Αρχείο

Archive for Μαρτίου 2008

Αρχαίο πνεύμα αθάνατο…

28/03/2008 Σχολιάστε

Κατά την τελετή αφής της ολυμπιακήςφλόγας στην Αρχαία Ολυμπία, Έλληνες αστυνομικοί συνέλαβαν 3 μέλη της οργάνωσης Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα, ο γενικός γραμματέας της οποίας εισέβαλε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής «Πεκίνο 2008», κρατώντας σημαία διαμαρτυρίας για τους Αγώνες του Πεκίνου.

olympic-police

Οι ακτιβιστές δήλωσαν ότι δεν είχαν σκοπό να προσβάλλουν τη χώρα μας και την τελετή, αλλά να θυμίσουν στην Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και την Κίνα τις υποσχέσεις για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να υπενθυμίσουν τη “λύση” του μποϊκοτάζ των αγώνων. «Αν η Ολυμπιακή φλόγα είναι ιερή, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ακόμη περισσότερο», τονίζουν.

Οι Θιβετιανοί έχουν κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρονται για την κατοχή της χώρας τους από Κινεζικές δυνάμεις και σίγουρα μια συμβολική κίνηση σαν και αυτή μπορεί να μεταφέρει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλο τον κόσμο και πιστεύω πως όλοι μας είμαστε μαζί τους στον αγώνα τους για ελευθερία.

Ο Ευάγγελος Αντώναρος σχολιάζοντας το γεγονός σημείωσε ότι «Η κυβέρνηση καταδικάζει κάθε απόπειρα παρέμβασης στην καθιερωμένη τελετή αφής της φλόγας, πολύ περισσότερο όταν εμπεριέχει πράξεις που δεν έχουν καμία σχέση με τοΟλυμπιακό Πνεύμα». Προφανώς ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης θέλησε να αποσυνδέσει το πολιτικό γεγονός της διαμαρτυρίας από το τελετουργικό των αγώνων. Αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς είναι προφανές ότι ο θεσμός δεν θα μπορούσε να μείνει αμόλυντος από τις συγκρούσεις και την πολιτική. Αντίθετα μάλιστα, οιΟλυμπιακοί Αγώνες συνοψίζουν ακριβώς τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές εξελίξεις του αιώνα που πέρασε.

Στους Αγώνες του Μεξικού το 1968, οι δύο πρώτοι νικητές των 200 μ., έγχρωμοι Αμερικανοί, προέβησαν σε μια πρωτοφανή για τα ολυμπιακά δεδομένα πράξη: την ώρα της απονομής των μεταλλίων και της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ, χαμήλωσαν το κεφάλι, υψώνοντας ταυτόχρονα τη γαντοφορεμένη γροθιά τους, σύμβολο τηςΜαύρης Δύναμης, διαμαρτυρόμενοι για τις διακρίσεις που εφαρμόζονταν εναντίον των μαύρων αθλητών στις ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου το 1972, μέλη της παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης», εκμεταλλεύονται τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας και σκοτώνουν δύο Ισραηλινούς αθλητές και κρατούν αιχμαλώτους άλλους εννιά.Με την παρέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, η επιχείρηση καταλήγει σε λουτρό αίματος. Η πρωθυπουργός του Ισραήλ διατάσσει αντίποινα, με τον κωδικό «Οργή τουΘεού» και πράκτορες τηςΜοσάντ αναλαμβάνουν την εκτέλεση των τρομοκρατών σκοτώνοντας 12 ακόμα ανθρώπους.

Το 1980, στους Ολυμπιακούς της Μόσχας, οι ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες – σύμμαχοί, αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στους αγώνες διαμαρτυρόμενες για τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν. Τελικά, έλαβαν μέρος 81 χώρες και απείχαν 56. Από τις 56 χώρες κάποιες έλαβαν μέρος όχι ως επίσημες συμμετοχές, αλλά ως μεμονωμένες ομάδες, όπως η βρετανική ομάδα του στίβου, η οποία πήρε μέρος στους αγώνες παρά την αντίθεση της ολυμπιακής επιτροπής της χώρας της.

Η λίστα είναι μεγάλη. Σχεδόν σε κάθε Ολυμπιακή Διοργάνωση, λαμβάνει χώρα ένα σοβαρό διπλωματικό, πολιτικό ή και τρομοκρατικό συμβάν. Η αλήθεια είναι ότι το αρχαιοελληνικό ιδεώδες των Ολυμπιακών αγώνων χάθηκε κάπου ανάμεσα στις μαρκετινιές, τον ανταγωνισμό, τα αναβολικά, τα κέρδη, την πολιτική, τις οικονομικές επιδιώξεις και τα μέτρα ασφαλείας.Όλα αυτά βεβηλώνουν το Ολυμπιακό πνεύμα και όχι η διαμαρτυρία των Θιβετιανών.

Ή μικρός, μικρός παντρέψου…

21/03/2008 Σχολιάστε

Μεταφέρω την είδηση από τον Ελεύθερο Τύπο της περασμένης Παρασκευής

Από την ηλικία των 12,5 ετών ξεκινά πλέον η σεξουαλική δραστηριότητα των εφήβων στη χώρα μας, οι οποίοι, όμως, επιδεικνύουν μειωμένη συμμόρφωση στις αντισυλληπτικές μεθόδους. Τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν αντικείμενο μελέτης του 2007, που παρουσιάζονται στο 5ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο του «Οικογενειακού Προγραμματισμού» με βασικά θέματα «Σεξουαλική Υγεία, Αντισύλληψη και Υπογεννητικότητα», το οποίο πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη.

funny-kid

Η αλήθεια είναι πως στην πρώτη ανάγνωση της είδησης ένιωσα λίγο άβολα. Πρώτα από όλα γνωρίζω παιδιά σε αυτή την ηλικία και η κάθε σύνδεσή τους με το σεξ μου φαίνεται τουλάχιστον αμήχανη. Αλλά ας δούμε το θέμα ψύχραιμα.

Το σεξ πάντα ήταν ένα θέμα που προκαλούσε ανασφάλεια σε κάθε ομιλητή, αλλά η κοινωνία μας σήμερα είναι αρκετά ανοιχτή και μπορεί αν όχι να δεχτεί, τουλάχιστον να συζητήσει θέματα που παλιότερα ήταν ταμπού. Σίγουρα λοιπόν το σεξ είναι σήμερα μια απενοχοποιημένη ιδέα, απαλλαγμένη στο μεγαλύτερο βαθμό από άμυνες και προκαταλήψεις. Και αυτό είναι καλό.

Σήμερα μπορούμε να μιλήσουμε στους νέους για τις χαρές αλλά και τους κινδύνους που κρύβει ο έρωτας. Μπορούμε να μιλάμε ανοιχτά και να ενημερώνουμε για προβλήματα που συνδέονται με το σεξ, όπως τα αφροδίσια νοσήματα, το AIDS, τις εγκυμοσύνες σε μικρή ηλικία, τις σεξουαλικές παρεκκλίσεις, τα εγκλήματα πάθους, την πορνογραφία, τους βιασμούς… και η λίστα συνεχίζεται.

Σας θυμίζω ότι όλα αυτά δεν είναι ζητήματα που προέκυψαν τώρα. Όσο υπάρχει ο έρωτας υπάρχουν και όλα τα παραπάνω. Απλά παλιότερα τα κρύβαμε πίσω από την κλειστή πόρτα της κρεβατοκάμαρας, ενώ σήμερα μπορούμε και μιλάμε ανοιχτά.

Αφού λοιπόν σήμερα μιλάμε ανοιχτά, ο καθένας μπορεί να εκφέρει γνώμη για το θέμα. Και εκεί ακριβώς είναι που δημιουργείται το πρόβλημα. Το ζήτημα είναι η παραχάραξη της έννοιας του έρωτα – όπως και πολλών άλλων εννοιών σήμερα! Δηλαδή το θέμα είναι γλωσσικό; Η αλήθεια είναι πώς είναι θέμα παιδείας και εκπαίδευσης.

