Αρχική > Ναυπακτια.press - Μάνος Σοκίνης > Τα του Καίσαρα τω Καίσαρι

Τα του Καίσαρα τω Καίσαρι

Η οικονομική κατάσταση της χώρας, έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια εφ όλης της ύλης συζήτηση σε θέματα που αφορούν την δημόσια διοίκηση, τον τρόπο λειτουργίας του κράτους, την οικονομική συνείδηση του έλληνα, τους χειρισμούς των εκάστοτε κυβερνήσεων, την βιωσιμότητα του οικονομικού μοντέλου, τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων, το φορολογικό σύστημα ακόμα και κάποια θέματα ταμπού, όπως η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Όσο και να μας κάνει εντύπωση η συζήτηση για τα οικονομικά της εκκλησίας ήταν πάντα ένα θέμα που έφερνε την ελληνική κοινωνία σε αμηχανία. Ο βασικός λόγος είναι γιατί δεν μπορέσαμε να ξεκαθαρίσουμε ποτέ στο μυαλό μας την διπλή υπόσταση της εκκλησίας. Σίγουρα υπάρχει η θεολογική πνευματική προσέγγιση της εκκλησίας ως συνέχεια του Θεού, που της δίνει μια σχεδόν μεταφυσική υπόσταση. Τώρα το κατά πόσο αυτό εκφράζει ή όχι κάποιον, είναι θέμα πίστης, θέμα προσωπικό, για αυτό ας μην μείνουμε εκεί.

Πέρα όμως από την πνευματικότητά της η εκκλησία έχει αποκτήσει και ένα πιο κοσμικό πρόσωπο. Διαθέτει ακίνητα, μετοχές,, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, εκδίδει εφημερίδες και περιοδικά, έχει υπαλλήλους και συνεργάτες, επενδύει στην Ελλάδα και το εξωτερικό, δημιουργεί τουριστικούς – θρησκευτικούς προορισμούς προς (καλώς εννοούμενη) εκμετάλλευση, παίρνει θέση για πολιτικά ζητήματα, οργανώνει φιλανθρωπικές αποστολές σε ολόκληρο τον κόσμο, συμμετέχει σε πολλά ιδρύματα, χρηματοδοτείται από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα, από το ΕΣΠΑ…..κατά την προσωπική μου άποψη καλά κάνει. Όμως  θα πρέπει να δεχτεί ότι από τη στιγμή που έχει και κοσμικό κομμάτι της θα πρέπει να το θυμάται και όταν είναι να πληρώσει φόρους, όχι μόνο όταν κάνει επενδύσεις. Ή διαφορετικά ας αρνηθεί την εγκόσμια της υπόσταση της και μαζί με αυτή, όλα της τα περιουσιακά στοιχεία.

Αυτό που σκέφτομαι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι εάν πρέπει ή όχι να φορολογηθεί η εκκλησία. Για μένα είναι σαφές αυτό. Παρόλα αυτά αναρωτιέμαι εάν όλοι αυτοί που ουρλιάζουν για το θέμα ξέρουν γιατί το κάνουν. Πολύ απλά εννοώ ότι τα θέματα εκκλησιαστικής περιουσίας, χωρισμού κράτους – εκκλησίας και οτιδήποτε άλλο σχετικό, δεν προέκυψαν σήμερα. Αποτελούν αυτόνομα ζητήματα που η κοινωνία έπρεπε κάποια στιγμή να λύσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Μπορεί λοιπόν να τα συζητάμε με αφορμή την οικονομική κρίση αλλά σίγουρα δεν μπορεί να  θεωρείται υπεύθυνη η εκκλησία και να «τιμωρηθεί» για το χρέος που άλλοι δημιούργησαν. Η εκκλησία πρέπει να φορολογηθεί, για πρακτικούς λόγους, πρέπει να συμβάλει όπως θα έκανε κάθε μεγάλη επιχείρηση ή οργανισμός – ιδιαίτερα αυτοί που παρέχουν πλούσιο φιλανθρωπικό έργο – με τους ίδιους όρους που φορολογούνται όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα.

Ίσως λοιπόν μετά το ταμπού θέμα της εκκλησίας να αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε και για το όργιο σπατάλης που επικρατεί στο Ελληνικό Δημόσιο, τη διαφθορά, το πάρε δώσε και τις μίζες στις προμήθειες στρατιωτικού εξοπλισμού, τους διπλούς και τρίδιπλους μισθούς στη Βουλή. Τα του Καίσαρα τω Καίσαρι (και τα του Θεού τω Θεώ) δηλαδή.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: