Αρχική > Ναυπακτια.press - Μάνος Σοκίνης > Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

Γνωστή η ρήση από το Ευαγγέλιο, όπως γνωστή και η παρακάτω ιστορία που απασχόλησε τα διεθνή ΜΜΕ πριν από μερικές εβδομάδες. «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε ομόφωνα την υποστήριξή του στην Ιρανή Σακινέχ Μοχαμαντί-Αστιανί, που έχει καταδικαστεί σε θάνατο δια λιθοβολισμού, καταγγέλλοντας, παράλληλα, μια «πρακτική απάνθρωπη μιας άλλης εποχής».

Ποιο ήταν, όμως, το μοιραίο παράπτωμα της Σακινέχ; Η τιμωρία της αφορά τις κατηγορίες σε βάρος της ότι συμμετείχε σε συνωμοσία για τη δολοφονία του συζύγου της, καθώς και ότι διέπραξε μοιχεία. Ο άνδρας που σκότωσε στην πραγματικότητα το σύζυγό της αναγνωρίστηκε και φυλακίστηκε, χωρίς όμως να έχει καταδικαστεί σε θάνατο. Το «έγκλημα» της μοιχείας, όμως, παραμένει.

Σύμφωνα με τον Ισλαμικό Νόμο που ισχύει στο Ιράν, η παντρεμένη γυναίκα δεν έχει το δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο (πλεονέκτημα που κατέχει μόνον ο άνδρας φυσικά). Ένας άνδρας μπορεί να παντρευτεί μέχρι τέσσερις γυναίκες ταυτόχρονα και να έχει ελεύθερες-νόμιμες σεξουαλικές σχέσεις, χωρίς να είναι υποχρεωμένος να τις αναγνωρίσει με γάμο ή να θεωρηθεί μοιχός. Η μοιχεία αφορά αποκλειστικά τη γυναίκα. Παράλληλα, η σύζυγός του πρέπει, σύμφωνα με την ισλαμική ηθική, να του παρέχει τα πάντα για την σεξουαλική του ικανοποίηση, βοηθώντας τον ακόμα και στις εξωσυζυγικές του σχέσεις!

Διεθνείς προσωπικότητες, όπως η Τζόαν Μπαέζ, η Ισαμπέλ Ατζανί, η Κάρλα Μπρούνι, συγγραφείς, πολιτικοί, άνθρωποι κάθε επαγγέλματος και εθνικότητας, συνυπογράφουν το κείμενο διαμαρτυρίας, που καλεί τις ιρανικές αρχές να επανεξετάσουν την στάση τους και να δώσουν στην Σακινέχ την ευκαιρία να έχει μια δίκαιη ακρόαση από τα δικαστήρια της πατρίδας της, καθώς και να αντιμετωπιστεί με τον προσήκοντα σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Προς το παρόν, η Σακινέχ τη γλίτωσε, αλλά ποιος ξέρει πόσες άλλες γυναίκες έχουν δολοφονηθεί με αυτόν τον στυγερό τρόπο στο όνομα της ηθικής…

Η υπόθεση, όμως, έχει και άλλες προεκτάσεις. «Τη σιωπή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης» γύρω από την υπόθεση της Τερέζα Λιούις, μιας Αμερικανίδας που πάσχει από νοητική υστέρηση και η οποία έχει καταδικαστεί σε θάνατο για συνεργία στη δολοφονία του άντρα της, κατήγγειλε πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, συγκρίνοντας την υπόθεση με εκείνη της Ιρανής. «Μία γυναίκα πρόκειται να εκτελεστεί στις ΗΠΑ, αλλά κανείς δεν διαμαρτύρεται», τόνισε κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Ο Αχμαντινετζάντ προσπαθεί να κάνει συγκρίσεις, για να κερδίσει της εντυπώσεις. Όμως, παρότι οι προθέσεις του είναι άλλες, θέτει ένα πολύ ενδιαφέρον –σχεδόν φιλοσοφικό– ερώτημα: βάσει ποιας ηθικής νομιμοποιούμαστε να τιμωρούμε  ανθρώπους (αιτιολογημένα ή μη) δολοφονώντας τους; Γιατί η ηγεσία μιας πολιτισμένης δυτικής χώρας επιτρέπει την θανατική ποινή, την ίδια ώρα που εναντιώνεται σε ένα άλλο κράτος για το ίδιο θέμα;

Μπορεί να φαίνεται λίγο ειρωνικό, αλλά είναι προφανές πως οι κοινωνίες μας συνεχίζουν να μην μπορούν να λύσουν ηθικά ζητήματα που τέθηκαν χίλια χρόνια πριν.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: