Αρχική > Ναυπακτια.press - Μάνος Σοκίνης > Μπερδεύοντας το αίτιο με το αιτιατό

Μπερδεύοντας το αίτιο με το αιτιατό

Όχι, δεν πρόκειται για μάθημα Φιλοσοφίας, αλλά για απλές σκέψεις, που καλό θα είναι να κάνουμε, όταν ψάχνουμε να βρούμε τους υπευθύνους για τη δύσκολη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Πρώτα από όλα, λίγη θεωρία. Αντιγράφω από το λεξικό «Τεγόπουλος – Φυτράκης»: Αίτιος – ο: ο υπεύθυνος για κάτι, ο λόγος που προκαλεί κάτι. Αιτιατό: το οφειλόμενο σε αιτία, το αποτέλεσμα μιας αιτίας (συνήθως σε αντίθεση με το αίτιο).


Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να εφαρμόσουμε τους απλούς αυτούς κανόνες της λογικής, στη διερεύνησή μας για τις τρέχουσες εξελίξεις στην οικονομία. Αίτιο: το κυριότερο αίτιο, προφανώς, όλοι το γνωρίζουμε. Είναι η κακή λειτουργία του κράτους τα τελευταία χρόνια. Αιτιατό: το αποτέλεσμα είναι η υπερχρεωμένη οικονομία μας και η προσφυγή μας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Οι περισσότεροι από εμάς, όμως, όχι από πρόθεση, αλλά υπό την πίεση των γεγονότων, στρέφονται ενάντια στο ΔΝΤ, μπερδεύοντας το αίτιο με το αιτιατό.

Θεωρούμε, δηλαδή, υπεύθυνο το ΔΝΤ για τα μέτρα που πρέπει να επιβληθούν, προκειμένου να διασωθεί η χώρα από την καταστροφή, ενώ η καταστροφή είναι συνέπεια της υπερχρέωσης που δημιούργησαν οι σπάταλες κυβερνήσεις και οι αποτυχημένες πολιτικές τους.

Την ίδια παράλογη λογική επικαλούνται και τα περισσότερα ΜΜΕ, που καταστροφολογούν περί ΔΝΤ, επειδή, στις περισσότερες των περιπτώσεων, στις χώρες όπου πήγε, φαίνεται χρονικά να συμπίπτει η ύφεση με τις πολιτικές του. Η αιτιολόγηση που δίνεται είναι λανθασμένη, το αίτιο προηγείται πάντα του αποτελέσματος.

Τότε, «τις πταίει» που «δυστυχώς επτωχεύσαμεν»; Όλες  οι κυβερνήσεις -και όλα τα κόμματα- είναι υπεύθυνες για τη διόγκωση του δημοσίου χρέους και τη συνεχή επέκταση του σπάταλου δημοσίου τομέα. Όλοι οι πολιτικοί χρησιμοποίησαν την εξουσία που τους δόθηκε από τους πολίτες, προκειμένου να ωφελήσουν τους εαυτούς τους, τους φίλους και τους κουμπάρους τους. Αυτή η άπληστη συμπεριφορά, σε συνδυασμό με τη διαφθορά, τις υπερτιμολογήσεις, τις προμήθειες, τα άχρηστα ιδρύματα και τις περιττές δημόσιες εταιρείες, τις πελατειακές σχέσεις και τους διορισμούς με αντάλλαγμα λίγα ψηφαλάκια…, αυτά αποτελούν βασικές αιτίες του προβλήματος, τουλάχιστον από την πλευρά του κράτους.

Δεν μας φταίει το ΔΝΤ που, έτσι κι αλλιώς, καλείται εκ των υστέρων, και αφού έχει γίνει η ζημιά, για να περισώσει ό,τι σώζεται. Ούτε η σωτηρία είναι εύκολη, ούτε οι λύσεις είναι απαραίτητα δίκαιες, και, δυστυχώς, το βάρος της διάσωσης θα πέσει στις πλάτες των πολιτών και όχι των πολιτικών. Ας μην ξεχνάμε ότι το ΔΝΤ είναι αυτό που πρόκειται να μας δανείσει, άρα προτεραιότητά του είναι τα δικά του συμφέροντα και όχι τα δικά μας.

Ας μην κατηγορούμε, λοιπόν, την «άτιμη κοινωνία», την «ριμάδα την τύχη» μας, γιατί έτσι απενοχοποιούμε τους πραγματικούς υπευθύνους, όλους αυτούς που διόγκωσαν το δημόσιο χρέος, καταστρέφοντας συστηματικά τη χώρα. Αν θέλουμε να βρούμε υπευθύνους, ας ψάξουμε ανάμεσά μας.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: