Αρχείο

Posts Tagged ‘γυναίκες’

Η γυναίκα του Καίσαρα

06/09/2008 Σχολιάστε

Στο πρόσφατο συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος στο Ντένβερ των  ΗΠΑ, την παράσταση έκλεψε όχι ο Μπάρακ Ομπάμα, αλλά η γυναίκα του η Μισέλ. Επιβεβαιώνοντας την άποψη που λέει ότι πίσω από έναν μεγάλο άντρα κρύβεται μια δυναμική γυναίκα, η κυρία Μισελ δήλωσε κατά την ομιλία της ότι ο σύζυγός της θα γίνει ένας «εξαιρετικός πρόεδρος». Έδωσε έμφαση στην ανθρώπινη διάσταση του άντρα της, ο οποίος έχει συχνά επικριθεί ως «σταρ», αναγνωρίζοντας σε αυτόν «έναν άνθρωπο του λαού, που βρίσκεται δίπλα σε εκείνους που υποφέρουν». Η Μισέλ Ομπάμα επικαλέστηκε την ιδιότητά της ως μητέρας, για να τονίσει την αγωνία της για το μέλλον της χώρας, το οποίο προέτρεψε να εμπιστευτούν οι Αμερικανοί πολίτες στα χέρια του συζύγου της. Η κυρία Ομπάμα με την παρουσία της σίγουρα έβγαλε – ας μου επιτραπεί η έκφραση! – ασπροπρώσοπο τον άντρα της.

man

Η αμερικανική κοινωνία έχει την ανάγκη ενός προέδρου που είναι πάνω από όλα ένας καθώς πρέπει οικογενειάρχης, προστατευτικός σύζυγος, στοργικός πατέρας, κουβαλητής δουλευταράς και καλόκαρδος. Και το καλύτερο ακόμα έχει μια σύντροφο που είναι πιστή σύζυγος, καλή μητέρα και χρυσοχέρα νοικοκυρά. Τα τσακάλια – image makers του Ομπάμα ξέρουν πολύ καλά το πώς να διεγείρουν το υποσυνείδητο του κόσμου με στερεότυπά. Και ξέρουν επίσης ότι με αυτό τον τρόπο μπορούν να κερδίσουν και τις εντυπώσεις και τις εκλογές.

Βέβαια οι Αμερικανοί πολιτικοί δεν είναι οι μόνοι που χρησιμοποιούν τις γυναίκες τους ως εργαλεία για να αυξήσουν την δημοφιλία τους και να ενισχύσουν το προφίλ τους. Η συνταγή ακολουθείτε πιστά και στις ευρωπαϊκές χώρες και φυσικά και στην Ελλάδα. Πέρα όμως από την οποιαδήποτε επικοινωνιακή χρησιμότητα φαίνεται ότι οι γυναίκες των πολιτικών έχουν και μια άλλη χρησιμότητα.

Διαβάζοντας πριν λίγες εβδομάδες την φορολογική δήλωση των βουλευτών και το καθεστώς ιδιοκτησίας των διαφόρων περιουσιακών τους στοιχείων, μπορούσε πολύ εύκολα να συμπεράνει κάποιος ότι οι κυρίες των κυρίων παρά ήταν δυναμικές και ανεξάρτητες. Φαίνεται ότι οι περισσότερες είναι δαιμόνιοι επιχειρηματίες που κατάφεραν μα πετύχουν σε λίγα μόνο χρόνια επιχειρηματικά θαύματα. Επίσης στον πρόσφατο τυφώνα σκανδάλων που έχει ξεσπάσει, συχνά πυκνά ακούγεται από βουλευτές και υπουργούς ότι δεν χρειάζεται να λογοδοτήσουν για τα επιτεύγματα των συζύγων τους.

Δύο τα ενδεχόμενα.


Πρώτον, οι πολιτικοί μας
χρησιμοποιούν τις συζυγούς τους ως επικοινωνιακά εργαλεία για εντυπωσιασμό, αλλά  και ως  βιτρίνα για τις δικές τους παράνομες (αν όχι νομικά, τουλάχιστον ηθικά) επαγγελματικές δραστηριότητες.

Δεύτερον, οι περισσότεροι έχουν παντρευτεί, σουρτούκες, που στο μυαλό τους έχουν πώς θα εκμεταλλευτούν τους καημένους τους συζύγους τους για να πετύχουν τα επαγγελματικά στους σχέδια, να κάνουν επενδύσεις, offshore εταιρείες και να μαζέψουν χρήμα και εξουσία.

Πάντως ότι και από τα δύο να συμβαίνει,
η ουσία είναι ότι θα μπορούσαμε σε κάθε περίπτωση να χρησιμοποιήσουμε με ευεργετικό τρόπο τις γυναίκες στην πολιτική. Ούτε ως γλάστρες, ούτε ως μπρελόκ, ούτε ως επικοινωνιακά εργαλεία ούτε ως βιτρίνες, αλλά ως ευαίσθητους και δημιουργικούς ανθρώπους.

