Ich bin ein Berliner

Η φράση ανήκει στον Τζον Κέννεντι  που στην ομιλία του στην Δυτική Γερμανία στις  26 Ιουνίου του 1963, δήλωνε στα γερμανικά ότι είναι ένας Βερολινέζος. Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια όμως μέχρι οι ίδιοι οι Βερολινέζοι να νιώσουν σαν στο σπίτι τους και αυτό έγινε με την πτώση του τείχους το βράδυ της 9ης Νοεμβρίου του 1989, όταν ο κόσμος κατάφερε να ενώσει μια διχασμένη πόλη.

Κανένας δεν θα αμφισβητήσει ότι πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του αιώνας μας. Θα μπορούσε να πει κάποιος πώς τα κατάλοιπα του πρώτου, του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και του ψυχρού πολέμου έπεσαν μαζί του. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο με αφορμή την επέτειο από τα είκοσι χρόνια δήλωσε «Η πτώση του τείχους του Βερολίνου αντιπροσωπεύει όχι μόνο την κατάρρευση του ολοκληρωτισμού στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, αλλά είναι και ένα εντυπωσιακό σύμβολο της επανένωσης της Γερμανίας και ολόκληρης της Ευρώπης».

Ας αφήσουμε όμως τις δηλώσεις, τα ιστορικά γεγονότα και τις αναλύσεις, για άλλους ποιο ειδικούς. Είκοσι χρόνια μετά έχοντας την απόσταση του χρόνου, μπορούμε  και πρέπει να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Σήμερα ξέρουμε  πως η πτώση του τείχους του Βερολίνου την νύχτα της 9ης Νοεμβρίου 1989 οφείλεται σε μια γκάφα!

Η απόφαση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας για ελεύθερη διακίνηση των πολιτών σε χώρες της Δύσης επρόκειτο να εφαρμοστεί σταδιακά και υπό όρους από την 10η Νοεμβρίου. Η ασυνεννοησία όμως ανάμεσα στα στελέχη της ηγεσίας  του Λαϊκού Κόμματος της Αν. Γερμανίας και μια άστοχη δήλωση του αρμόδιου για την ενημέρωση του Τύπου Γκύντερ Σαμπόφσκι οδήγησε εμμέσως χιλιάδες ανατολικογερμανούς να τρέξουν στα σύνορα με το δυτικό Βερολίνο την νύχτα της 9ης για να εκμεταλλευτούν το συντομότερο την απόφαση περί ελεύθερης διακίνησης. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.

Πολλοί ηγέτες, σχηματισμοί, πρόσωπα, προσπάθησαν να διεκδικήσουν την πατρότητα αυτής της αυθόρμητης έκρηξης του κόσμου. Να ξεκαθαρίσουμε όμως τα πράγματα. Όλοι αυτοί οι ηγέτες ήταν οι ίδιοι που χώρισαν τον κόσμο, που τον κρατούσαν όμηρο κάτω από το ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής, που αδυνατούσαν να βρουν λύσεις στα προβλήματα, που αρνιόντουσαν να ενώσουν τις δύο Γερμανίες προκείμενου να εξυπηρετούνται τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους.
Οι απλοί πολίτες ήταν αυτοί που απέδειξαν ότι παρά τις διαφορές που είχαν οι δύο «κόσμοι» του Βερολίνου – που δεν ήταν ούτε λίγες ούτε ασήμαντες –  κατάφεραν να ενωθούν ακριβώς πάνω στα σύνορα και στα τείχη που δημιούργησαν οι ηγέτες τους.

Ας κρατήσουμε μόνο αυτό. Σήμερα συνεχίζουν να υπάρχουν τείχη σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα πιο γνωστά στην Κύπρο και την Παλαιστίνη, και αυτά τα τείχη μπορούν να πέσουν όσες διαφορές και διαφωνίες και αν υπάρχουν, αρκεί οι πολιτικοί, οι διαμεσολαβητές και όλοι οι ειδικοί να αφήσουν τους απλούς ανθρώπους  να βρουν τις λύσεις.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: