Αρχείο

Archive for Απρίλιος 2009

Γέννα, Γένεσις, γενετική

24/04/2009 Σχολιάστε

Όταν πρίν από λίγα χρόνια ανακοινώθηκε ότι Βρετανοί επιστήμονες δημιούργησαν το πρώτο κλωνοποιημένο ζώο στον κόσμο –  την γνωστή προβατίνα Ντόλυ –  αμέσως ξεκίνησαν έντονες αντιδράσεις όχι μόνο από την σκοπιά της ηθικής κατά πόσο ο άνθρωπος μπορούσε να παίξει το ρόλο του θεού, αλλά και γύρω από τα όρια της επιστήμης.

dna
Σήμερα παρότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από το 1996, η συζήτηση συνεχίζεται με το ίδιο ενδιαφέρον.  Βέβαια τα πράγματα στον επιστημονικό χώρο έχουν αλλάξει. Η έρευνα για τα βλαστοκύτταρα και την κλωνοποίηση γίνεται πλέον από πάρα πολλούς επιστήμονες σε όλο τον κόσμο για θεραπευτικούς σκοπούς. Στο παιχνίδι πλέον έχει μπει για τα καλά και η βαριά φαρμακευτική βιομηχανία η οποία βλέπει με πολύ καλό μάτι τη δυνατότητα παραγωγής κλωνοποιημένων βλαστοκυττάρων και όλες τις εμπορικές δυνατότητες που ανοίγονται με την εισαγωγή νέου τύπου φαρμάκων στην αγορά.

Θα μου πείτε γιατί όλα αυτά;  Αίσθηση μου έκανε την εβδομάδα αυτή η παρακάτω είδηση, αντιγράφω από τα ΝΕΑ: «Στην εμφύτευση σε μήτρα των πρώτων 11 κλωνοποιημένων ανθρώπινων εμβρύων προχώρησε ο κυπριακής καταγωγής γενετιστής Δρ Παναγιώτης Ζαβός, όπως ανακοίνωσε χθες. Η εμφύτευσή τους έγινε σε 4 γυναίκες οι οποίες επιθυμούσαν να γίνουν οι πρώτες μητέρες ανθρώπινων κλώνων. Οι παράνομες σε Ευρώπη και ΗΠΑ επεμβάσεις έγιναν στη Μέση Ανατολή. Σε δηλώσεις του που δημοσιεύονται στη βρετανική εφημερίδα Independent, ο Δρ. Ζαβός υποστηρίζει πως κατάφερε να δημιουργήσει 14 έμβρυα από κύτταρα του δέρματος των γονέων τους»

Ο γενετιστής, μάλιστα κατέγραψε τη διαδικασία της κλωνοποίησης σε βίντεο για να μπορέσει να το αποδείξει το επιστημονικό του «θαύμα». Οι εμφυτεύτηκες επεμβάσεις έγιναν μυστικά, σε κάποιο μέρος της Μέσης Ανατολής όπου δεν υπάρχουν νόμοι που να απαγορεύουν την κλωνοποίηση ανθρώπινων εμβρύων, όπως συμβαίνει στη Βρετανία, την Ελλάδα και την Κύπρο και τις ΗΠΑ.

Το αν η κλωνοποίηση ανθρώπων είναι κάτι που μπορούμε να επιτρέψουμε είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα και ευτυχώς υπάρχει τεράστια βιβλιογραφία και αρθογραφία γύρω από το θέμα.

Αυτό που προσωπικά με εντυπωσιάζει είναι πως σε χρόνο λιγότερο απ’ αυτόν που αντιστοιχεί σε μια γενιά, είναι πιθανό να αλλάξει ριζικά ο τρόπος που προσδιορίζουμε τη ζωή και τη σημασία της ύπαρξης. Αντιλήψεις για τη φύση που διάρκεσαν πάρα πολύ μακρό χρονικό διάστημα, μαζί και αυτές που αφορούν την ανθρώπινη φύση, πιθανώς θα αναθεωρηθούν. Διαδικασίες που φυσιολογικά θα απαιτούσαν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια σήμερα εκτελούνται σε μια νύχτα. Οι γενετικοί και αναπτυξιακοί μηχανισμοί της ζωής γίνονται αντικείμενα χειρισμού και παράγονται νέα έμβια όντα με αλλοιωμένες ιδιότητες κατά παραγγελία.
Μετά την βιομηχανική επανάσταση, την επανάσταση της πληροφορίες, φαίνεται πως σύντομα θα μιλάμε για την επανάσταση του DNA και τη Γένεση του κόσμου της γενετικής.

Advertisements

Η εν πολλαίς αμαρτίας περιπεσούσα γυνή

16/04/2009 Σχολιάστε

Βυζάντιο, έτος 830 μ.Χ. Η Βασίλισσα Ευφροσύνη, μητριά του διαδόχου Θεόφιλου αποφασίζει να τον παντρέψει. Στέλνει λοιπόν εντολή, να συγκεντρωθούν οι ωραιότερες κοπέλες και να παρουσιαστούν στο παλάτι –  κάτι σαν καλλιστεία δηλαδή. Στα προκριματικά η Ευφροσύνη κατάφερε να καταλήξει σε 12 κοπέλες.

widow

Ο Θεόφιλος παραμένει αμέτοχος της διαδικασίας, μέχρι που έρχεται η μέρα της τελικής επιλογής. Στην έναρξη της τελετής η Ευφροσύνη έχει κι άλλες φαεινές ιδέες. Ένα χρυσό μήλο. Το δίνει στον Θεόφιλο για να το παραδώσει σαν σκήπτρο στα χέρια της εκλεκτής του. Ο γαμπρός λοιπόν με το μήλο στα χέρια προχωρά ανάμεσα από τις … φιναλίστ..

Αφού τις κοίταξε όλες στέκεται μπροστά στην Κασσιανή και ενώ την κοιτάζει με θαυμασμό της λέει: «Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» (εννοώντας την Εύα) δίνοντας της ταυτόχρονα και το περιβόητο χρυσό μήλο. Η Κασσιανή ανάμεσα στην ανάγκη να υπερασπιστεί την γυναικεία της υπόσταση και στη αγωγή της που της επέβαλε  να σιωπήσει και να αποδεχτεί στέμμα και έρωτα. έδωσε μια απάντηση, «καμπάνα φεμινισμού» που πάγωσε την ατμόσφαιρα: «Αλλά και διά γυναικός πηγάζει τά κρείττω», (εννοώντας την Παναγία) είπε υψώνοντας ανάστημα στον άντρα και  βασιλιά.

Ο Θεόφιλος νιώθοντας την αξία και την ευστροφία της προς στιγμήν ένοιωσε περήφανος για την επιλογή του, κατάλαβε όμως από τους ψιθύρους στην αίθουσα ότι η στάση της Κασσιανής θεωρήθηκε ανυπακοή από τους αριστοκράτες Βυζαντινούς και μέσα στην αμηχανία της στιγμής έδωσε  το μήλο στην αμέσως επόμενη υποψήφια. Την σιωπηλή και χαμηλοβλεπούσα Θεοδώρα.

Η Κασσιανή, πέφτοντας θύμα της ευφυΐας και της ελευθεροστομίας της, είχε χάσει οριστικά το θρόνο. Αλλά ταυτόχρονα είχε κερδίσει την καρδιά του Θεόφιλου. Πολλοί αγνοούν ότι οι δύο τους έζησαν αρκετές νύχτες πάθους προτού η «εν πολλαίς αμαρτίας περιπεσούσα γυνή» καταλήξει στο Μοναστήρι.

Βέβαια, πέρα από το πικάντικο κομμάτι της ιστορίας και τους συμβολισμούς η Κασσιανή καταγράφεται ως μια μορφή αινιγματική, καθώς τα στοιχεία που σώζονται για το πρόσωπό της είναι ελάχιστα και αντιφατικά, (ανάμεσα στο μύθο, το ιστορικό κους κους, και την πραγματικότητα)  όμως παρόλα αυτά υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες ποιήτριες του Βυζαντίου.

Έγραψε μερικούς από τους ωραιότερους ύμνους της Εκκλησίας, με ποιο γνωστό το ομώνυμο τροπάριο.  Η ζωή της Κασσιανής θα μπορούσε πολύ εύκολα να γυριστεί ταινία. Έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για μια πετυχημένη χολιγουντιανή παραγωγή: ίντριγκα, πάθος και προδοσία

Από την πρέσα στο free press και το wordpress

10/04/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω από το site της Ελευθεροτυπίας: “Μια τολμηρή εκδοτική πρωτοβουλία της Ελευθεροτυπίας σε δύσκολους καιρούς[…]. Η Ελευθεροτυπία Εβδομάδα θα κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη δωρεάν με ότι πιο σημαντικό συμβαίνει στην Ελλάδα και τον κόσμο. Η Ελευθεροτυπία Εβδομάδα περιέχει θέματα που δημοσιεύτηκαν στις εκδόσεις της Ελευθεροτυπίας, της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας και των ένθετων περιοδικών […]”

press
Η είδηση φαινομενικά δείχνει να έχει να κάνει με τις στρατηγικές πώλησης και προώθησης των εφημερίδων. Ας δώσουμε λίγο περισσότερη προσοχή. Μην ξεχνάμε πως η Ελευθεροτυπία έχει πρωτοτυπήσει πολλές φορές μέχρι σήμερα. Τα ένθετα περιοδικά ξεκίνησαν από το «Έψιλον» για να φτάσουμε σήμερα σε ογκωδέστατα περιοδικά, που συνοδεύουν τις κυριακάτικες. Η μανία με τα DVD, με τα ντοκιμαντέρ του Discovery Channel που μοίρασε πάλι πρώτη η Ελευθεροτυπία, οι προσφορές επίσης, από ένα λεξικό μέχρι αυτοκίνητα και μετρητά. Όλα αυτά σήμερα έχουν γίνει ο κανόνας για κάθε σοβαρή εφημερίδα και όπως είπε και ο Σεραφείμ Φυντανίδης στο Παρασκήνιο για τις προσφορές των εφημερίδων: «σε λίγο καιρό θα προσφέρουν νύφες και γαμπρούς»

Σίγουρα λοιπόν όταν μια μεγάλη εφημερίδα αποφασίζει να διαθέσει μια δωρεάν εβδομαδιαία έκδοση (free press) φαίνεται να υπάρχουν και άλλα θέματα πέρα από το marketing. Οι εφημερίδες είναι εμπορικές επιχειρήσεις, κοινώς προσπαθούν να βγάλουν χρήματα και υπάρχουν δύο τρόποι:  ή τακιμιάζεις με πολιτικούς και μεγάλο – εταιρείες και πλασάρεις την άποψή τους στον ανυποψίαστο(;) κόσμο, ή παλεύεις να δημιουργήσεις καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες (προς Θεού δεν θεωρώ καινοτομία τα κουπόνια και τα DVD) ώστε να μπεις στο παιχνίδι της αγοράς όπως κάθε σοβαρή επιχείρηση.

Οι μεγάλες εφημερίδες ξέρουν πολύ καλά να παίζουν και στα δύο επίπεδα, όμως τα τελευταία χρόνια κάτι φαίνεται να αλλάζει. Οι «συνεργασίες» με τους πολιτικούς συνεχίζονται (και πολύ φοβάμαι για πολύ καιρό),  όμως στο κομμάτι της καινοτομίας και της υπηρεσίας προς τον αναγνώστη τα πράγματα είναι πλέον πολύ δύσκολα, γιατί πόσα DVD, κουπόνια και ένθετα να μοιράσεις;

Σήμερα οι εφημερίδες έχουν έναν μεγάλο ανταγωνιστή: το διαδίκτυο. Το διαδίκτυο κατάφερε να μπει στα σπίτια των ανθρώπων. Είναι δωρεάν, είναι άμεσο, είναι ανεξάρτητο και προσφέρει πληροφορίες, φωτογραφίες, video, μουσική, εύκολα, σε όλους.  Όμως το κυριότερο είναι ότι το διαδίκτυο επέτρεψε την επικοινωνία μεταξύ του μέσου και του αναγνώστη. Ο αναγνώστης ελέγχει, σχολιάζει, κρίνει, στέλνει την άποψή του, τις φωτογραφίες και τα video του, συμμετέχει στην καταγραφή και την κριτική των γεγονότων….

Ο τρόπος που λειτουργούν τα ΜΜΕ αλλάζει προς όφελος του αναγνώστη. Φυσικά η αλλαγή αυτή θορυβεί τις  παραδοσιακές εφημερίδες που βλέπουν ότι χάνουν το τρένο των εξελίξεων. Γιατί λοιπόν να μην κρατήσουν μια μικρή δωρεάν εβδομαδιαία έκδοση και να  ακολουθήσουν την τεχνολογία που τόσο καιρό πολεμούσαν;

Βέβαια για να ολοκληρωθεί η μετάβαση προς τα νέα ΜΜΕ, θα πρέπει να υπάρξει και άλλη μια συνθήκη: να σταματήσουν οι εφημερίδες να «χρηματοδοτούνται» από τους πολιτικούς. Αλλά αυτό φίλοι μου, είναι μια άλλη, μεγάλη κουβέντα….

* το wordpress είναι μια δωρεάν πλατφόρμα δημοσίευσης περιεχομένου, στο διαδίκτυο

Αχ να ΄τανε Πρωταπριλιά

03/04/2009 Σχολιάστε

Το πρωταπριλιάτικο ψέμα, έχει τις ρίζες του στον 15ο αιώνα. Ξεκίνησε αρχικά από την Γαλλία, στην οποία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η πρώτη του Απρίλη είχε καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά. Έτσι ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη γιόρταζε την πρωτοχρονιά, την 1 Ιανουαρίου, οι Γάλλοι, ήταν οι μοναδικοί που ξεχώριζαν, και την γιόρταζαν την 1 Απρίλη. Όταν το 1564 ο βασιλιάς Κάρολος αποφάσισε να, καθιερώσει ως πρώτη του έτους την 1 Ιανουαρίου, συνάντησε έντονες αντιδράσεις από ορισμένους, που σε πείσμα των υπολοίπων γιόρταζαν σαν πρωτοχρονιά την Πρωταπριλιά. Οι υπόλοιποι που δέχτηκαν την αλλαγή πείραζαν τους «παραδοσιακούς» με κάλπικα πρωτοχρονιάτικα δώρα και πιπεράτα ψέματα.

pinnochio

Το έθιμο πέρασε και στην Ελλάδα με την σημερινή του μορφή. Μάλιστα αποτελεί πλέον και συνήθεια το πείραγμα να γίνεται και από τα ΜΜΕ όπου συνηθίζουν τέτοια μέρα να δημοσιεύουν ψευδείς – αληθοφανείς ειδήσεις. Κάποιες μάλιστα δημοσιεύσεις υπήρξαν τόσο πετυχημένες που προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων.  Όπως αυτή των Times του Λονδίνου που την Πρωταπριλιά του 1992 η εφημερίδα δημοσίευσε θέμα για τις διαπραγματεύσεις που θα οδηγούσαν στη διάλυση του Βελγίου. Οι γαλλόφωνες περιοχές θα ενώνονταν με τη Γαλλία, ενώ η Ολλανδία θα προσαρτούσε τις υπόλοιπες. Ακόμα και ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας πίστεψε το αστείο και λίγο έλειψε να δώσει τηλεοπτική συνέντευξη για να σχολιάσει το γεγονός.

Πέρα από τα γελάκια, το γεγονός προκαλεί σίγουρα και αμηχανία. Η δύναμη που έχουν τα ΜΜΕ, και κυρίως η δύναμη της τηλεόρασης και της εικόνας είναι αρκετή για να μας πείσει ακόμα και για τις πλέον αλλόκοτες ειδήσεις. Αυτό θα πρέπει να μας κάνει επιφυλακτικούς. Αλήθεια ποιος μας εγγυάται ότι μια αληθοφανής – ψεύτικη είδηση δημοσιεύεται μόνο την πρωταπριλιά; Σαν κοινωνία έχουμε εθιστεί τόσο πολύ στη δύναμη της εικόνας που είμαστε ικανοί να πιστέψουμε το οτιδήποτε, αρκεί να το έχει δείξει η τηλεόραση.

Το θέμα είναι το πόσο φιλτράρουμε το κάθε τι που ακούμε. Έτσι πέρα από την απαραίτητη πληροφόρηση, υποχρέωση του πολίτη είναι να διασταυρώνει και να αξιολογεί την είδηση. Αλλά κυρίως να στέκεται κριτικά απέναντι σε κάθε έναν που έχει την εξουσία και την πληροφόρηση είτε είναι τα ΜΜΕ είτε οι πολιτικοί. Όπως έλεγε και ο Ότο φον Μπισμαρκ  “ποτέ οι άνθρωποι δεν λένε περισσότερα ψέματα από ότι έπειτα από ένα κυνήγι, κατά τη διάρκεια ενός πολέμου και πριν από εκλογές” και δεν ξέρω για τα υπόλοιπα, αλλά  για τις εκλογές είμαι σίγουρος!

Τα αθώα ψέματα της πρωταπριλιάς στις μέρες μας λέγονται κάθε μέρα, και δεν είναι και καθόλου αθώα. Οι κατεργάρηδες που στήνουν τις πλάκες τους –  τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί –  φαίνεται ότι συνεργάζονται άψογα, μας δουλεύουν κανονικά και γελάνε πίσω από την πλάτη μας. Για αυτό φίλοι μου ας είμαστε επιφυλακτικοί, πολύ επιφυλακτικοί…