Αρχείο

Archive for the ‘New Media’ Category

6 χρόνια nafpaktia.com και συνεχίζουμε…. ανανεωμένοι

06/02/2012 Σχολιάστε


Ήταν Φεβρουάριος του 2006, όταν το nafpaktia.com έκανε ντεμπούτο στον άγονο τότε χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης και προβολής όχι μόνο στη Ναυπακτία αλλά και σε ολόκληρη την Αιτωλοακαρνανία. Στην αρχή μας κοιτούσαν περίεργα, κάποιοι γελούσαν κιόλας, αλλά η πορεία των πραγμάτων μάς δικαίωσε.

Το nafpaktia.com αδιαμφισβήτητα άνοιξε το δρόμο και στην πορεία το ίντερνετ έγινε χώρος έκφρασης για περισσότερες προσπάθειες, κάποιες καλές και κάποιες απλά αντίγραφα.
Ό,τι μπορεί ο καθένας.

Έγιναν σημαντικά πράγματα αυτά τα 6 χρόνια, με κορυφαίο, κατά την άποψή μας, την δημιουργία του πρώτου και μοναδικού τουριστικού οδηγού για τη Ναυπακτία, που εδώ και 3 χρόνια έχει αυτονομηθεί ως nafpaktorama.gr.

Το nafpaktorama αποτελεί την έξωθεν εικόνα της Ναυπακτίας στο διαδίκτυο και είναι ένα σημαντικό εργαλείο για το τουριστικό προϊόν της περιοχής. Ρωτήστε τους επαγγελματίες του χώρου που συνεργάζονται μαζί μας, ρωτήστε και την Google που το εμφανίζει πρώτο σε όλες τις σχετικές αναζητήσεις.

Μια ακόμη σημαντική συμβολή, ήταν η δημιουργία του Επαγγελματικού Οδηγού Ναυπάκτου, που εκτός από τις σελίδες μας, κυκλοφορεί και σαν έντυπο, φέτος για 5η συνεχή χρονιά, αποτελώντας το σημαντικότερο εργαλείο για την (δοκιμαζόμενη) τοπική αγορά.

Έγιναν και λάθη αυτά τα χρόνια, ενώ υπήρξαν και περίοδοι που “υστερήσαμε” από πλευράς όγκου πληροφορίας, ή ανανέωσης.

Ωστόσο, σκοπός μας ποτέ δεν υπήρξε η στείρα αναμετάδοση “γεγονότων” προκειμένου να γεμίζει η σελίδα μας με περιεχόμενο. Δεν ήταν και δεν είναι στόχος μας να τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα. Αυτό το αφήνουμε σ’ όσους αντί για μυαλό έχουν… ποδάρια.

Σκοπός μας είναι να βρισκόμαστε μπροστά από τα γεγονότα, παραθέτοντας την άποψή μας, κοιτώντας πίσω από τα κακογραμμένα δελτία τύπου και τις φιλοδοξίες κάποιων που αποζητούν απεγνωσμένα τη δημοσιότητα.

Ειδήσεις που δεν τις θεωρούμε σημαντικές δεν τις αναρτούμε, απόψεις και συμπεριφορές που υποβαθμίζουν την νοημοσύνη τις καυτηριάζουμε και γενικώς λειτουργούμε περισσότερο σαν αναγνώστες παρά σαν πάροχοι περιεχομένου, ακόμη κι αν αυτό δεν αρμόζει στο αδηφάγο ίντερνετ που διψά για (οποιοδήποτε) περιεχόμενο.

Συνεχίζουμε ανανεωμένοι, με νέα σχεδίαση, περισσότερη εμβάθυνση στα γεγονότα και έπονται πολλές ακόμη προσθήκες καθώς βρισκόμαστε ακόμη υπό κατασκευή…

Advertisements

Στο Googloχωριό

03/02/2012 Σχολιάστε

Εντυπώσεις από το πρώτο Google Travel Forum, που έγινε χτες (02/02/2012) στο Αθηνών Αρένα.

Θυμάστε την παιδική εκπομπή με τα στρουμφάκια όπου όλες οι λέξεις είχαν το πρόθεμα «στρουμφο-«, το «στρουμφοχωριό», την «στρουμφίσαμε» και άλλα? Κάπως έτσι ήταν το κλίμα χτές, όπου όλα μα όλα είχαν το σηματάκι της Google!!! Παντού εθελοντές(;) της Google για το που θα κάτσεις, αν θες καφέ, η οποιαδήποτε άλλη πληροφορία. Στο lobby του πρώτου ορόφου μια γεύση από τα google office με πολύχρωμα πουφ, ποδοσφαιράκι και οθόνες. Google παντού,  μπλοκάκια, στυλό, τσάντες, φυλλάδια, καρτελάκια, σημειωματάριο, χαρτοπετσέτες(;!) και luggage identifier(;!) google burger, google  μεζεδάκια. Αμερικανιά όλο το concept της διοργάνωσης, με ενόχλησε λιγάκι, αλλά από την άλλη Google είναι αυτή!!!

Η ημερίδα σχετικά με τον τουρισμό που υλοποίησε η Google Ελλάδας , υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), είχε στόχο  να ενημερώσει τους συμμετέχοντες για τις δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο στον τουρισμό. Βέβαια, περισσότερο σαν διαφημιστικό event της Google μου φάνηκε το όλο σκηνικό, με τα video επιχειρηματιών που χρησιμοποίησαν τα Google adwords να μου θυμίζουν λίγο από «δείτε πώς μπορείτε να βγάλετε 2000€ δουλεύοντας από το σπίτι».  Τα απολύτως βασικά όσα ακούσαμε στο Adwords Seminar, τίποτα καινούριο, κανένα inside tip, μόνο μια καρτούλα με δώρο 75€ για διαφήμιση.  Αμήχανες οι πρώτες ομιλίες , χωρίς τίποτα το καινούριο, μόνο κάποιες αναφορές στο Google Wallet και σε πιθανές νέες εφαρμογές της τεχνολογίας στο τουρισμό. Εξαιρετικό το δεύτερο μέρος με τον Peter Economides να δίνει ρέστα και σαν ομιλητής αλλά και σαν ουσία. Έφυγα πριν βγει ο Γερουλάνος και έχασα και τον Sakis….

Ξεκάθαρα λοιπόν μια προωθητική ενέργεια όλο αυτό που διοργάνωσε η Google για να παρουσιάσει τα  προϊόντα και τις υπηρεσίες της. Γιατί όμως; Γιατί τώρα; Γιατί στην Ελλάδα και γιατί για τον τουρισμό; Προφανώς όλες οι εταιρίες χρειάζεται να κάνουν προωθητικές ενέργειες για τα προϊόντα τους, η Google δεν αποτελεί εξαίρεση.

Γιατί τώρα:
Το μεγαλύτερο έσοδο της εταιρείας είναι από το δίκτυο διαφήμισης 33.3 δις τα έσοδα της το 2011 και το 97% προέρχεται από τις διαφημίσεις.  Πολλά τα λεφτά! Επίσης είναι γεγονός ότι η Google αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο δίκτυο διαφήμισης online, όμως τα τελευταία χρόνια βλέπει την καρέκλα της να τρίζει. Απέναντι βρίσκεται ένα όλο και αυξανόμενο νέο δίκτυο διαφήμισης, αυτό που έχει δημιουργήσει η Facebook. Αν συνυπολογίσεις ότι οι χρόνοι που αφιερώνει κάποιος στο Facebook είναι ολοένα και μεγαλύτεροι, εύκολα μπορείς να βγάλεις το συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας νέος μεγάλος παίχτης στην αγορά που απειλεί την διαδικτυακή αυτοκρατορία της Google.

Γιατί στην Ελλάδα:
Μα εδώ έχουμε κρίση, η οικονομία πάει κατά διαόλου, οι επιχειρήσεις κλείνουν…. ακριβώς για αυτό. Η ανάγκη για διαφήμιση σε μια αγορά που βρίσκεται σε κρίση είναι πολύ μεγάλη. Είναι δεδομένο ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν πιο εξωστρεφείς και να κυνηγήσουν τους πελάτες τους εάν θέλουν να παραμείνουν ζωντανές.  Και πώς μπορεί κάποιος να κάνει εύκολα γρήγορα και κυρίως οικονομικά μια διαφήμιση; Μέσα από διαδίκτυο. Αν λάβουμε υπόψη μας και άλλα δύο στοιχεία από τη διεθνή εμπειρία – που τελευταία γίνεται και ελληνική εμπειρία – πρώτον το μικρό κόστος διαφήμισης σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες) και φυσικά την τεράστια διείσδυση του internet στο κοινό, μπορούμε εύκολα να βγάλουμε συμπεράσματα.

Γιατί για τον τουρισμό:
Πολλοί οι λόγοι:  είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ελλάδα, τα ξενοδοχεία και οι τουριστικές επιχειρήσεις πλέον χρησιμοποιούν ως κύριο προωθητικό εργαλείο το διαδίκτυο, είναι μια αγορά που απευθύνεται σε ένα διεθνές κοινό. Τα σημαντικότερα όμως επιχειρήματα είναι ότι πλέον το διαδίκτυο αποτελεί την νούμερο ένα πηγή νέων πελατών για τις τουριστικές επιχειρήσεις, ξεπερνώντας φέτος τις υπόλοιπες παραδοσιακές δεξαμενές πελατών ( τουριστικά γραφεία, Tour operators κ.α.). Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι ότι πάρα το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει κάνει τίποτα (το αξιόλογο) για την τουριστική της προβολή, και παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε οικονομική κρίση και κοινωνική αστάθεια (αποτρεπτικός παράγοντας για τους τουρίστες), συνεχίζει να είναι ένα από τα ισχυρότερα brand names στην τουριστική αγορά. Βέβαια χάνει συνεχώς έδαφος ιδιαίτερα απέναντι σε σχέση με άλλους προορισμούς στην Μεσόγειο (Τουρκία, Ιταλία, Κύπρος, Κροατία, οι ισχυροί «αντίπαλοι» μας), αλλά παραμένει ένας ονειρικός προορισμός για τους Ευρωπαίους. 

Ωραία λοιπόν, αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζουμε, το θέμα είναι τι κάνουμε από εδώ και πέρα;
Νομίζω ότι αν κάποιο συμπέρασμα βγαίνει από τη συζήτηση είναι ότι πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στο διαδίκτυο. Άσχετα από το αν θα χρησιμοποιήσουν υπηρεσίες και προϊόντα της Google οι τουριστικές επιχειρήσεις είναι δεδομένο ότι θα πρέπει να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητες του διαδικτύου. Και με αυτό δεν εννοώ  το να φτιάξουν μια ιστοσελίδα ( τι δεν έχετε ακόμα? θέλετε να φτιάξετε?) ή ένα online σύστημα κρατήσεων, αλλά να χτίσουν ένα δίκτυο επικοινωνίας με τους πελάτες τους κυρίως με την χρήση των Social Media και με νέες υπηρεσίες και εφαρμογές. Σαν χώρα τι κάνουμε;  Ο Π.Γερουλάνος είπε στο Google Travel Forum ότι μέσα στο 2012 έρχεται νέο visitgreece.gr και μεγαλύτερη χρήση social media για προώθηση τουρισμού, είναι βασικό αλλά δεν φτάνει.  Θα πρέπει επίσης να επενδύσουμε στο branding και τη στρατηγική προώθησης του τουριστικού προϊόντος και να ξεφύγουμε σιγά – σιγά από το μοντέλο του «Zorba the Greek» όπως πολύ εύστοχα τόνισε και ο brand strategist κ. Peter Economides.  

Κλείνω διαπιστώνοντας ότι προσωπικά δεν άκουσα κάτι καινούριο ή κάτι το καινοτόμο, αλλά κάποιες ιδέες τις πήρα. Για να μην είμαι άδικος, εξαιρετική η διοργάνωση, πολύ καλή η προσπάθεια της Google να προσεγγίσει απευθείας τους επαγγελματίες του Τουρισμού, τα όποια λάθη μπορούν να διορθωθούν την επόμενη φορά

Οι δύο όψεις

06/08/2010 Σχολιάστε

Με αφορμή την δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια και τη σχέση του με το γνωστό blog “troktiko” , εδώ και μερικές εβδομάδες έχει ξεκινήσει μια ζωηρή συζήτηση για τα blogs, το διαδίκτυο, και την ανωνυμία την ιδιωτικότητα και άλλα σχετικά θέματα.

Η συζητήσεις κυμαίνονται σε όλο το φάσμα της σοβαρότητας από τις πλέον φαιδρές έως τις πλέον ψύχραιμες και ουσιαστικές  Η αλήθεια είναι – και το έχουμε ξανά – σχολιάσει από αυτή εδώ την στήλη – ότι το internet αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς όχι μόνο αρκετούς από τους παραδοσιακούς μηχανισμούς της επικοινωνίας και της ενημέρωσης, αλλά και αρκετά ζητήματα της κοινωνίας μας γενικότερα. Σε όλες αυτές τις αλλαγές οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες αντιδρούν διαφορετικά. Κάποιες κοινωνίες καταφέρνουν να αφομοιώσουν τις αλλαγές και κάποιες άλλες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα νέα δεδομένα με παλιούς τρόπους…


Στην Ελλάδα λοιπόν έχουμε αποφασίσει να πάμε με τους «παραδοσιακούς» τρόπους μελετώντας προσχέδια. Είναι γνωστό πως η Ελληνική Πολιτεία όταν εμφανισθεί ένα πρόβλημα, τότε ψηφίζει έναν αυστηρό Νόμο, ο οποίος δεν εφαρμόζεται ποτέ, καθώς διάφοροι θεσμοί έχουν άλλες προτεραιότητες. Στην περίπτωση των πραγματικών ή εικαζομένων παρανομιών από ‘ανώνυμα’ ή ψευδώνυμα blogs, διαμορφώνεται πίεση (κυρίως από τα παραδοσιακά ΜΜΕ και για λόγους οικονομικούς) , ώστε η Ελλάδα να πρωτοτυπήσει παγκοσμίως: να θεσμοθετήσει απαγορεύσεις, εκεί που σύμπασα η υφήλιος (πλην Λαϊκής Κίνας και Βορείου Κορέας) έχει αρνηθεί να επιβάλει αστυνομικές διατάξεις!

Στην Ελλάδα λοιπόν συζητάμε ως λύση την καταστολή και μάλιστα την καταστολή σε κάτι που δεν γνωρίζουμε πώς λειτουργεί, ούτε το πώς αλληλεπιδρά με την κοινωνία και τους ανθρώπους, ούτε ποια είναι η δυναμική του…στην ουσία λοιπόν χρησιμοποιούμε μια παλιά λογική για να αντιμετωπίσουμε ένα σύγχρονο πρόβλημα!

Ας ταξιδέψουμε λίγο βορειότερα στην Ισλανδία. Σε μια χώρα που φέτος μας απασχόλησε τουλάχιστον τρεις φορές, με την πτώχευσή της, με την έκρηξη του ηφαιστείου – γλωσσοδέτη, και με τον γάμο της πρωθυπουργού της χώρας με την σύντροφό της. Ειδικά από την τελευταία είδηση μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι η κοινωνία των Ισλανδών αντιμετωπίζει τα πράγματα διαφορετικά…

Η Ισλανδία που τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει πολλά χρήματα στην ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, έχει δημιουργήσει θέσεις εργασίας σχετικές με τα νέα μέσα και το διαδίκτυο, έχει δημιουργήσει αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα και υποδομές, έχει μετατρέψει πολλές διοικητικές διαδικασίες του κράτους σε ηλεκτρονικές και αυτή τη στιγμή είναι η χώρα στην ευρώπη με την μεγαλύτερη διήσδηση και εκμετάλευσει του Internet. Χαρακτηριστικό δείγμα, η έδρα της Google, Ευρώπη είναι στην Ισλανδία.

Η Ισλανδία σχεδιάζει να βάλει σε ισχύ νομούς τέτοιους που θα καθιστά αδύνατον να αποκαλυφτεί το όνομα ενός ανώνυμου blogger, ακόμα και αν αποκαλύψει στρατιωτικά μυστικά!!! Για όσους δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει αυτό, σημαίνει (μεταξύ άλλων) το εξής:  Ότι η Ισλανδία μετατρέπεται σε μια χώρα προστάτιδα των νέων τεχνολογιών, με τις κινήσεις που ήδη έχει κάνει αλλά και με τον σχεδιασμό της έχει καταφέρει να μεταφέρει τεράστιο κομμάτι έμψυχου δυναμικού και υποδομών σχετικό με το διαδίκτυο και πλέον προκαλεί και την μεταφορά της οικονομίας του Internet στο χώρο της, προσκαλώντας ακόμα περισσότερους ανθρώπους σχετικούς με τις νέες τεχνολογίες αλλά και μεγάλες εταιρίες να επενδύσουν σε αυτή…

Το θέμα είναι μεγάλο και θα συνεχίσουμε την συζήτηση…

Διαδικτυακή δημοσιογραφία

16/04/2010 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το διαδίκτυο: «Για πρώτη φορά στην ιστορία των βραβείων Πούλιτζερ, δύο διαδικτυακά μέσα κέρδισαν βραβείο ερευνητικού ρεπορτάζ και βραβείο σκιτσογραφίας. Δείτε ποιοι κέρδισαν βραβείο Πούλιτζερ φέτος. Τα δύο ιντερνετικά μέσα που τιμήθηκαν με την κορυφαία δημοσιογραφική διάκριση είναι το ProPublica.org και το SFGate.com. Το ProPublica.org κέρδισε το βραβείο ερευνητικού ρεπορτάζ, για ένα κομμάτι που συνεργάστηκε με τους New York Times. Πρόκειται για την έρευνα που δημοσιεύτηκε στο site με τίτλο «Οι μοιραίες επιλογές στο Μemorial» με συντάκτρια την Σέρι Φινκ. Η έρευνα είχε να κάνει με το ζήτημα των δύσκολων επιλογών των γιατρών του ιατρικού κέντρου της Νέας Ορλεάνης κατά τον Κυκλώνα Κατρίνα. Ο ιστότοπος http://www.sfgate.com της San Fransisco Chronicle διακρίθηκε με το Πούλιτζερ εικονογραφημένων, που δόθηκε για πρώτη φορά σε σχέδιο δημοσιευμένο σε ιστοσελίδα».


Τα βραβεία Πούλιτζερ απονέμονται κάθε χρόνο από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια σε ΜΜΕ και δημοσιογράφους που έχουν ως έδρα τις ΗΠΑ. Τα πρώτα βραβεία Πούλιτζερ απονεμήθηκαν στις 4 Ιουνίου του 1917, και πλέον θεωρούνται ως η ύψιστη τιμή στην έντυπη (μέχρι σήμερα) δημοσιογραφία.  Πρόκειται, λοιπόν, για έναν θεσμό με ιστορία και σημασία.

Πόση σημασία έχει, όμως, το γεγονός ότι βραβεύτηκαν για πρώτη φορά δύο ιστοσελίδες; Μεγάλη! Πρώτα από όλα, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν πρόκειται για ιστοσελίδες έντυπων εφημερίδων ή περιοδικών, ούτε για μεγάλες εταιρείες των Media, αλλά για ανεξάρτητα δίκτυα ενημέρωσης, που λειτουργούν αποκλειστικά διαδικτυακά και ανεξάρτητα, με τη συμμετοχή δημοσιογράφων και πολιτών.

Το 2004, ο Νταν Γκίλμορ παρουσίασε τις απόψεις του για τη δημοσιογραφία των πολιτών στο βιβλίο του «Εμείς είμαστε το Μέσο», το οποίο έχει ευρέως αναγνωριστεί ως η Βίβλος της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας και των νέων μέσων. Εκεί εξηγεί το πώς η σύνδεση της δημοσιογραφίας και της τεχνολογίας εκδημοκράτισε τα συμβατικά ΜΜΕ, δίνοντας δύναμη στο πρώην ακροατήριο, που με τη σειρά του δημιούργησε μέσα ενημέρωσης, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία.

Σήμερα, βιώνουμε αυτή την αλλαγή. Χιλιάδες άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν μπει στο χορό, καταγράφοντας, φωτογραφίζοντας, βιντεοσκοπώντας ειδήσεις, εμπειρίες, εικόνες, που τις ανεβάζουν στο διαδίκτυο, στα blogs, στο Facebook, στο YouTube, στο twitter,  για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους μ’ όλον τον κόσμο. Το πιο σημαντικό, όμως, δεν είναι ούτε η αμεσότητα του διαδικτύου, ούτε η ευκολία. Οι λέξεις κλειδιά είναι η συμμετοχή και ο διάλογος.

Όλες οι πληροφορίες που διακινούνται σήμερα στο διαδίκτυο υπόκεινται σε μια συμμετοχική διεργασία, όπου ο καθένας είναι μέτοχος και ο καθένας μπορεί να σχολιάσει και να παρέμβει. Αυτή η βαθιά αλλαγή, που συντελείται με τη βοήθεια των νέων μέσων στο χώρο της ενημέρωσης, δεν είναι η μόνη. Την είδαμε να συμβαίνει στην πολιτική, στη διαφήμιση, στις υπηρεσίες, στο εμπόριο, ακόμα και στην προσωπική μας ζωή, και σίγουρα θα την δούμε και σε άλλους τομείς της ζωής μας…

Και εγένετο iPad

16/04/2010 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από τα διεθνή ΜΜΕ : «Η Apple έχει δείξει ότι ξέρει να μιλάει με τον μέσο καταναλωτή καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία και φαίνεται πως έκανε πάλι το «θαύμα» της, καθώς οι εικόνες με τους φανατικούς των νέων τεχνολογιών να ξενυχτάνε έξω από τα μαγαζιά για να είναι οι πρώτοι που θα αγοράσουν τη νέα θαυματουργή συσκευή έκαναν το γύρω του κόσμου. Η iPad-μανία κατέλαβε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια, με περισσότερες από 300.000 συσκευές να πωλούνται μέσα στην πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας της νέας συσκευής της Apple. Πρόκειται στην ουσία για μια οθόνη αφής, ένας υπολογιστής-«ταμπλέτα», κάτι ενδιάμεσο δηλαδή μεταξύ ενός κινητού τηλεφώνου και ενός φορητού υπολογιστή. Ο χρήστης του μπορεί να σερφάρει στο ίντερνετ, να διαβάσει ηλεκτρονικά βιβλία, να ακούσει μουσική, να δει μια ταινία, να δει φωτογραφίες και να διαβάσει τα email του, ή μια ηλεκτρονική εφημερίδα και πολλά άλλα.»


Μα θα μου πείτε, όλα αυτά δεν μπορούμε να τα κάνουμε με έναν απλό ή με έναν φορητό υπολογιστή; Τι το ιδιαίτερο υπάρχει σε αυτή τη συσκευή ειδικά από τη στιγμή που οι υπολογιστές γραφείου, τα φορητά laptop, τα netbooks, τα κινητά τηλέφωνα, τa smart phones είναι συσκευές που μπορούν να τα κάνουν ήδη όλα αυτά; Μέχρι τώρα όλες οι εταιρίες που δημιουργούσαν συσκευές εστίαζαν κυρίως στα τεχνικά χαρακτηριστικά, στην συσκευή αυτή καθ’ εαυτή, και στις ήδη υπάρχουσες υπηρεσίες.

Το iPad κάνει μια μετατόπιση, από τα χαρακτηριστικά, στην εμπειρία χρήσης. Είναι η πρώτη  ισχυρή υπολογιστική μηχανή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον προσωπικό χώρο για προσωπική χρήση και που εστιάζει κυρίως στην κατανάλωση ψηφιακών υπηρεσιών, όταν τα PC και τα laptops ήταν χρήσιμα κυρίως στην εργασία. Μπορεί κάποιος να μοιραστεί όσα βλέπει, ακούει και κάνει με τους γύρω του στο σαλόνι όταν είναι ξάπλα στον καναπέ, στην κουζίνα, στο αυτοκίνητο, στην παραλία ή στο εξοχικό. Μπορεί να παίξει ένα παιχνίδι, να δει μια ταινία ή να διαβάσει ένα ηλεκτρονικό βιβλίο στο κρεβάτι λίγο πριν τον ύπνο. Το iPad στην ουσία είναι ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής που μπορεί να γίνει «προσωπικός».

Βέβαια, πρίν θεωρήσετε ότι με έχει προσλάβει η Apple για να κάνω διαφήμιση, θα πρέπει να πω ότι iPad δεν είναι παρά μια συσκευή, με τις καινοτομίες της αλλά και τα προβλήματά και τις αδυναμίες της. Ένα εμπορικό προϊόν που κατά κύριο λόγο θέλει να πουλήσει. Προσωπικά δεν το θεωρώ ακόμα ώριμο, και ούτε θα το αγόραζα γιατί το θεωρώ μάλλον ακριβό και ίσως λίγο περιττό.

Όμως το iPad δείχνει το δρόμο σε μια σειρά από συσκευές που μπορούν να αλλάξουν και άλλο την ζωή μας, ήδη η Apple, έχει συνάψει συμφωνίες με εταιρείες «κολοσσούς» του χώρου των MME ώστε οι εφημερίδες να διαβάζονται ηλεκτρονικά, μέσα από τη νέα συσκευή και ήδη παρουσίασε το νέο ηλεκτρονικό κατάστημα της με ψηφιακά βιβλία, ακολουθώντας το παράδειγμα και της Amazon. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εφημερίδες, η μουσική βιομηχανία, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, σχεδόν ολόκληρη η βιομηχανία της ψυχαγωγίας και της ενημέρωσης θα πρέπει να αλλάξει και να προσαρμοστεί σε νέα δεδομένα, και σίγουρα θα ακολουθήσουν και άλλοι τομείς όπως για παράδειγμα, οι εκδόσεις, η εκπαίδευση, η δημοσιογραφία…

Το σίγουρό είναι πάντως πώς έχουμε ακόμα πολλά να δούμε

Νέα μέσα και νέες τεχνολογίες, είμαστε έτοιμοι να τα αφομοιώσουμε;

24/03/2010 Σχολιάστε

Δίνοντας συνέχεια στο άρθρο του Ντίνου Γκέκα, «Internet, Facebook και Παιδεία», που δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο τεύχος της “Ν”, νομίζω ότι μπορεί να ξεκινήσει ένας διάλογος. Ελπίζω η άποψή μου να συμβάλει εποικοδομητικά σε αυτή τη συζήτηση.


Κάθε τεχνολογική επανάσταση κρίνεται επιτυχημένη, όταν καταφέρνει να δημιουργήσει υπηρεσίες και προϊόντα, που εισβάλουν και επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του ανθρώπου με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της. Για παράδειγμα, η βιομηχανική επανάσταση δημιούργησε το αυτοκίνητο, τα ραδιοκύματα την τηλεόραση, τις τηλεπικοινωνίες, το τηλέφωνο. Σε αντιστοιχία, η πληροφορική δημιούργησε τουλάχιστον δύο τέτοιας εμβέλειας προϊόντα: τον προσωπικό υπολογιστή και το κινητό τηλέφωνο. Κυρίως δε το κινητό τηλέφωνο μπήκε στη καθημερινότητά μας με τέτοιο τρόπο που σήμερα, λίγα μόλις χρόνια από την μαζική εξάπλωση του, το θεωρούμε σχεδόν απαραίτητο.

Μια σημαντική παράμετρος που προκύπτει σε κάθε συζήτηση για την τεχνολογία,  είναι κατά πόσο και σε ποιο βαθμό μπορούμε πλέον να αφομοιώνουμε τα αγαθά της. Το αυτοκίνητο και η τηλεόραση χρειάστηκαν πάνω από είκοσι χρόνια μέχρι να γίνουν μαζικό προϊόν, ενώ το κινητό τηλέφωνο μόλις μια πενταετία. Η πραγματικότητα είναι ότι η κοινωνία πλέον δυσκολεύεται να ακολουθήσει τους ρυθμούς της τεχνολογικής εξέλιξης με αποτέλεσμα πολλές φορές να βρίσκεται σε αμηχανία.
Οι νέες τεχνολογίες και σε συνέχειά τους τα νέα μέσα, το διαδίκτυο, τα social media, το Facebook, και πολλές άλλες υπηρεσίες αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα τεχνολογιών που εξελίχθηκαν ποιο γρήγορα απ’ ότι η κοινωνία μπορεί να τις αφομοιώσει.

Πριν από λίγα μόλις χρόνια δεν υπήρχαν καν στο λεξιλόγιό μας, και όμως σήμερα επηρεάζουν πολλές πλευρές της καθημερινής μας ζωής και όχι μόνο σε επίπεδο εργασίας ή σε πρακτικά θέματα αλλά πλέον και σε επίπεδο προσωπικών και διαπροσωπικών σχέσεων. Σήμερα οι νέες αυτές τεχνολογίες επηρεάζουν και πλευρές της ζωής μας που δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Έχει αλλάξει ο τρόπος που δουλεύουμε, ενημερωνόμαστε, διασκεδάζουμε, κοινωνικοποιούμαστε, μαθαίνουμε.

Έννοιες ξεκαθαρισμένες και παγιωμένες εδώ και πολλά χρόνια τίθενται πλέον υπό συζήτηση κάτω από το πρίσμα των νέων μέσων. Πώς μπορούμε να ορίσουμε σήμερα, τα προσωπικά δεδομένα, την ιδιοτικότητα, το χώρο του προσωπικού και του δημόσιου λόγου, την συνεργασία, την εκπαίδευση, την ενημέρωση, την ασφάλεια, ακόμα και τις σχέσεις χωρίς να λάβουμε υπόψη μας, το Internet, τα  Blogs, το Facebook, το Youtube, το MySpace, το Second life και άλλα νέα μέσα; Ιδιαίτερα από τη στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι περνάνε πολλές ώρες της ημέρας σε άμεση αλληλεπίδραση με τις νέες αυτές υπηρεσίες; Θα ήταν το ίδιο σαν να μην λαμβάναμε υπόψη μας την τηλεόραση και τον τρόπο που επηρέασε, και πολλές φορές διαμόρφωσε, την κοινωνία μας τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Μπροστά λοιπόν έχουμε έναν καινούριο κόσμο, με νέες δυνατότητες και νέες προκλήσεις – ας μην ξεχνάμε πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας φέρνει μαζί της αλλαγές. Καλές και κακές. Η δικιά μας ευθύνη δεν είναι ούτε να αγκαλιάσουμε απερίσκεπτα τα νέα μέσα, αλλά ούτε και να τα απορρίψουμε αφοριστικά. Η δικιά μας ευθύνη είναι να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας, και την κοινωνία ώστε να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε (στο βαθμό που είναι εφικτό) τον νέο κόσμο ώστε να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τις δυνατότητές του.

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό, η συνεχής ενημέρωση, η εκπαίδευση πάνω στις δυνατότητες της τεχνολογίας, η επαφή με τα νέα μέσα και ο ουσιαστικός διάλογος.

Le Roi Est Mort, Vive Le Roi?

12/02/2010 Σχολιάστε

“Αντιγράφω την είδηση από το tvxs.gr: Στο πλαίσιο ενός πειράματος με τίτλο «Behind Closed Doors on the Net», πέντε δημοσιογράφοι από τέσσερις χώρες, Καναδά, Γαλλία, Ελβετία και Βέλγιο, θα κλειστούν μέσα σε ένα σπίτι, στο Περιγκόρ της Νότιας Γαλλίας, από την 1η Φεβρουαρίου ως την 5η του ίδιου μήνα και θα έχουν ως μοναδική πηγή ενημέρωσης τους δύο δημοφιλέστερους τόπους κοινωνικής δικτύωσης, Facebook και Twitter.

Οι πέντε δημοσιογράφοι δεν θα έχουν στη διάθεση τους κανένα άλλο μέσο ενημέρωσης -ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδα- παρά μόνο το Twitter και το Facebook. Στόχος του περίεργου εγχειρήματος είναι η διερεύνηση της αξιοπιστίας, σε επίπεδο ενημέρωσης, των δύο τόπων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και το κατά πόσο αυτά τα δύο μέσα μπορούν να αποτελέσουν μια σοβαρή απειλή για τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.”


Το πείραμα αν και μου φέρνει λίγο σε ρεάλιτυ τύπου  Big Brother, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ούτε λίγο ούτε πολύ το Facebook και το twitter, αποτελούν από τις δημοφιλέστερες ιστοσελίδες – υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης και αν ρίξει κάποιος μια ματιά στα στατιστικά χρήσης θα καταλάβει ότι μιλάμε για ένα αρκετά μεγάλο νούμερο ανθρώπων. 350 εκατομμύρια χρήστες καταγράφει το Facebook που ξοδεύουν τουλάχιστον 55 λεπτά κάθε μέρα στη σελίδα του, με τουλάχιστον 50 εκατομμύρια ενημερώσεις κάθε μέρα.

Μα θα μου πείτε, έχει τόση σημασία τι γίνεται σε μια σελίδα στο διαδίκτυο; Ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα συγκρίνοντας, με ένα άλλο πιο παλιό και πιο δημοφιλές μέσο, τον βασιλιά  της ενημέρωσης, την τηλεόραση. Σήμερα αποτελεί ένα από τα πλέον διαδεδομένα μέσα με περίπου 1.5 δις εκατομμύρια τηλεθεατές, που περνάνε κατά μέσο όρο (τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο) 20 ώρες την εβδομάδα μπροστά της. Η οικονομία που στηρίζεται στην τηλεόραση, φτάνει σε νούμερα μεγαλύτερα από το ΑΕΠ πολλών ανεπτυγμένων χωρών. Η ενσωμάτωση της στην κοινωνία τεράστια, ενδεικτικά, η αναλογία τηλεοπτικών συσκευών ανά τηλεθεατή είναι 5 προς 1, θα μπορούσα να συνεχίσω και να παραθέσω και άλλα στατιστικά αλλά…

Το σημαντικότερο που θα πρέπει κανείς να εξετάσει κανείς είναι ο ρόλος που έπαιξε η τηλεόραση στην διαμόρφωση της κουλτούρας μας. Αλήθεια πόσο άλλαξε η τηλεόραση τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο; ποια νέα στοιχεία έβαλα στην καθημερινότητα μας; πόσο καταλυτική ήταν η επιρροή της στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας ατομικά αλλά και τις συλλογικής νοοτροπίας; Χιλιάδες μελέτες έχουν γραφτεί για την επίδραση της τηλεόρασης στον πολιτισμό μας και ανεξάρτητα με το αν κλίνουν προς το θετικό ή το αρνητικό, όλες τονίζουν την βαθιά και καταλυτική επίδραση της σε όλους τους τομείς της ζωής μας που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει στις απαρχές τις ιστορίας της.

Σήμερα ζούμε μια νέα επανάσταση της πληροφορίας, πιο ραγδαία, πιο έντονη, πιο μαζική, που αρχίζει και σκιάζει την επίδραση της τηλεόρασης. Είναι σίγουρο πώς μέσα από το πρίσμα των νέων μέσων θα αλλάξουμε πολλά στοιχεία από την κοινωνική μας ζωή.

Ο Βασιλιάς λοιπόν απεβίωσε ( ή έστω αργοπεθαίνει). Όμως… ζήτω ο νέος Βασιλιάς;