Αρχείο

Posts Tagged ‘Βατοπέδι’

Κάτω από το χαλί

01/10/2010 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από τα Νέα: Οι εργασίες της Προανακριτικής Επιτροπής για την υπόθεση Βατοπεδίου βρίσκονται στην τελική ευθεία, καθώς την Παρασκευή ολοκληρώνεται ο κύκλος των μαρτύρων με τις καταθέσεις των πρώην υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης Αλέξανδρου Κοντού και Ευάγγελου Μπασιάκου. Πάντως, ο πρόεδρος της Προανακριτικής Επιτροπής Δημήτρης Τσιρώνης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί παράταση 15 – 20 ημερών για την κατάθεση του πορίσματος.

«Στις 4 Οκτωβρίου τελειώνουν οι εργασίες, αλλά δεν προκύπτει από πουθενά ότι θα έχουν ολοκληρωθεί τόσο οι καινούργιες εκτιμήσεις που έχει ζητήσει η Επιτροπή από οκτώ οίκους αξιολόγησης για το ύψος της τυχόν ζημίας που υπέστη το ελληνικό Δημόσιο από τις ανταλλαγές, όσο και τα στοιχεία από τις αρμόδιες αρχές της Κύπρου για την κίνηση των λογαριασμών» ανέφερε ο πρόεδρος της Προανακριτικής Επιτροπής.


Με λίγα λόγια, η Επιτροπή και οι οχτώ (!) οίκοι αξιολόγησης δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν συμπέρασμα για το τι συνέβη στην υπόθεση Βατοπεδίου. Την ίδια στιγμή ο ακριβοθώρητος πρώην πρωθυπουργός κ. Καραμανλής σε δισέλιδη επιστολή του ενστερνίζεται τη γραμμή της ΝΔ, που υποστηρίζει ότι στην υπόθεση του Βατοπεδίου «δεν υπήρξε ζημιά του Δημοσίου από τις ανταλλαγές», επικαλούμενος τις εκθέσεις που επανακατέθεσε η Ν.Δ. στη Δικαιοσύνη. Μάλιστα, τονίζει ότι η ύπαρξη των εκθέσεων «αποσιωπήθηκε» στη δεύτερη εξεταστική Επιτροπή, γεγονός που χαρακτηρίζει «επιεικώς περίεργο».

Μάλιστα! Πέρα από πολιτικές τοποθετήσεις και ιδεολογίες, ο καθένας από εμάς γνωρίζει ότι το ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε από την υπόθεση Βατοπεδίου. Αν όχι οικονομικά (λέμε τώρα), ηθικά σίγουρα. Τα πώς, τα γιατί, τα πότε και τα ποιος ίσως να μπορέσει να τα λύσει η Δικαιοσύνη…, αρκεί να πάρει ως παράδειγμα την Ισλανδία.

Στην μακρινή παγωμένη χώρα του Βορρά, συμβαίνουν πολλά περίεργα τώρα τελευταία. Οι κάτοικοι, αφού πρώτα αρνήθηκαν, μέσω δημοψηφίσματος, να επιστρέψουν χρήματα προς τις Βρετανικές και Ολλανδικές τράπεζες, έπειτα από λίγο καιρό, εξέλεξαν για πρόεδρο μια γυναίκα, λεσβία και αρνητή του επίσημου θρησκευτικού δόγματος! Τέλος, αποφάσισαν να οδηγήσουν απέναντι σε ειδικό δικαστήριο τον πρώην πρωθυπουργό και τρεις υπουργούς που κατηγορούνται για σοβαρότατες αμέλειες στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 2008.

Η Ισλανδία ήταν το πρώτο θύμα της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρώτο κράτος που κήρυξε στάση πληρωμών στην Ευρώπη, και σήμερα η οικονομία της βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση, με τον κόσμο να είναι υποχρεωμένος να υποστεί πολλές από τις συνέπειες της διεθνούς οικονομικής χρήσης, αλλά και τα λάθη των κυβερνήσεών τους… Ο δρόμος μακρύς και δύσκολος.

Παρόλα αυτά, η κοινωνία της Ισλανδίας φαίνεται ότι έχει λύσει πολλά προβλήματα δημοκρατίας, διαφάνειας, ελευθερίας, ρατσισμού, δικαιοσύνης, προβλήματα που εμείς στην Ελλάδα όχι απλώς δεν έχουμε λύσει, αλλά συνεχίζουμε να τα κρύβουμε κάτω από τα χαλιά και τα σεντόνια των κειμένων εξεταστικών επιτροπών.

Advertisements

Ο Θεός να βάλει το χέρι του… αλλά όχι στην τσέπη μας

19/09/2008 Σχολιάστε

Τις τελευταίες μέρες η επικαιρότητα μονοπωλείται από την υπόθεση της μονής Βατοπεδιόυ και από ότι φαίνεται είμαστε ακόμα στην αρχή. Mια ομάδα ρασοφόρων κατέλαβε με ύποπτους τρόπους την μονή και χρησιμοποίησε κάθε μέσο με σκοπό το κέρδος. Επενδύσεις, real estate, offshore και καταθέσεις εκατομμυρίων, Λεφτά που σίγουρα δεν έβγαλαν με το σταυρό στο χέρι. Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν αν δεν υπήρχε και η συγκατάθεση πολιτικών προσώπων σε καίριες θέσεις. Με συγχωρείτε, αλλά  αυτοί οι ρασοφόροι  έχουν τόση σχέση με την πνευματικότητα όσο και οι βουλευτές με την διαφύλαξη του δημοσίου συμφέροντος!

sistina

Το ζήτημα βέβαια δεν είναι κατά πόσο υπάρχει απάτη. Και βέβαια υπάρχει, γιατί είναι προφανές ότι και να θες να αγιάσεις δεν μπορείς, ειδικά όταν περνάνε από μπροστά σου τόσα εκατομμύρια ευρώ. Με αφορμή όμως το συγκεκριμένο γεγονός έρχεται στην επιφάνεια ( για άλλη μια φορά ) το ζήτημα της εκκλησιαστική περιουσίας, μια ιστορία που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και ξεκινάει από πολύ παλιά.

Το τάγμα των Ιπποτών του Ναού, ή Ναϊτών αποτέλεσε για σχεδόν 200 χρόνια μια από τις πιο σημαντικές στρατιωτικές και οικονομικές δυνάμεις του Μεσαίωνα. Μια εποχή ταραγμένη και σκοτεινή που μέχρι σήμερα δίνει τροφή σε υποθέσεις, μύθους, ακόμα και σύγχρονες θεωρίες συνομωσίας. Οι Ναίτες ιππότες ήταν μοναχοί, στρατιώτες, και … τραπεζίτες!  Ο τρόπος ζωής τους ήταν ένας συνδυασμός μοναστικής ζωής και σκληρής στρατιωτικής πειθαρχίας. Κάθε νέο μέλος καλούταν να απαρνηθεί κάθε προσωπική περιουσία και εξουσία και να αφιερωθεί πλήρως και αποκλειστικά στο τάγμα και τον Θεό.

Φαίνεται όμως παράξενο το πώς μία ομάδα ανθρώπων που ζει σχεδόν ασκητικά, κατάφερε να συγκεντρώσει τόσους οικονομικούς πόρους. Τα μέλη, δίνοντας όρκο πενίας παραχωρούσαν τα υπάρχοντά τους στο τάγμα. Αρκετοί από τους ιππότες ήταν ευγενείς με μεγάλες περιουσίες έτσι σταδιακά συσσωρεύτηκε  ένα μεγάλο κεφάλαιο χρημάτων. Όμως την πραγματική πηγή του πλούτου τους πρέπει να την αναζητήσει κανείς στην εφαρμογή της πρώτης οργανωμένης μορφής παροχής τραπεζικών υπηρεσιών.

Οι χριστιανοί προσκυνητές που επισκέπτονταν τους Άγιους Τόπους μπορούσαν να καταθέτουν χρήματα ή άλλα πολύτιμα αντικείμενα σε ένα φυλάκιο των Ναϊτών, λαμβάνοντας μια πιστωτική επιστολή η οποία θα μπορούσε να εξαργυρωθεί σε κάποιο άλλο φυλάκιο, πιθανώς με την κράτηση κάποιας «προμήθειας» ή «εξόδων φύλαξης». Έτσι μπορούσαν να μετακινούνται στην περιοχή, χωρίς τον κίνδυνο να χάσουν τις περιουσίες τους από ληστές, στρατούς, αλλόθρησκους. Πολλές φορές όμως δεν ήταν τόσο τυχεροί, ώστε να γλιτώσουν από τους ληστές ή της κακουχίες, και έτσι εγκατέλειπαν τον μάταιο κόσμο. Φυσικά οι περιουσίες έμεναν στα ταμεία των Ναϊτών. Επίσης το τάγμα παρείχε υπηρεσίες χορήγησης δανείων προς ευγενείς που βρισκόντουσαν σε οικονομικές δυσχέρειες ακόμα και σε βασιλιάδες, χρηματοδοτούσαν πολέμους και κατακτήσεις. Φυσικά λαμβάνοντας σε αντάλλαγμα εκτάσεις γης ή χρεώνοντας τόκους για την επιστροφή του κεφαλαίου.

Οι Ναίτες, χωρίς καμία υπερβολή, έθεσαν, τον 13ο αιώνα, τις βάσεις του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος. Ένα σύστημα που σήμερα, τρίζει συθέμελα. Χρηματοπιστωτικά ιδρύματα – κολλοσοι καταρρέουν στις  ΗΠΑ και στην Ασία. Οι εξαγορές πάνε και έρχονται, ενώ οι κυβερνήσεις χρηματοδοτούν με ρευστό την αγορά για να την στηρίξουν. Ξαφνικά η οικονομική ευμάρεια των μεγάλων επενδυτικών οίκων χάνεται μαζί με τις επενδύσεις τους. Δυστυχώς η μπάλα παίρνει και τους απλούς πολίτες που χάνουν κόπους ζωής.

Η κρίση δεν φαίνεται να περνάει εύκολα, και πάρα τις προσπάθειες των οικονομολόγων και των χρηματιστών πρέπει και ο Θεός να βάλει το χέρι του! Αλλά ίσως ο Θεός να τιμωρεί έτσι τους πιστούς του μοναχούς – τραπεζίτες.