Αρχική > Ναυπακτια.press - Μάνος Σοκίνης > Συμφωνίες και ασυμφωνίες

Συμφωνίες και ασυμφωνίες

Σταχυολογώ από τους τίτλους των εφημερίδων και των site πριν από μερικούς μήνες:
«Πρωτεύουσα της ελπίδας η Κοπεγχάγη», «Αισιοδοξία Γ.Γ. του ΟΗΕ για συμφωνία στην Κοπεγχάγη», «Συγκρατημένη αισιοδοξία για τη Σύνοδο στην Κοπεγχάγη», «Κοπεγχάγη: Ώρα για αποφασιστικότητα», «Πιο πράσινες πόλεις οραματίζονται οι δήμαρχοι στην Κοπεγχάγη», «Η Κοπεγχάγη είναι θέμα επιβίωσης», «Θετικό κλίμα στην Κοπεγχάγη», «Στην Κοπεγχάγη χτυπάει η καρδιά του πλανήτη»!

Ένα μήνα πριν, οι προσδοκίες όλων ήταν πολλές. Σίγουρα, κανένας δεν περίμενε τεράστιες αλλαγές από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά, τουλάχιστον, υπήρχε η αίσθηση ότι η Σύνοδος για το κλίμα θα είχε την σοβαρότητα που της αναλογεί και ότι τα θέματα για το περιβάλλον που απασχολούν όλους μας θα αντιμετωπίζονταν σοβαρά. Ήδη έχουν περάσει δέκα ημέρες από την έναρξη της Συνόδου, και, δυστυχώς, από ό,τι φαίνεται, οι τίτλοι των εφημερίδων θα διαψευστούν, και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο.

Καθώς δεν είναι ακόμα σαφές ποιοι θα είναι οι στόχοι μειώσεων των εκπομπών (κυρίως) των βιομηχανικών κρατών, με συνεχείς διακοπές, αποχωρήσεις και προστριβές, τη στιγμή που δεν έχει διαμορφωθεί ένα αποδεκτό κείμενο διαπραγματεύσεων, πάνω στο οποίο θα μπορούν να αποφασίσουν οι ηγέτες, είναι φανερό πλέον πως έχει υπάρξει πολύ μικρή πρόοδος στις διαπραγματεύσεις και οδεύουμε μάλλον σε ναυάγιο.

Είναι χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο, κατά το οποίο ο Γερμανός Υπουργός Περιβάλλοντος Norbert Roettgen ρώτησε τους συναδέλφους του Υπουργούς των ανεπτυγμένων χωρών τι μπορούν να κάνουν για να μειώσουν τις εκπομπές, μέσα στα όρια που έχει ορίσει η Επιστήμη ως πιο ασφαλή, και επικράτησε απόλυτη σιγή στην αίθουσα! Το μόνο που ακούστηκε ήταν η φωνή του Ιάπωνα Υπουργού, που ψέλλισε «να εξισορροπήσουμε αυτά που ζητάει η Επιστήμη με την πολιτική».

Ο συμπαθής Ιάπωνας, στην ουσία, προσπαθεί να πει αυτό που είναι αυτονόητο για τις κυβερνήσεις και τις βιομηχανίες. Να κόψουμε λίγο από εδώ, λίγο από εκεί, και κάπως να τα βολέψουμε στη μέση. Ναι μεν να προστατέψουμε το περιβάλλον, αλλά να προστατέψουμε και την ανάπτυξη, και την οικονομία, και τις πολιτικές μας επιλογές, ειδικά σε καιρούς οικονομικής κρίσης!

Η ανάγκη, όμως, για μια συμφωνία δεν προκύπτει από μια ρομαντική οικολογία της αγάπης για τις αρκούδες και τους πάγους, ούτε από βίτσιο και κακία απέναντι στις βιομηχανίες και τις κυβερνήσεις. Προκύπτει από τη συνειδητοποίηση ότι η κλιματική αλλαγή είναι η μεγαλύτερη περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική κρίση στην Ιστορία της Ανθρωπότητας.

Περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, πάνω από 325.000.000 άνθρωποι επηρεάζονται, με κάποιον τρόπο, στη ζωή τους εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, σε 125 δις δολάρια ετησίως υπολογίζονται οι ζημιές που προκαλούνται από τις κλιματικές αλλαγές… όσο εμείς προσπαθούμε να κοψο-ράψουμε μια συμφωνία-ασυμφωνία.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: