Αρχείο

Archive for Οκτώβριος 2008

Οικονομία, παιδεία και τσίχλες μπαμπαλού

31/10/2008 Σχολιάστε

Πάρα το γεγονός ότι δεν αποτελεί πρώτη είδηση στις τηλεοράσεις, πολλά σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα τελούν υπό κατάληψη. Το ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στο χώρο της παιδείας είναι γεγονός, το ότι τα παιδιά έχουν κάθε λόγο να διαμαρτύρονται, είναι αλήθεια, το ότι οι κυβερνήσεις βρίσκουν λεφτά να ενισχύσουν τις τράπεζες και όχι τα σχολεία, είναι εξωφρενικό.

bubblegum

Πέρα όμως από τα πραγματικά προβλήματα της παιδείας, φαίνεται ότι η κατάληψη έχει γίνει λίγο της μόδας. Τα παιδιά μπαίνουν στη διαδικασία όχι τόσο για να διεκδικήσουν κάτι συγκεκριμένο, αλλά πολύ περισσότερο για να αποκτήσουν όπως λένε την εμπειρία των καταλήψεων. Η αδιαφορία των μαθητών εκφράζεται και από τα αιτήματα, τα οποία μπορεί να στερούνται ουσίας, σίγουρα όμως δεν στερούνται φαντασίας. Χαρακτηριστικά αναφέρω μερικά, «το κυλικείο να πουλάει τσίχλες μπαμπαλού», «το πεϊνιρλί να μην έχει τόσο λάδι και μπέικον», «οι καθηγητές να μην είναι πάνω από 45 χρόνων», «να φτιάχνουν τις τυρόπιτες τετράγωνες, γιατί τις στρογγυλές δεν ξέρουμε από πού να τις αρχίσουμε». Τουλάχιστον τα παιδιά με τόσα προβλήματα και άγχη που τα έχουμε μπουκώσει δεν έχουν χάσει τη φαντασία τους. Κάτι είναι και αυτό.

Στη λίστα με τα αιτήματα θα πρότεινα να προστεθεί και το εξής «να γίνουν μάθημα τα videogames»! Διαβάζοντας στον Ελεύθερο Τύπο το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Αρετής Νταραδήμου, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι ενώ τα πανεπιστήμια του εξωτερικού έχουν εδώ και χρόνια εντάξει στο πρόγραμμα σπουδών τους μαθήματα σχετικά με την ανάπτυξη των βιντεοπαιχνιδιών, στην Ελλάδα η ψηφιακή ψυχαγωγία μόλις και εισέρχεται δειλά – δειλά σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Οι ελάχιστες πρώτες επενδύσεις ενθαρρύνουν το ήδη μεγάλο ενδιαφέρον των ίδιων των φοιτητών, που ανυπομονούν για την προοπτική καριέρας στη δημιουργία videogames, αλλά οι Έλληνες επενδυτές δεν έχουν ακόμη δελεαστεί από αυτό που οι ξένοι γνωρίζουν καλά: Η αγορά των βιντεοπαιχνιδιών είναι τόσο δυνατή, που δεν επηρεάστηκε ούτε από την πρόσφατη οικονομική κρίση.

Και μιας και (ξανά) μιλάμε για τη διεθνή κρίση διαβάστε τι λέει ο Παναγιώτης Βρυώνης:
«Έχω την εντύπωση ότι αυτό που αντικατοπτρίζει η σημερινή κρίση είναι η μειωμένη αξία του κεφαλαίου και της γης στην παραγωγή πλούτου. Αν έχω καταλάβει σωστά, η κρίση προήλθε από το γεγονός ότι διάφοροι οργανισμοί επένδυαν (τελικά) σε γη και σε άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα. Επένδυαν σε «γη» και «κεφάλαιο» θεωρώντας ότι η αξία τους θα συνεχίζει να αυξάνει. Και κάποια στιγμή φάνηκε ότι αυτή η εκτίμησή τους δεν ήταν σωστή, παρασύροντας τα πάντα. Η δική μου θεωρία λέει λοιπόν ότι ο λόγος που έπεσαν έξω στις εκτιμήσεις τους είναι ότι στην παραγωγή πλούτου το κεφάλαιο και η γη παίζουν όλο και μικρότερο ρόλο, -η αξία τους μειώνεται. Αντίθετα, η «γνώση» και η «πληροφορία» με τις διάφορες μορφές τους (εκπαίδευση, μόρφωση, πρόσβαση σε πληροφορίες, τεχνογνωσία, αισθητική, κλπ) παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην παραγωγή πλούτου.»
Συμφωνώ απόλυτα. Η φαντασία στην εξουσία λοιπόν, αλλά και στην οικονομία, στην κοινωνία και στην παιδεία.

