Αρχείο

Archive for Δεκέμβριος 2009

Συμφωνίες και ασυμφωνίες

19/12/2009 Σχολιάστε

Σταχυολογώ από τους τίτλους των εφημερίδων και των site πριν από μερικούς μήνες:
«Πρωτεύουσα της ελπίδας η Κοπεγχάγη», «Αισιοδοξία Γ.Γ. του ΟΗΕ για συμφωνία στην Κοπεγχάγη», «Συγκρατημένη αισιοδοξία για τη Σύνοδο στην Κοπεγχάγη», «Κοπεγχάγη: Ώρα για αποφασιστικότητα», «Πιο πράσινες πόλεις οραματίζονται οι δήμαρχοι στην Κοπεγχάγη», «Η Κοπεγχάγη είναι θέμα επιβίωσης», «Θετικό κλίμα στην Κοπεγχάγη», «Στην Κοπεγχάγη χτυπάει η καρδιά του πλανήτη»!

Ένα μήνα πριν, οι προσδοκίες όλων ήταν πολλές. Σίγουρα, κανένας δεν περίμενε τεράστιες αλλαγές από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά, τουλάχιστον, υπήρχε η αίσθηση ότι η Σύνοδος για το κλίμα θα είχε την σοβαρότητα που της αναλογεί και ότι τα θέματα για το περιβάλλον που απασχολούν όλους μας θα αντιμετωπίζονταν σοβαρά. Ήδη έχουν περάσει δέκα ημέρες από την έναρξη της Συνόδου, και, δυστυχώς, από ό,τι φαίνεται, οι τίτλοι των εφημερίδων θα διαψευστούν, και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο.

Καθώς δεν είναι ακόμα σαφές ποιοι θα είναι οι στόχοι μειώσεων των εκπομπών (κυρίως) των βιομηχανικών κρατών, με συνεχείς διακοπές, αποχωρήσεις και προστριβές, τη στιγμή που δεν έχει διαμορφωθεί ένα αποδεκτό κείμενο διαπραγματεύσεων, πάνω στο οποίο θα μπορούν να αποφασίσουν οι ηγέτες, είναι φανερό πλέον πως έχει υπάρξει πολύ μικρή πρόοδος στις διαπραγματεύσεις και οδεύουμε μάλλον σε ναυάγιο.

Είναι χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο, κατά το οποίο ο Γερμανός Υπουργός Περιβάλλοντος Norbert Roettgen ρώτησε τους συναδέλφους του Υπουργούς των ανεπτυγμένων χωρών τι μπορούν να κάνουν για να μειώσουν τις εκπομπές, μέσα στα όρια που έχει ορίσει η Επιστήμη ως πιο ασφαλή, και επικράτησε απόλυτη σιγή στην αίθουσα! Το μόνο που ακούστηκε ήταν η φωνή του Ιάπωνα Υπουργού, που ψέλλισε «να εξισορροπήσουμε αυτά που ζητάει η Επιστήμη με την πολιτική».

Ο συμπαθής Ιάπωνας, στην ουσία, προσπαθεί να πει αυτό που είναι αυτονόητο για τις κυβερνήσεις και τις βιομηχανίες. Να κόψουμε λίγο από εδώ, λίγο από εκεί, και κάπως να τα βολέψουμε στη μέση. Ναι μεν να προστατέψουμε το περιβάλλον, αλλά να προστατέψουμε και την ανάπτυξη, και την οικονομία, και τις πολιτικές μας επιλογές, ειδικά σε καιρούς οικονομικής κρίσης!

Η ανάγκη, όμως, για μια συμφωνία δεν προκύπτει από μια ρομαντική οικολογία της αγάπης για τις αρκούδες και τους πάγους, ούτε από βίτσιο και κακία απέναντι στις βιομηχανίες και τις κυβερνήσεις. Προκύπτει από τη συνειδητοποίηση ότι η κλιματική αλλαγή είναι η μεγαλύτερη περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική κρίση στην Ιστορία της Ανθρωπότητας.

Περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, πάνω από 325.000.000 άνθρωποι επηρεάζονται, με κάποιον τρόπο, στη ζωή τους εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, σε 125 δις δολάρια ετησίως υπολογίζονται οι ζημιές που προκαλούνται από τις κλιματικές αλλαγές… όσο εμείς προσπαθούμε να κοψο-ράψουμε μια συμφωνία-ασυμφωνία.

Ωστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας

15/12/2009 Σχολιάστε

Μου το έστειλαν με email, μου άρεσε και το μοιράζομαι

Ωστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας
CHARLES BUKOWSKI


αν δεν βγει από μέσα σου με ορμή
σε πείσμα όλων,
μην το κάνεις.
αν δεν έρθει απρόσκλητο
απ’ την καρδιά
κι απ’ το μυαλό
κι από το στόμα
κι από τα σωθικά σου,
μην το κάνεις.
αν κάθεσαι μπρος στην οθόνη
του υπολογιστή σου
και την κοιτάζεις με τις ώρες
και γέρνεις σαν καμπούρης
πάνω από τη γραφομηχανή σου,
γυρεύοντας με κόπο
τις λέξεις που δεν έρχονται,
μην το κάνεις.
αν το κάνεις για τα λεφτά
ή
για τη δόξα,
άσ’ το καλύτερα.
αν το κάνεις
γιατί νομίζεις πως θα ρίξεις
γυναίκες ή άντρες στο κρεβάτι σου,
μην το κάνεις.
αν κάθεσαι εκεί πέρα
και γράφεις
τα ίδια και τα ίδια,
μην το κάνεις.
αν ζορίζεσαι
όταν σκέφτεσαι να το κάνεις,
τότε να μην το κάνεις.
αν προσπαθείς να γράψεις
όπως κάποιος άλλος,
ξέχνα το.
άσ’ το καλύτερα.

αν μπορείς να περιμένεις
να βγει από μέσα σου
μουγκρίζοντας,
τότε περίμενε υπομονετικά.
Κι αν δεν βγει μ’ έναν βαθύ βρυχηθμό,
κάνε κάτι άλλο.
αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις
στη γυναίκα,
στην γκόμενα
στον γκόμενο,
στους γονείς σου
ή σε οποιονδήποτε άλλο,
δεν είσαι έτοιμος να γίνεις συγγραφέας.

μη γίνεις σαν όλους αυτούς τους γραφιάδες,
μη γίνεις σαν τόσους και τόσους
που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
μη γίνεις γελοίος, πληκτικός,
φαντασμένος, μην αφήσεις
την αυταρέσκεια να σε κατασπαράξει.

οι βιβλιοθήκες του κόσμου
έχουν τρελαθεί
στο χασμουρητό
με το σινάφι σου.
μην προστεθείς κι εσύ σ’ αυτούς.
μην το κάνεις.
αν δεν πετάγεται απ’ την ψυχή σου
σαν πύραυλος,
άσ’ το καλύτερα.

κάν’ το μονάχα όταν νιώσεις
πως αν δεν το κάνεις
θα τρελαθείς,
θ’ αυτοκτονήσεις ή θα σκοτώσεις.
αλλιώς, μην το κάνεις.
αν δεν νιώσεις πως ο ήλιος
σου καίει μέσα σου
τα σπλάχνα,
μην το κάνεις.

όταν στ’ αλήθεια έρθει η ώρα,
κι αν έχεις το χάρισμα,
θα γίνει
από μόνο του
και θα συνεχίσει να γίνεται
ώσπου να σβήσει ή να σβήσει.

άλλος τρόπος δεν υπάρχει. δεν υπάρχει.

δεν υπήρξε ποτέ.

Ψάχνω, ψάχνεις, ψάχνουμε… ψαχνόμαστε

11/12/2009 Σχολιάστε

Το Google φαντάζομαι πως το ξέρετε όλοι. Πρόκειται για τη νούμερο ένα μηχανή αναζήτησης στον κόσμο. Πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά περισσότερα είναι αυτά που εικάζονται για την εταιρεία μεγαθήριο της εποχής των νέων τεχνολογιών. Ας μην ασχοληθούμε με παραφιλολογίες, αλλά ας δούμε, πρώτ’ απ’ όλα, μερικά πολύ ενδιαφέροντα στατιστικά, για να καταλάβουμε τα μεγέθη της πλέον αναγνωρίσιμης εταιρείας στον κόσμο. Προσοχή, μην μπερδευτείτε με τόσα μηδενικά μαζεμένα.


1.000.000.000.000 – ένα τρισεκατομμύριο, περίπου, οι σελίδες που βρίσκονται στο Google Index, 2.000.000.000 – δύο δισεκατομμύρια, αναζητήσεις την ημέρα, 1.000.000.000 – ένα δισεκατομμύριο, ενεργών χρηστών.

Πέρα από εντυπωσιασμό, τα νούμερα αυτά προκαλούν και μερικές σκέψεις. Οι άνθρωποι είναι περίεργοι. Και αυτή η περιέργεια του ανθρώπου είναι που τον οδήγησε να δημιουργήσει, να εφεύρει, να καταλάβει, να εξηγήσει και να ανακαλύψει τον κόσμο και τον εαυτό του. Δεν νομίζω ότι υπερβάλλω αν δηλώσω ότι ο άνθρωπος κατέκτησε τον κόσμο με ερωτήσεις. Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι φράσεις κλισέ που χρησιμοποιούμε: «τα ερωτήματα που βασανίζουν την ανθρωπότητα», «τα αιώνια ερωτήματα» και τα σχετικά.

Σήμερα, όμως, εκτός από τα αιώνια ερωτήματα που βασανίζουν τον άνθρωπο – και που δύσκολα μπορεί κάποιος να απαντήσει – φαίνεται πως είμαστε πιο περίεργοι και από ένα εξάχρονο παιδί, με δύο δισεκατομμύρια ερωτήσεις την ημέρα! Το θέμα, όμως, είναι όχι μόνο σε ποιον απευθύνουμε τις ερωτήσεις  – σε έναν αόρατο υπερυπολογιστή – παντογνώστη, αλλά, πολύ περισσότερο, τι ρωτάμε σήμερα.

Ας αφήσουμε την Google να μας απαντήσει και σε αυτό. Κάθε χρόνο, η εταιρεία ανακοινώνει το Google «Zeitgeist» (γερμανικά: «το πνεύμα της εποχής»), μια στατιστική καταγραφή και απεικόνιση της συχνότητας των αποριών του κόσμου, εξερευνώντας τα δισεκατομμύρια ερωτημάτων αναζήτησης που λαμβάνει η Google κάθε χρόνο.

Έτσι, για το 2009, θέλαμε να μάθουμε για τον Barak Obama, τον Michael Jackson, το Facebook, το Youtube, τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, την οικονομική κρίση, τη γρίπη των χοίρων, την οικονομική άνοδο της Κίνας, τον Πόλεμου του Ιράκ, την οικολογία και το περιβάλλον. Στην Ελλάδα ψάξαμε για το Βατοπέδι και το σκάνδαλο της Siemens, τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, φυσικά ολίγον μπάλα, ολίγον αυτοκίνητο και ολίγον τσόντα.

Μην περιμένετε να βρείτε πιο σημαντικά ερωτήματα. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύουμε ότι τα έχουμε λύσει ή όχι, οι άνθρωποι έπαψαν να ενδιαφέρονται. Συνεχίζουν να είναι περίεργοι, αλλά πλέον τους ενδιαφέρει να μάθουν πιο ασήμαντα πράγματα, στα οποία το Google φυσικά και μπορεί να τους απαντήσει.

Όμως, περιμένετε. Το Google μπορεί να απαντήσει σε ένα από τα πιο αγωνιώδη ερωτήματα του ανθρώπου, για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα – answer to life the universe and everything. Δοκιμάστε το και θα δείτε ότι η μηχανή έχει αποκτήσει εκτός από γνώση και χιούμορ.

Όλα στη fora

11/12/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το http://www.tvxs.gr: «Ανακλήθηκε, πριν λίγες μέρες, ο διορισμός του Α. Κουτούπη στη θέση του Γενικού Γραμματέα για τις ΔΕΚΟ, λόγω του γεγονότος ότι ο κ. Κουτούπης, ο οποίος είναι στέλεχος της ΝΔ, είχε εκφραστεί με «χυδαίους, υβριστικούς και ακραίους χαρακτηρισμούς για την κυβέρνηση» στη σελίδα του στο Facebook, το βράδυ των εκλογών. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, ο κ. Κουτούπης, που είχε διοριστεί μόλις 24 ώρες νωρίτερα στην Ειδική Γραμματεία Δημοσίων Επιχειρήσεων & Οργανισμών, έχει μεν ένα αξιόλογο βιογραφικό, αλλά, όπως ήρθε στο φως, «όχι μόνο στερείται των στοιχείων της εμπιστοσύνης και του ήθους, που είναι απαραίτητα για να υπηρετεί Έλληνας πολίτης σε δημόσια θέση, αλλά είναι επίσης έκθετος και υπόλογος».


Ποια είναι, ή πρέπει να είναι, τα κριτήρια επιλογής ενός Γενικού Γραμματέα, δεν είναι της παρούσης. Πέρα από την πολιτική διάσταση της είδησης, υπάρχουν και δύο άλλα σημαντικά κομμάτια που πρέπει να δούμε.

Ο ρόλος που παίζουν τα νέα μέσα στη διαμόρφωση της εικόνας του εαυτού, με την κοινωνική έννοια, είναι πλέον ένα σημαντικό θέμα. Η  μεγάλη επανάσταση του να μοιράζομαι μέσα σε ένα δίκτυο τις απόψεις μου, τις προσωπικές μου προτιμήσεις, τις φωτογραφίες μου και άλλα προσωπικά μου στοιχεία, μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε την στάση μας για την ιδιωτικότητα. Το φαινόμενο έχει παρουσιαστεί μόλις πολύ πρόσφατα στην Ελλάδα, αλλά τα τελευταία χρόνια, στις δυτικές κοινωνίες, πολύ συχνά, εμφανίζεται μια ιστορία με πρωταγωνιστές ανθρώπους, που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα στοιχεία που έδωσαν για τον εαυτό τους χρησιμοποιήθηκαν με καλό ή με κακό τρόπο.

Το θέμα το έχουμε σχολιάσει ξανά και στο παρελθόν και θα το συναντάμε όλο και πιο συχνά. Ο καθένας, όμως, πρέπει να γνωρίζει πως, από τη στιγμή που δημοσιεύει κάτι στο διαδίκτυο, αυτό παύει να αποτελεί προσωπικό δεδομένο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε. Ας μην βιαστούμε να ξορκίσουμε το Internet – “Μεγάλος Αδερφός”. Το αντίστοιχο ισοδύναμο θα ήταν να βγω στην  πλατεία Φαρμάκη και να φωνάξω κάτι. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν, πέρα από τον εαυτό μου, αν είπα μερικές κουβέντες παραπάνω.

Βέβαια, υπάρχει και άλλη μια ανάγνωση της είδησης, που ίσως να μην είναι εμφανής, αλλά έχει και αυτή μεγάλη σημασία. Όταν, πριν λίγο καιρό, κάποιοι μιλούσαν για ανοιχτές διαδικασίες, το ρόλο του διαδικτύου στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και άλλα συναφή, πολλοί ήταν εκείνοι που γελούσαν ειρωνικά, λέγοντας ότι στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται. Όμως, άσχετα από την πολιτική βούληση, τα κριτήρια, τα αποτελέσματα της διαδικασίας και ακόμα-ακόμα και τα ευτράπελα, η νοοτροπία αλλάζει και σιγά – σιγά συνειδητοποιούμε τον ρόλο που μπορεί να παίξουν τα νέα μέσα στη σύγχρονη κοινωνία.

Μην μπερδευόμαστε, όμως. Δεν αρκεί να ψάχνουμε το Internet για να ανακαλύψουμε ευάλωτα σημεία ή για να διασπείρουμε φήμες και να ανακαλύψουμε προσωπικά δεδομένα, όπως κάνουμε μέχρι τώρα. Πρέπει να αρχίσουμε εν γνώσει μας, σαν κοινωνία, να αποζητούμε τη δημοσίευση δεδομένων στο διαδίκτυο. Πόθεν έσχες, υπουργικές αποφάσεις, νομοσχέδια, προϋπολογισμοί, έξοδα οργανισμών, προσλήψεις, συμφωνίες, όλα στο Facebook!