαίσιο του χρόνου που διέθεταν. Αντίθετα θα γράψω όσα με εν- οχλούν.

windpower

Όχληση, η λέξη που μου έμεινε από την ημερίδα και ακούστηκε πάρα πολλές φορές. Σύμφωνα με αρκετούς «πολέμιους» το βασικό πρόβλημα που προκύπτει από τις ανεμογεννήτριες είναι η όχληση. Για να μην μπερδευτείτε, όχληση στα νεοελληνικά είναι η ενόχληση, αισθητική, ακουστική, προς τα πουλάκια, το περιβάλλον  και άλλα. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερο και μιας και έχουμε επιλύσει όλα τα άλλα προβλήματα στον τόπο μας που μας εν-οχλούνε, όπως:

Οπτική όχληση: οι ανεμογεννήτριες, λέει, προκαλούν την αισθητική μας, πράγμα που έχει τρομερές συνέπειες κυρίως στον τουρισμό. Ευτυχώς έχουμε γλιτώσει από σκουπίδια στους δημόσιους χώρους, μπάζα σε δάση, χωματερές, παρατημένα αυτοκίνητα, ανοιχτά νταμάρια, πολύχρωμες διαφημιστικές πινακίδες, κεραίες τηλεόρασης και κινητής τηλεφωνίας. Τίποτα από όλα αυτά δεν ασχημαίνει το υπέροχο Ελληνικό τοπίο όσο οι ανεμογεννήτριες.

Ηχητική όχληση: Οι ανεμογεννήτριες, λέει, προκαλούν θορύβους και υπόηχους που είναι πολύ εκνευριστικοί οι πρώτοι και βλαβεροί για την υγεία μας οι δεύτεροι. Η ηχορύπανση στις πόλεις από την κίνηση και τα αυτοκίνητα, τα ντριν-ντριν από τα κινητά ακόμα και στις κηδείες, τα μπουζούκο-ποπ τα ξημερώματα, οι τηλεοράσεις στη διαπασών, τα εργοτάξια δεν ενοχλούν πια κανέναν, ίσα ίσα χαλαρώνουν το πνεύμα και την ψυχή.

Όχληση στο οικοσύστημα της περιοχής: ενοχλούμε τα κακόμοιρα ζωάκια και τα δεντράκια όταν πάμε να φτιάξουμε ανεμογεννήτριες, αλλά όχι όταν αποψιλώνουμε δάση για γεωργικές – κτηνοτροφικές – βιομηχανικές χρήσεις, όχι όταν φτιάχνουμε δρόμους, εξοχικές βίλες, χιονοδρομικά, πίστες 4×4.

Όχληση στα πουλιά: τα άμοιρα πετούμενα μετρούν εκατόμβες θυμάτων από τις ανεμογεννήτριες, ευτυχώς δεν κινδυνεύουν από τους κυνηγούς, τα αυτοκίνητα στις εθνικές, την μόλυνση των βιότοπων τους, τις καμινάδες των εργοστασίων, τα ηλεκτροφόρα καλώδια, την όξινη βροχή. Τα μεταναστευτικά μάλιστα χάνουν τον προσανατολισμό τους από τα φωτάκια που έχουν οι ανεμογεννήτριες, ενώ δεν ενοχλούνται από τις υπερφωταγωγημένες πόλεις μας, τα αεροδρόμια, τις εθνικές οδούς, τα βεγγαλικά, τους φάρους.

Όχληση στις ερωτικές σχέσεις των αιγοπροβάτων και των ανθρώπων: φυσικά τα έρημα αρσενικά αιγοπρόβατα μπλοκάρουν όταν οι αιγοπροβατίνες εκδηλώνουν τον θαυμασμό τους για το φαλλικό σύμβολο τεραστίων διαστάσεων, ενώ οι άντρες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στο κρεβάτι όχι από το κάπνισμα, το άγχος, την κακή διατροφή, την έλλειψη άσκησης, αλλά γιατί η κίνηση της ανεμογεννήτριας νανουρίζει το σπέρμα τους.

Όχληση του μικροκλίματος: οι ανεμογεννήτριες λέει και τα φωτοβολταϊκά επηρεάζουν το μικροκλίμα της περιοχής. Οι ρύποι στην ατμόσφαιρα από τα αυτοκίνητα και τα εργοστάσια δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την κλιματική αλλαγή.

Καταλάβατε που το πάω, γιαυτό δεν χρειάζεται να συνεχίσω. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο, δεν είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν δέχονται την συγκεκριμένη προσέγγιση ως λύση (είμαι σίγουρος ότι, ναι,  και οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας έχουν συνέπειες στο περιβάλλον (πολύ μικρές και αναστρέψιμες) , όπως κάθε μικρή ή μεγάλη ανθρώπινη δραστηριότητα. Τα επιχειρήματα σας όμως κύριοι είναι αστεία και η κατάσταση του περιβάλλοντος είναι πλέον πολύ μα πολύ σοβαρή.