Η ζωή μας έχει γίνει ποδήλατο

24/10/2008 Σχολιάστε

Αντιγράφω από τον Ελεύθερο Τύπο: «Τον 21ο αιώνα… θα τον πάμε περπατώντας!» Αυτή φαίνεται να είναι η επικρατούσα τάση διεθνώς που θέλει τις πόλεις σχεδιασμένες για τον άνθρωπο και όχι για τα αυτοκίνητα.
bicycle
«Η Βαρκελώνη κατάφερε να γίνει μια πόλη πρότυπο», λέει ο Δημήτρης Μαυράκης της Ένωσης για τα Δικαιώματα των Πεζών, που εκπροσωπούσε τη χώρα μας -μαζί με τον καθηγητή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Θάνο Βλαστό και τους Streetpanthers- στο 9ο διεθνές συνέδριο για τους πεζούς και τη βιώσιμη αστική κινητικότητα.

Το συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη όπου «το 52% των μετακινήσεων γίνεται πλέον με μη μηχανοκίνητα μέσα, δηλαδή με τα πόδια ή με ποδήλατο» -όπως ανακοίνωσε με περηφάνια ο δήμαρχος της Βαρκελώνης- διοργανώθηκε από την τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας και το δήμο, σε συνεργασία με τη διεθνή οργάνωση Walk21 και ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα.»

Η αλήθειά είναι ότι η Βαρκελώνη
είναι μακριά από τη Ναύπακτο, και όχι μόνο σε χιλιόμετρα αλλά κυρίως σε νοοτροπία και υποδομές. Θα πρέπει να το παραδεχτούμε ότι στον σχεδιασμό της πόλης μας δεν υπολογίσαμε τους ανθρώπους.

Από ότι φαίνεται σχεδιάσαμε τους άξονες μετακίνησης για το αυτοκίνητο αλλά και τους δημόσιους χώρους, πάρκα, πλατείες, πεζοδρόμους, παραλίες για τις καρέκλες και τα τραπέζια του καφέ. Λες και τα αυτοκίνητα, τα τραπέζια και οι καρέκλες είναι αυτά που θα πρέπει να επωφελούνται από τους χώρους μιας πόλης και όχι οι άνθρωποι.

Όσο και αν φώναξαν την περασμένη Παρασκευή οι πιτσιρικάδες με τα ποδήλατα, για το Άλσος του Γριμπόβου, τα πράγματα είναι μάλλον δυσοίωνα. Μπορεί στο Γρίμποβο να έχει σχεδιαστεί ένας ποδηλατόδρομος, αλλά στην πράξη τα αυτοκίνητα παρκάρουν όπως και πριν. Μπορεί τα παιδιά να αξιοποίησαν με τον καλύτερο τρόπο το παρατημένο Άλσος του Γριμπόβου, αλλά πλέον θα ανήκει σε κάποιον ιδιώτη. Ο οποίος αν είναι έξυπνος επιχειρηματίας θα φροντίσει να δημιουργήσει ένα εστιατόριο ή μια καφετερία. Σε κάθε περίπτωση, νιώθω ότι τα πράγματα δύσκολα θα αλλάξουν.

Για να παίξουμε και λίγο με τις λέξεις δεν χρειάζεται να κάνουμε τη ζωή μας ποδήλατο ούτε να  ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό για τους δημόσιους χώρους. Όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις αλλάζουν, όσοι τις έχετε επισκεφτεί σίγουρα θα είδατε ότι τα ποδήλατα και οι ελεύθεροι χώροι επικρατούν. Μήπως λοιπόν θα ήταν πιο έξυπνο να αποκτήσουμε και εμείς το προφίλ της Ευρωπαϊκής πόλης όχι μόνο με ναυμαχίες και βεγγαλικά, αλλά επενδύοντας σε υποδομές με στόχο τους ανθρώπους.

Blogs, ανωνυμία και εγκυρότητα

17/10/2008 Σχολιάστε

Έχουμε μιλήσει κατά καιρούς από αυτή εδώ τη στήλη για το ζήτημα της επικοινωνίας και των ΜΜΕ. Τους τελευταίους μήνες, εκτός από τα σκάνδαλα και την οικονομική κρίση, υπάρχει ένα εξίσου σημαντικό θέμα που αφορά όχι μόνο την επικοινωνία αλλά  την δημοκρατία και τους θεσμούς, περνά στα ψιλά.vendeta

Η πρόσφατη επίσκεψη πενήντα Ελλήνων blogger στις Βρυξέλες ώστε να παρακολουθήσουν, τη Διαβούλευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλιου για το νομικό καθεστώς των blogs, άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την ελευθερία του λόγου, την προστασία των προσωπικών δεδομένων και την δημοσιογραφία των πολιτών.

Η βασική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής ένωσης είναι ότι τα blogs συνεχίζουν να διατηρούν προσωπικό χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να γράφουν άνθρωποι χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, διατηρώντας την ανωνυμία τους και προστατεύοντας την ταυτότητά τους. Μα υπάρχει ανάγκη προστασίας της ταυτότητας και του δικαιώματος της ανωνυμίας στις σύγχρονες δημοκρατίες;

Στο σύγχρονο μοντέλο επικοινωνίας κάθε πληροφορία μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε είναι έγκυρή είτε όχι. Να το πω πολύ απλά, αν εγώ μέσω του blog μου εκφράσω την άποψη ότι ο δήμαρχος Ναυπάκτου μου είναι αντιπαθής, εκφράζω μια προσωπική αίσθηση. Το αν θεωρώ τον ίδιο άνθρωπο κατάλληλο για τη θέση είναι μια άλλη υπόθεση και δικαιούμαι να έχω την ίδια ή και διαφορετική άποψη. Ο τρόπος με τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί, ως πληροφορία, η προσωπική μου άποψη μπορεί να δημιουργήσει πολλά ευτράπελα.

Ο ίδιος κίνδυνος βέβαια υπήρχε πάντα και για τον κάθε λογής συγγραφέα. Πολλές φορές οι απόψεις που εξέφραζε ο συγγραφέας στο γραπτό του ταυτίζονταν με τις προσωπικές του θέσεις, η ανωνυμία ή η ψευδωνυμία υπήρξε πάντα ένας τρόπος προστασίας.

Παρότι όμως πιστεύω ότι η ανωνυμία μπορεί να διαφυλάξει την ελευθερία της  προσωπικής άποψης, αυτομάτως γέννα ένα άλλο ζήτημα αυτό της εγκυρότητας. Στη συζήτηση για τη δημοσιογραφία των πολιτών το βέτο που ασκούν τα μεγάλα παραδοσιακά  ΜΜΕ είναι κατά πόσο η είδηση που διακινείται από ένα ανώνυμο μέσο μπορεί να είναι έγκυρη. Τονίζω ότι πολλές φορές ειδήσεις και αποκλειστικότητες μέσω των blogs αποδείχτηκαν πατάτες ή απλά ράδιο – αρβύλα.

Τα blogs ξεκίνησαν ως ανοικτά διαδικτυακά προσωπικά ημερολόγια και εκεί  ακριβώς κρύβεται  η αξία τους, στο να παρέχουν βίωμα και εμπειρία αφιλτράριστη και από πρώτο χέρι.  Όμως ένα προσωπικό ημερολόγιο έχει το κύρος που του προσδίδει ο αναγνώστης και τίποτα περισσότερο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν ανώνυμο.

Έγκειται στην κρίση
του αναγνώστη να αποδώσει αξία ή όχι σε αυτό που διαβάζει και το ζητούμενο είναι να κρατάει την ίδια στάση με όλες τις πηγές ενημέρωσης. Γιατί αν τα blogs είναι αναξιόπιστα λόγω της ανωνυμίας, τότε τα παραδοσιακά ΜΜΕ είναι αναξιόπιστα γιατί ποτέ δεν ξέρουμε ποιο ανώνυμο συμφέρον κρύβεται από πίσω.

Karoshi: ο καπιταλισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία.

10/10/2008 Σχολιάστε

Μέσα στις συνέπειες της οικονομικής κρίσης –  που στην ουσία συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό – τα Ιαπωνικά νοσοκομεία  αναφέρουν ότι καταγραφήκαν θάνατοι που συνδέονται με το Karoshi.  Στην γλώσσα των Γιαπωνέζων  τις περισσότερες φορές οι λέξεις αποκτούν νόημα μόνο μέσα από τα συμφραζόμενα. Αυτόνομες μπορεί να μην σημαίνουν τίποτα ή κάτι τελείως διαφορετικό και πολλές φορές η ακριβής μετάφρασή τους είναι αδύνατη. H λέξη Karoshi μπορεί να αποδοθεί ως  «θάνατος από υπερβολική εργασία», δηλαδή αυτό που λέμε στην Ελλάδα, «η πολύ δουλειά τρώει τον Αφέντη».
karoshi
Η λέξη χρησιμοποιήθηκε από Ιάπωνες επιστήμονες για να περιγράψουν ξαφνικούς θανάτους χωρίς εμφανή αιτία και το 1982 έγινε επισήμως ασθένεια.  Ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στην Ιαπωνία σημειώθηκε το 1969. Πρόκειται για έναν κατά τα άλλα υγιές είκοσι εννιάχρονο δημοσιογράφο που εργαζόταν σε μεγάλη Ιαπωνική εφημερίδα, και πέθανε ξαφνικά από κάτι που έμοιαζε με εγκεφαλικό! Δυστυχώς δεν θα μπορούσα να αποφύγω τους άσχημους συνειρμούς, αλλά συνεχίζω να είμαι αισιόδοξος!

Σήμερα βέβαια οι περισσότερες σύγχρονες κοινωνίες έχουν εντάξει στην γλώσσα τους λέξεις που περιγράφουν τέτοιου είδους θανάτους. Στα αγγλικά υιοθετήθηκε ο όρος burn out που θα μπορούσε να αποδοθεί επιτυχώς στα Ελληνικά ως «κάψιμο». Μια έκφραση που εμείς την χρησιμοποιούμε μεταφορικά  για να περιγράψουμε την κατάσταση κάποιου ανθρώπου που μένει επικίνδυνα  προσκολλημένος σε συγκεκριμένες πράξεις. Σημείωση, ο θάνατος δεν προέρχεται λόγω φυσικής εξάντλησης, αλλά από την αδυναμία να ελέγξουμε το ρυθμό, την ένταση, την διάρκεια και τον τρόπο εργασίας, κάτι που από ότι φαίνεται μπορεί να πυροδοτήσει περίεργες συνέπειες στο σώμα μας.

Ο καπιταλισμός μας υποσχέθηκε αφθονία αγαθών, ευημερία, οικονομική άνεση και καλύτερες συνθήκες ζωής. Η ελεύθερη αγορά και ο ανταγωνισμός θα έφερναν προϊόντα που θα ανέβαζαν το βιοτικό επίπεδο και την ποιότητα ζωής. Οι  ιατρικές  καινοτομίες των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών θα παρετείναν  το προσδόκιμο  ζωής. Και όμως σήμερα όλα αυτά μοιάζουν περισσότερο με ευχές παρά με πραγματικότητα.

Στον ανεπτυγμένο κόσμο πεθαίνεις από ασθένειες που συνδέονται τον τρόπο ζωής, καρκίνος, εγκεφαλικό, καρδιοπάθειες και AIDS, οφείλονται κατά κύριο λόγο σε επιλογές. Στον υπόλοιπο κόσμο συνεχίζεις να  πεθαίνεις από πιο απλά πράγματα όπως την πείνα ή το μολυσμένο νερό, και αυτά είναι συνέπειες του τρόπου ζωής των ανεπτυγμένων κρατών!

Δεν είμαι σίγουρος για το τσιγάρο αλλά από ότι φαίνεται ο καπιταλισμός βλάπτει την υγεία μας και την υγεία των άλλων.

Τα νεύρα μου τα χάπια μου και ένα ταξί να φύγω…

03/10/2008 Σχολιάστε

Υπάρχει μια σχολή σκέψης σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται κάτω από πίεση, πρέπει να στεκόμαστε καρτερικοί απέναντι στα προβλήματα και οι λύσεις να προκύπτουν έπειτα από μια εσωτερική διαλεκτική και όχι εν θερμό. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι έχουμε λάβει όλες τις παραμέτρους υπόψη μας, έχουμε ζυγίσει όλες τις πιθανότητες και έχουμε αξιολογήσει όλες τις πιθανές λύσεις. Σίγουρα ακούγεται ως ένας πολύ καλός τρόπος σκέψης που θα έλυνε πολλά προβλήματα …. αν μπορούσαμε να τον εφαρμόσουμε.

wallstreet
Στην καθημερινή ζωή τα πράγματα είναι διαφορετικά. Είμαστε αναγκασμένοι να λειτουργούμε κάτω από μία συνεχή πίεση, όχι απαραίτητα μεγάλη. Βιώνουμε ένα διαρκές άγχος, όχι απαραίτητα μεταφυσικό. Αντιμετωπίζουμε πολλά μικρά προβλήματα παρά μεγάλα διλλήματα. Συνηθισμένοι άνθρωποι κάτω από μόνιμη πίεση, με αποτέλεσμα αυτή η πίεση να επηρεάζει και τις αποφάσεις μας. Η συγκεκριμένη στάση ζωής σίγουρα μπορεί να προκαλέσεις δύσκολες καταστάσεις σε ένα απλό άνθρωπο, πόσο μάλλον σε μια ομάδα ανθρώπων, ένα κοινωνικό σύνολο ή ολόκληρο τον κόσμο.

Αν παρατηρήσουμε τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο θα δούμε ότι είμαστε έρμαια μιας κακής ψυχολογίας. Το νέο οικονομικό κραχ στις ΗΠΑ είναι αποτέλεσμα – μαζί με άλλους παράγοντες – μιας κακής ψυχολογίας, οι αγορές βρίσκονται σε ύφεση μόνο και μόνο με την ιδέα ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά. Οι τράπεζες καταρρέουν επειδή  φοβούνται την κατάρρευση! Αντίστοιχα στη χώρα μας παρατηρώντας τις πολικές εξελίξεις δεν θα ήταν λάθος να συμπεράνουμε ότι η αποδιοργάνωση και η αναμενόμενη πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή είναι αποτέλεσμα της διαρκούς κακής εντύπωσης από τα συνεχόμενα σκάνδαλα και τα συνεχόμενα λάθη.

Τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο
όσο και σε εθνικό, ενώ μπορέσαμε  να αντιμετωπίσουμε την άνοδο του πετρελαίου, ή τα σκάνδαλά του Ζαχόπουλου και της Siemens αντίστοιχα, φαίνεται όμως  να είμαστε ανήμποροι να αντιμετωπίσουμε προβλήματα εντυπώσεων, πολιτικής ψυχολογίας και ψυχολογίας των μαζών.

Για να το δούμε όμως πιο απλά. Πώς θα μπορούσαμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι για τον κόσμο και να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα, όταν δε φαίνεται να μπορούμε να βρούμε απαντήσεις. Πρόκειται για βασικό σύμπτωμα της κατάθλιψης (depression) ή της ύφεσης (depression); Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν τον ίδια λέξη για τις δύο έννοιες και μάλλον δεν είναι τυχαίο.

7 συμβουλες πριν ξεκινησετε στο internet

01/10/2008 Σχολιάστε

Μερικά βασικά σημεία που πρέπει να γνωρίζετε πριν ξεκινήσετε μια ιστοσελίδα. Τα βασικά σημεία που έχουν σημασία για τον σχεδιασμό και την στρατηγική σας, με στόχο να δημιουργήσετε μια επιτυχημένη online παρουσία

1. Κάθε επιτυχημένη επένδυση στηρίζεται πάνω σε έναν καλό σχεδιασμό. Για αυτό πριν δραστηριοποιηθείτε στο Internet σχεδιάστε, σχεδιάστε, σχεδιάστε.

2. Μην σκέφτεστε την παρουσία σας στο internet ως μια online μπροσούρα. Το Internet είναι επιχειρηματικό εργαλείο και αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να σας αποφέρει μόνο κέρδη.

3. Ζητείστε βοήθεια από τους κατάλληλους συμβούλους. Έχουν την γνώση να σας υποδείξουν τις σωστές κατευθύνσεις.

4. Εμπιστευτείτε ανθρώπους με γνώση, που παρακολουθούν τις εξελίξεις και ακολουθούν τις τελευταίες τεχνολογίες. Η εμπειρία δεν είναι σημαντική σε μία τεχνολογία που έχει πολλή λίγα χρόνια στο προσκήνιο. Επενδύστε σε ανθρώπους που βλέπουν το μέλλον και όχι το παρελθόν.

5. Μην παρασύρεστε από τις δυνατότητες που σας προσφέρει η τεχνολογία, όλα μπορούν να γίνουν αλλά το σημαντικότερο είναι να ικανοποιήσετε τους δικούς σας στόχους.

6. Δώστε σημασία στις μηχανές αναζήτησης. Η επένδυση στην προβολή σας είναι η σημαντικότερη επένδυση που πρέπει να κάνετε.

7. Επικοινωνήστε μαζί μας. Μπορούμε να σας βοηθήσουμε να αναπτύξετε την επιχείρησή σας και να προχωρήσετε στο μέλλον.