Η χώρα του ποτέ

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου – Mundial 2010. Μια ποδοσφαιρική διοργάνωση, που φέτος διεξάγεται σε έναν τόπο μακρινό, έναν τόπο σχεδόν ξεχασμένο: στο νοτιότερο τμήμα της Αφρικής, της απόλυτα μυστηριώδους και εξωτικής «μαύρης ηπείρου». Σε μία χώρα που προσπαθεί να ορθοποδήσει…

Η Νότια Αφρική είναι μια χώρα γεμάτη αντιθέσεις. Η χώρα του απαρτχάιντ, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του HIV, της υψηλής εγκληματικότητας και των θανάτων από συμμορίες. Αλλά και η χώρα του Nelson Mandela, του Ντέσμοντ Τούτου, της Nadine Gordimer, (νομπελίστρια λογοτεχνίας το 1991). Η χώρα όπου ο Μαχάτμα Γκάντι ανέπτυξε τη φιλοσοφία του περί παθητικής αντίστασης, η χώρα όπου το 1967 έγινε η πρώτη εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς από τον Δρ. Κρίστιαν Μπάρναρντ, η μοναδική μέχρι σήμερα χώρα που πρώτα έφτιαξε και στη συνέχεια εθελοντικά κατέστρεψε τα πυρηνικά όπλα που είχε κατασκευάσει!

Το Μουντιάλ είναι προ των πυλών. Οι κάμερες όλου του κόσμου είναι στραμμένες στην στρογγυλή θεά. Αυτό που μας απασχολεί είναι τα στατιστικά του ποδοσφαίρου, οι λαμπεροί αθλητές-σταρ, οι εταιρείες και οι χορηγοί, οι φίλαθλοι, τα τουριστικά πακέτα και τα λαμπερά ξενοδοχεία, τα πυροτεχνήματα και τα φώτα της γιορτής. Τα στατιστικά της φτώχειας και των θανάτων ποτέ δεν απασχόλησαν τις δυτικές κοινωνίες, που, σε μεγάλο βαθμό, είναι υπεύθυνες για την κατάσταση στη χώρα αυτή.

Οι Νοτιοαφρικανοί ζουν σήμερα σε μια από τις πιο άνισες κοινωνικά χώρες του κόσμου. Ενδεικτικά, αναφέρω πως, ενώ το 2006 υπολογιζόταν ότι το 34% των κατοίκων της χώρας ζούσε με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 14 ετών, το 2009 αυτό το ποσοστό ανέβηκε σχεδόν στο 43%! Επίσης, το μέσο προσδόκιμο ζωής για την ίδια χρονική περίοδο έχει πέσει κατά 13 ολόκληρα χρόνια… Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην επιδημία AIDS και στους θανάτους, που, ωστόσο, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν «νοιάζονταν» περισσότερο οι κυβερνήσεις της χώρας… Υπολογίζεται πως περίπου 355.000 θάνατοι που προήλθαν από το AIDS θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.

Η μείωση του μέσου προσδόκιμου ζωής στη Νότια Αφρική οφείλεται στις ασθένειες που γεννάει η μεγάλη φτώχεια. Επηρεάζεται, επίσης, από την υψηλή εγκληματικότητα, καθώς, κατά μέσο όρο κάθε μέρα, χάνουν τη ζωή τους περίπου 50 άτομα… Η συγγραφέας Nadine Gordimer, σε πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό «New Statesman», υποστηρίζει πως: «Αφού οι Νοτιοαφρικανοί μπόρεσαν να ξεπεράσουν το απαρτνχάιντ, τότε σίγουρα μπορούν να βρουν και το σθένος να αντιμετωπίσουν τα τωρινά τους προβλήματα», όμως…

Τι θα γίνει, άραγε, όταν τα κανάλια, οι εφημερίδες και οι απανταχού φίλαθλοι αποστρέψουν το βλέμμα τους από τη Νότια Αφρική; Δεν χρειάζεται φαντασία. Μόλις σχολάσει το γλέντι, οι Νοτιοαφρικανοί θα μείνουν ξανά μόνοι στη χώρα του ποτέ.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: