Αρχείο

Posts Tagged ‘βιβλίο’

Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι…

12/02/2010 Σχολιάστε

…γιατί χανόμαστε. Έτσι λένε οι στίχοι της Μαριανίνας Κριεζή, και δεν θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω. Αφορμή για το σημερινό άρθρο τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας Παιδικού Βιβλίου 2009, που ανακοίνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού. Παρότι προσωπικά δεν έχω διαβάσει κανένα από τα παρακάτω, όμως αξίζει τουλάχιστον μια αναφορά στους παραμυθάδες.

Το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού βιβλίου απονέμεται στην Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου για το βιβλίο της με τίτλο «Η προφητεία του κόκκινου κρασιού», και στην Φωτεινή Φραγκούλη για το βιβλίο της «Εφτά ορφανά μολύβια… εφτά ιστορίες». Το Βραβείο Εικονογράφησης Παιδικού βιβλίου απονέμεται στην Κατερίνα Βερούτσου για την εικονογράφηση του βιβλίου «Νεράιδα πάνω στο Έλατο» και στον Θανάση Δήμου για την εικονογράφηση του βιβλίου «Μια χειμωνιάτικη ιστορία». Τέλος, το Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά απονέμεται στον Σάκη Σερέφα για το βιβλίο του «Ένας δεινόσαυρος στο μπαλκόνι μου».


Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να αντιγράψω θεωρίες ανθρωπολογίας, για να εξηγήσω τη σημασία που έχουν τα παραμύθια. Είναι αυτονόητο και πασίγνωστο ότι για αιώνες οι ιστορίες και οι μύθοι αποτέλεσαν το βασικό όχημα μεταφοράς της γνώσης από τη μια γενιά στην επόμενη. Τα παραμύθια και οι μύθοι αποτελούσαν τότε την κιβωτό της ανθρώπινης γνώσης, τουλάχιστον μέχρι την ανακάλυψη της τυπογραφίας.

Πέρα, όμως, από τον διδακτικό τους ρόλο, τα παραμύθια μας επέτρεπαν να φανταζόμαστε, να ονειρευόμαστε και να ελπίζουμε. Ταυτιζόμαστε με τους χαρακτήρες και τους ήρωες, μοιραζόμαστε τις εμπειρίες τους, βιώνουμε τα συναισθήματά τους, παίρνουμε θάρρος από τα κατορθώματά τους, μας δημιουργούν πρότυπα αλλά και στερεότυπα, μας εμπνέουν, μας συναρπάζουν, μας χαλαρώνουν.
Αξίζει, νομίζω, να ασχοληθεί κάποιος λίγο παραπάνω με το θέμα. Μια πληρέστατη μελέτη για τον τρόπο που επιδρούν τα παραμύθια πάνω μας, αλλά και για τη θαυμάσια λειτουργία της φαντασίας μπορεί να διαβάσει κάποιος στο βιβλίο του Τζάννι Ροντάρι «Η γραμματική της Φαντασίας».

Τέλος πάντων, αυτά γίνονταν μια φορά και έναν καιρό. Σήμερα; Τι γίνεται σήμερα;  Οι παππούδες που διηγούνταν δίπλα στο τζάκι αντικαταστάθηκαν από τον κινηματογράφο – όχι, δεν θα σχολιάσουμε σε αυτό το άρθρο το ζήτημα του περιεχομένου ή της ποιότητας – οι μοντέρνοι παραμυθάδες είναι συγγραφείς, οι σύγχρονοί ήρωες είναι κομπιουτερίστικοι, αλλά…

Έχουμε ακόμα ανάγκη τα παραμύθια, τα όνειρα, και την φαντασία, και όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και -κυρίως- οι μεγάλοι, που βιώνουν μια όλο και πιο γκρίζα, στείρα και ψεύτικη πραγματικότητα. Μπορεί να έχουν αλλάξει οι ήρωες και να μην σκοτώνουν δράκους. Χωρίς, όμως, τα κατορθώματά τους, πώς θα εμπνευστούμε για να πετύχουμε εμείς τα δικά μας;

Για να μην «σκοτώνονται» τα βιβλία, όταν «γεράσουν»

15/01/2010 Σχολιάστε

Αντιγράφω από το www.sekb.gr (Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου)

«ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ 2010 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
15 Ιανουαρίου – 24 Ιανουαρίου 2010

Για να μην «σκοτώνονται» τα βιβλία, όταν «γεράσουν», το «ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ», για δέκα ημέρες, θα είναι και πάλι κοντά μας, στις 15 έως και 24 Ιανουαρίου 2010. Σύνθημα προς τους βιβλιόφιλους: «Υιοθετήστε ένα βιβλίο, για να μην πολτοποιηθεί!»

Από Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου έως και την Κυριακή, 24 Ιανουαρίου, μία έκθεση βιβλίου, διαφορετική από τις καθιερωμένες, μία μεγάλη Γιορτή γνωριμίας με το Βιβλίο, για 15η συνεχή χρονιά, από τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΚΔΟΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ, σε συνεργασία με τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ του ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ.

Οι τιμές, όπως πάντα, με την εγγύηση του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΚΔΟΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ, θα σας εκπλήξουν: 1,00  1,50  2,00  3,00  3,50  4,00  4,50  κ.ο.κ.

Το ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ 2010, 15 έως 24 Ιανουαρίου 2010, θα λειτουργεί καθημερινά από τις 10:00 το πρωί μέχρι τις 21:45 το βράδυ.»


Δυστυχώς ούτε και φέτος θα μπορέσω να βρεθώ στην Αθήνα, αυτό το διάστημα, όμως νοσταλγώ τις εποχές που πήγαινα στην Κλαυθμώνος και έφευγα με ντάνες βιβλία. Πολλά απο αυτά τα διάβαζα, αλλά τα έπαιρνα και τα χάριζα στους φίλους μου, όμως πέρα από την ευχάριστη αίσθηση να μπορείς να πάρεις τόσα βιβλία, το πιο περίεργο συναίσθημα ήταν ότι ήξερα πάντα πώς πολλά από  τα βιβλία που κρατούσα στα χέρια μου έχουν περάσει από τις ζωές άλλων ανθρώπων.

Ζωντάνεψαν  για λίγο όταν κάποιος τα διάβασε και μεταφέρουν μαζί τους όχι μόνο την δικιά τους ενέργεια αλλά και ένα κομμάτι από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, που άθελά του, κληροδότησε στα βιβλία του και τα δικά του συναισθήματα. Μπορεί να μην είναι εύκολο να τα διακρίνεις, αλλά υπάρχουν εκεί, στα τσακίσματα των σελίδων, στις σημειώσεις με το μολυβάκι και τις υπογραμίσεις….

Το χούι μου έμεινε. Όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό πάντα ψάχνω να βρώ ένα παλαιοπωλείο – βιβλιοπωλείο, ώστε να αγοράσω με τα ευτελή ευρώ μου όχι μόνο το ένα βιβλίο, αλλά και ένα κομμάτι από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Φέτος τα Χριστούγεννα στην Μαδρίτη, αγόρασα ένα αντίτυπο του Δον Κιχώτη στα Ισπανικά. Φυσικά και δεν μπορώ να το διαβάσω, δεν ξέρω τη γλώσσα, αλλά προσπαθώ σιγά σιγά να αποκρυπτογραφήσω τα κρυμμένα μυστικά του

Για όσους ενδιαφέροναι για την ανταλλαγή βιβλίων:

www.facebook.com/group.php?gid=30808766037&v=info

www.bookcrossing.com

Ο πολιτισμός μας έχει πολλά πρόσωπα..

18/01/2008 Σχολιάστε

Το κυρίαρχο θέμα της επικαιρότητας είναι σίγουρα οι αποκαλύψεις και τα σκάνδαλα στην υπόθεση Ζαχόπουλου. Το γεγονός ότι ο κύριος αυτός ήταν γενικός γραμματέας του Υπ. Πολιτισμού μπορεί να μας αφήσει ελεύθερους να κάνουμε διάφορους συνειρμούς για τον πολιτισμό μας και τους ανθρώπους που ασχούνται με αυτόν. Μάλλον θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η σκανδαλολογία, η διαπλοκή, η διαφθορά και ο ευτελισμός είναι πλέον τα βασικά προϊόντα της κουλτούρας μας.

openbook

Η κουλτούρα, γλωσσικό δάνειο που προέκυψε ως αντιστοίχηση του γερμανικού kultur, σημαίνει την καλλιέργεια του πνεύματος, την παιδεία αλλά και το σύνολο της πνευματικής δημιουργίας ενός κοινωνικού συνόλου. Στα ελληνικά απαντάται συχνά και ως υποτιμητικός όρος με επιφανειακή χροιά για να αποδώσει την έννοια της σοβαροφάνειας και ενδεχομένως της επίδειξης σε θέματα διανόησης. Η κουλτούρα – και κατά επέκταση ο πολιτισμός – δεν έχει κληρονομικές ιδιότητες, δεν σημαίνει δηλαδή ότι επειδή λέμε ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων έχουμε κληρονομήσει και τον πολιτισμό τους. Ο Παρθενώνας έχει μείνει όρθιος μέχρι σήμερα αλλά η κουλτούρα και το πνεύμα που τον γέννησε, έχουν γκρεμιστεί εδώ και αιώνες. Προσοχή. Μιλάω πάντα για την κουλτούρα με την έννοια της παιδείας και του πνεύματος και όχι με την έννοια των εθίμων και των παραδόσεων.

Η κουλτούρα είναι δημιουργείται καθημερινά από το σύνολο των πολιτών, είναι κάτι ζωντανό που εκφράζει την κοινωνία και τα όσα συμβαίνουν. Για αυτό και δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει που ένας μεγάλος διαχειριστής επικοινωνίας, η τηλεόραση, μας ταΐζει με σκάνδαλα και ροζ ιστορίες. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτή είναι η μαζική κουλτούρα της εποχής μας. Αν για παράδειγμα η μαζική κουλτούρα του λαού μας ήταν δεμένη με την λογοτεχνία, πρώτο θέμα στα κανάλια θα φιγουράριζε η Απονομή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2006 – 2007 που έγινε την Δευτέρα.

Μεταφέρω την είδηση που μάλλον δεν την ακούσατε γιατί δεν έπαιξε πρώτο θέμα σε κανένα τηλεοπτικό κανάλι:Το Υπουργείο πολιτισμού τίμησε τους πνευματικούς δημιουργούς που βραβεύτηκαν με τα κρατικά λογοτεχνικά βραβεία των δύο τελευταίων ετών.

Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε σήμερα Δευτέρα (σ.σ. 14/01/08), στο Μουσείο Μπενάκη. Το βραβείο μυθιστορήματος 2006 απονεμήθηκε στην Αθηνά Κακούρη. Βραβείο μυθιστορήματος του 2007 στην Ιωάννα Καρυστιάνη, η οποία παραλαμβάνοντας το βραβείο είπε τα εξής: «Ξαναβρήκα λίγο την ανάσα μου εδώ. Ευχαριστώ για το βραβείο αλλά πώς να το ευχαριστηθώ με την καρδιά μου; Αυτές τις ημέρες όσα συμβαίνουν πλήττουν τους πολίτες και τον πολιτισμό. Ας αναλογιστούμε να επιλέξουμε όλα αυτά που αξίζουν τον σεβασμό μας και τη στήριξη μας». Για το έτος 2006 το βραβείο ποίησης έλαβε ο Τάσος Γαλάτης, το βραβείο διηγήματος ο Γιάννης Καισαρίδης, το βραβείο δοκιμίου- κριτικής η Αγγέλα Καστρινάκη και το βραβείο χρονικού- μαρτυρίας, ο Χρήστος Σαμουηλίδης. Για το έτος 2007 το βραβείο ποίησης έλαβε ο Ντίνος Σιώτης, το βραβείο διηγήματος η Ελένη Λαδιά, το βραβείο δοκιμίου- κριτικής ο Θεοδόσης Πελεγρίνης και το βραβείο χρονικού- μαρτυρίας ο Αναστάσιος Τάμης.

Στην εκδήλωση δόθηκαν επίσης τα βραβεία μετάφρασης και βραβεία παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου και εικονογράφησης παιδικού βιβλίου, καθώς και βραβεία βιβλίου γνώσεων για παιδιά. Αυτά τα ονόματα των ανθρώπων που προσφέρουν στον πολιτισμό μας, άραγε θα τα θυμάται κανείς; Το όνομα του Ζαχόπουλου πάντως θα το θυμόμαστε.

Σε αντίδραση με τα όσα λένε πολλοί μηδενιστές – εσχατολόγοι – απαισιόδοξοι ότι όλα έχουν διαλυθεί σε αυτή τη χώρα θα τους έλεγα το εξής: ναι η κουλτούρα μας παράγει καλά και κακά, αλλά λειτουργεί και αυτή με τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης. Αν ο κόσμος ζητάει σκουπίδια οι τηλεοράσεις και τα μέσα τι περιμένετε να τους σερβίρουν;