Οι περισσότερες εκπομπές στην τηλεόραση, οι διαφημίσεις σε όλα τα μέσα, τα περιοδικά, η μουσική, τα παιχνίδια, όλα χρησιμοποιούν το σεξ ala cart για να μεταφέρουν το μήνυμά τους είτε είναι σχετικό είτε όχι με σκοπό να πουλήσουν. Αφήσαμε λοιπόν την τηλεόραση, τα χαζό- λαϊκό-ποπ τραγουδάκια και τις διαφημίσεις να εκπαιδεύσουν τα παιδιά μας στο ζήτημα του έρωτα, και όπως είναι φυσικό επακόλουθο ο έρωτας και όλα όσα συνδέονται με αυτόν έγιναν εμπορεύσιμο προϊόν, το οποίο μάλιστα αποφέρει τεράστια κέρδη στη βιομηχανία του περιττού.

Εμείς από ντροπή και από συντηρητισμό φοβηθήκαμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας. Η σεξουαλική εκπαίδευση δεν έγινε ποτέ ουσιαστικό μάθημα στα σχολεία. Και τα παιδιά που από τη φύση τους είναι περίεργα βρήκαν άλλους τρόπους να ανακαλύψουν το μυστικό του έρωτα.

Μόνο που ο έρωτας που ανακαλύψανε είναι ένα δειλό, φτηνό, εύκολο και ψεύτικο προϊόν σε χρωματιστό σακουλάκι που πουλιέται παντού και όχι το ομορφότερο μυστήριο στη ζωή μας.

Δυστυχώς φοβάμαι ότι τα παιδιά θα χορτάσουν το σεξ αλλά δύσκολα θα γευτούν τον έρωτα.

Ας πέσει το σκοτάδι…

14/03/2008 Σχολιάστε

Ένα μεγάλο μέρος της επικαιρότητας αυτές τις μέρες αφορά τις συνεχόμενες επαναλαμβανόμενες και απροειδοποίητες διακοπές ρεύματος από την ΔΕΗ. Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσω ότι συμφωνώ με το δικαίωμα του κάθε εργαζόμενου να διαμαρτύρεται, να αντιδρά και να απεργεί όταν θίγονται τα δικαιώματά του. Από την άλλη θα πρέπει να αναγνωρίσουν και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ ότι το ρεύμα δεν είναι ένα απλό προϊόν, αλλά μια ζωτική πηγή ενέργειας για τις περισσότερες οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες.

nightlights
Αυτό που μου κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι ο τρόπος με τον οποίο ο μηχανισμός του κράτους αντιμετωπίζει μια γνωστή από πριν ακραία κατάσταση. Θα γίνω πιο συγκεκριμένος. Την περασμένη Κυριακή αν κάποιος περπατούσε στην Ναύπακτο θα παρατηρούσε το εξής παράδοξο, όλα τα φώτα ανοιχτά σε όλες τις υπηρεσίες (ΔΟΥ, Δημαρχείο, ΕΛΤΑ, ΟΤΕ) και φαντάζομαι και στις υπόλοιπες….Είμαι σίγουρος ότι στις περισσότερες πόλεις, στα περισσότερα δημόσια κτήρια αυτή είναι μια πάγια τακτική.

Για άλλη μια φορά το κράτος δίνει το λάθος παράδειγμα στους πολίτες
. Ας πούμε ότι το περιβάλλον και οι εκπομπές ρύπων από την αλόγιστη χρήση πόρων δεν μας ενδιαφέρει. Ας υποθέσουμε ότι το οικονομικό αντίτιμο της άχρηστης χρήσης του ρεύματος το έχουμε καλύψει. Τέλος ας φανταστούμε ότι το αισθητικό αποτέλεσμα ενός φωτισμένου κτιρίου μας αρέσει. Αυτό που δεν καταλαβαίνω με τίποτα είναι πώς από τη στιγμή που ξέρουμε ότι το ρεύμα δεν επαρκεί για άλλες ασικές ανάγκες, γιατί έστω για μερικά βράδια δεν σβήνουμε τα φώτα σε κτίρια που ούτως ή άλλως δεν χρειάζεται να είναι φωτισμένα το σαββατοκύριακο.

Πολύ απλά κάποιος θα μπορούσε να συμπεράνει ότι πρόκειται για την γνωστή αδιαφορία με την οποία σαν οργανωμένη κοινωνία αντιμετωπίζουμε συνήθως τέτοια ζητήματα. Ίσως όμως θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω για να αναζητήσουμε τους λόγους για τους οποίους ο κόσμος μας θέλει το φως συνέχεια αναμμένο.

Στην αυγή της ανθρωπότητας, ο αρχαίος άνθρωπος ανακάλυψε τυχαία ένα πολύτιμο εργαλείο, την φωτιά. Αντιλαμβανόμενος την τεράστια σημασία και τη χρησιμότητα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κρατά ζωντανή την φλόγα.Ο άνθρωπος έπλασε μύθους σαν αυτόν του Προμηθέα και θεοποίησε κάθε τι που παρέχει φως και θερμότητα, όπως τον ήλιο, την σελήνη, τα ηφαίστεια. Η ανάγκη αυτή συνεχίστηκε και καλλιεργήθηκε στο υποσυνείδητο του ανθρώπου μέσα στους αιώνες. Ακόμα και μέχρι σήμερα στα περισσότερα σπίτια, σε αντικατάσταση της φλόγας μένει αναμμένο ένα φως, στον διάδρομο, στο μπάνιο, στο σαλόνι, σημάδι ότι το σπίτι είναι ζωντανό. Ο άνθρωπος έχει μάθει να αναζητεί και να διατηρεί το φως.

Οι σύγχρονες κοινωνίες μπορεί να έχουν κάνει τεχνολογικά άλματα από τους αρχαίους προγόνους, όμως η ανθρωπότητα ακόμα τρέφει μέσα της τις ίδιες παραδόσεις.Ο σύγχρονος Προμηθέας κρατάει ηλεκτρονικά συστήματα, κομπιουτεράκια, κινητά που δεν κλείνουν ποτέ, τηλεοράσεις που δεν σωπαίνουν, υπολογιστές και φώτα, πολλά φώτα και όλα αυτά τα θέλουμε συνέχεια αναμμένα.

Η αλήθεια είναι ότι με κλειστά τα φώτα, μπορούσαμε για λίγο να αναζητήσουμε το φως στον νυχτερινό ουρανό και στα αστέρια, στο αναμμένο τζάκι και στα φωτισμένα από τα κεριά πρόσωπα. Ας σβήσουμε λίγο το φως μέσα στο σκοτάδι. Ίσως δούμε πράγματα που μας διαφεύγουν.

Τα ιερά δεσμά του … συμβολαιογράφου

07/03/2008 Σχολιάστε

Μια άσχημη είδηση κατέφθασε αρχές της εβδομάδας στο fax της εφημερίδας απ’ την Αστυνομική Διεύθυνση Αιτωλίας. “Την 3-03-08 και ώρα 10.00 στο συνοικισμό Πλατανίτη του Δ. Αντιρρίου, 42χρονος αλλοδαπός, κάτοικος Γερμανίας μαζί με δύο ακόμα άνδρες, εισήλθαν στην ισόγεια κατοικία της εν διαστάσει συζύγου του, 28χρονης ημεδαπής, και με τη χρήση βίας άρπαξαν την ανήλικη αβάφτιστη κόρη της ανωτέρω, ηλικίας πέντε μηνών και διέφυγαν προς άγνωστη κατεύθυνση. Οι δράστες αναζητούνται”.

bride

Αφήνοντας τα αίτια της οικογενεια κής περιπέτειας στην ίδια την οικογένεια – άντε και στα κουτσομπολίστικα μέσα – η ενέργεια του πατέρα δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως προϊόν ενός αποτυχημένου γάμου, που δυστυχώς τον “πληρώνει” ένα αθώο πλάσμα.

Βλέποντας το θέμα συνολικά, δεν μπορούμε παρά να παραδεχθούμε ότι ο μοντέρνος τρόπος ζωής υποδαυλίζει τον θεσμό αλλά και την ουσία του γάμου. Τα στατιστικά είναι σοκαριστικά. Κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες υπερτριπλασιάστηκε ο αριθμός των διαζυγίων στην Ελλάδα, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία οι μονογονεϊκές οικογένειες αποτελούν το 5% των οικογενειών με παιδιά κάτω των 18 ετών. Ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας βρίσκεται σε κρίση, αυτό είναι φανερό.

Οι λόγοι και οι αφορμές είναι πάρα πολλές. Ο γάμος αποτελεί σήμερα μάλλον μια υποχρέωση, ένα καλοκαιρινό event με δεξίωση, μια κοινωνική εκδήλωση, παρά μια αμοιβαία ανάγκη για συμβίωση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Η αρνητική αυτή τάση της κοινωνίας εκφράζεται και από την ανάγκη για το πρόσφατο νομοσχέδιο περί «συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης», ρύθμιση που επιτρέπει σε όσους θέλουν, να ενώνουν τις ζωές τους, όχι με τα ιερά δεσμά του γάμου, αλλά με τα δεσμά του συμβολαιογράφου.

Πολλοί βιάστηκαν να καταδικάσουν την ιδέα, ανάμεσα σε αυτούς και άνθρωποι της εκκλησίας . Ας σημειώσουμε όμως πως η εκκλησία δεν δέχεται ούτε το διαζύγιο που όλοι πρέπει να δεχτούμε πως είναι μια κοινωνική ρύθμιση που σε πολλές περιπτώσεις λυτρώνει ανθρώπους που έχουν έρθει σε δύσκολη θέση βιώνοντας έναν αποτυχημένο γάμο.

Ας μην τρομάξουμε με την προοδευτικότητα, ας μην θεωρήσουμε το μέτρο ριζοσπαστικό. Προσωπικά πιστεύω πως ο νόμος έρχεται να διορθώσει μια κοινωνική ανακολουθία. Μέχρι σήμερα όσοι συμβίωναν στερούνταν μιας σειράς δικαιωμάτων που θα είχαν αν ήταν παντρεμένοι. Σε μια ανοιχτή, δημοκρατική κοινωνία θα πρέπει να προβλέπουμε και να κατανοούμε την διαφορετικότητα. Σίγουρα με τα συναισθήματα δεν μπορείς να υπογράψεις συμβόλαιο, αλλά μπορείς να προφυλάξεις την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.

Πρέπει πάντως να συλλογιστούμε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις περνάνε κρίση, όχι γιατί δεν ευλογούνται από την εκκλησία ή γιατί δεν υπάρχει συμβόλαιο, αλλά γιατί κάπου στην πορεία ξεχάσαμε την βασική προϋπόθεση για την συμβίωση μεταξύ των ανθρώπων. Την αγάπη και τον αμοιβαίο σεβασμό, την αποδοχή της διαφορετικότητας, την αλληλοκατανόηση, τον διάλογο και την επικοινωνία. Αυτά τα στοιχεία, που λείπουν από τη ζωή μας και οδηγούν σε μικρές ή μεγάλες καθημερινές τραγωδίες.

Αν οι γάμοι- καλοκαιρινές δεξιώσεις μετατραπούν σε πραγματικούς γάμους “συμβόλαια”, ιερά και μη, ίσως διασωθεί η ουσία.

Βυθός

01/03/2008 Σχολιάστε

Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω
«Το σ’ αγαπώ δυο μόνο λέξεις…»
Αγαπη μου,πως θα μ’αντέξεις,
που ‘μαι παράξενο παιδί σκοτεινό.

Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δώ,
κι αν σε πεθύμησα δε ξέρεις.
«Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις..»,
σου το’χα πει ένα πρωί βροχερό.

Θα σβήσω το φως κι όσα δε σου χω χαρίσει
σε ένα χάδι θα σου τα δώσω.
κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω,
μες στου μυαλού μου το μαύρο βυθό.

Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις
κι εγώ πιο μόνος κι απο μένα,
μές σε δωμάτια κλεισμένα,
το προσωπό σου θα ονειρευτώ,
γιατί μες στο όνειρο μόνο ζω.

Στα σοβαρά μη με παίρνεις ειν’ το μυαλό μου θολό
είναι και ο κόσμος μου αστείος.
Κι όταν με βάρεθεις τελείως
ψάξε αλλού να με βρείς όπως με θες.

Και εγώ που αγάπησα πάλι την ιδέα σου μόνο
και κάποιο στίχο που σου μοιάζει,
κοιτάζω έξω και χαράζει…
Εγινε το αύριο πάλι χθες.

Αλκίνοος Ιωαννίδης – Βυθός