Advertisements

Κάτω τα χέρια από τις γυναίκες

27/11/2007 Σχολιάστε

Αφορμή από άλλη μία άσχημη είδηση. Ο 30χρόνος Ρικάρντο Ναβάρο μαχαίρωσε και σκότωσε την πρώην φίλη του Σβετλάνα Ορλόβα, όταν εκείνη αρνήθηκε την πρόταση γάμου που της έκανε στον αέρα κατά τη διάρκεια του «σόου της Πατρίσια» γνωστό τηλεριάλιτι της Ισπανικής τηλεόρασης.
Η νεαρή γυναίκα δεν ήξερε τον λόγο για τον οποίο ήταν καλεσμένη, κάτι που  συνηθίζεται σε τέτοιου είδους εκπομπές. Όταν αντίκρισε τον άνδρα που για χρόνια την κακομεταχειριζόταν, πάγωσε. Απτόητος ο Ναβάρο της έκανε πρόταση γάμου στον αέρα. Εκείνη κουνώντας το κεφάλι και χωρίς να μπορεί να ψελλίσει ούτε μία λέξη, αρνήθηκε.

woman

Πέντε μέρες μετά τη δημόσια απόρριψή του, ο Ναβάρο συνελήφθη κατηγορούμενος ότι σκότωσε την πρώην φίλη του με πολλαπλές μαχαιριές στον λαιμό. Τις ευθύνες των παραγωγών της εκπομπής ας τις αναζητήσει η δικαιοσύνη. Το ζήτημα είναι ότι δυστυχώς με άσχημο τρόπο έρχεται στην επικαιρότητα το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών.
Με αφορμή την φετινή Ημέρα της Γυναίκας, παγώνουμε όταν διαβάζουμε τα στατιστικά στοιχεία:

Στην Ευρώπη
Το 2004 στην Ισπανία, 72 γυναίκες πέθαναν στα χέρια των συντρόφων τους – παρόλο που σε επτά από αυτούς είχαν επιβληθεί περιοριστικοί όροι.
Κατά μέσο όρο δύο γυναίκες την εβδομάδα σκοτώνονται από τον πρώην ή νυν σύντροφό τους στη Μ. Βρετανία.
Η ρωσική κυβέρνηση υπολογίζει ότι 14.000 γυναίκες σκοτώθηκαν από συντρόφους ή συγγενείς τους από το 1999, αλλά η χώρα ακόμα δεν έχει νομοθεσία που να αντιμετωπίζει ρητά την ενδοοικογενειακή βία.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ανέφερε ότι πάνω από το 70% των γυναικών που δολοφονούνται είναι θύματα των συντρόφων τους.

Στον κόσμο
Τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας αυξήθηκαν κατά 158% τα τελευταία δύο χρόνια στις ΗΠΑ.
Στην Τουρκία, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 2004, το 85% των θανάτων γυναικών στην Τουρκία ήταν «εγκλήματα τιμής»
Στη Νότια Αφρική, κατά μέσο όρο μία γυναίκα δολοφονείται κάθε έξι ώρες – αυτό σημαίνει 28 θάνατοι την εβδομάδα.
Τα πράγματα είναι τραγικά σε χώρες με αυστηρό Ισλαμικό νόμο όπου δεν υπάρχουν στοιχεία μιας και η βία απέναντι στις γυναίκες νομιμοποιείται.
Είναι πολύπλοκο και δύσκολο να αναζητήσουμε τα αίτια και τους λόγους για τους οποίους η βία στο σπίτι παίρνει τέτοιες διαστάσεις. Σίγουρα η κοινωνικές δυσκολίες, η φτώχεια, η ανέχεια, πολλές φορές η θρησκεία, οι ουσίες, τα οικονομικά προβλήματα, αιτιολογούν αλλά δεν δικαιολογούν την τάση της κοινωνίας μας.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο δεν φαίνεται να έχει πάρει διαστάσεις, αλλά μάλλον για λόγους, όχι και τόσο αισιόδοξους. Η Ελληνική οικογένεια έχει μάθει χρόνια τώρα να κρατάει τέτοια προβλήματα μακριά από τα αδιάκριτα μάτια των «ξένων». Οι γυναίκες «ξέρουν να κρατάνε τα προσχήματα» και δύσκολα θα καταγγείλουν άσχημες εμπειρίες. Και εδώ ακριβώς είναι το σημείο που με τρομάζει. Η βία στη χώρα μας παίρνει την μορφή της εξαναγκαστικής σιωπής.

Ας μην κρύβουμε την αλήθεια, η βία στο σπίτι εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους: σωματική βία (ξυλοδαρμός, επιθέσεις), σεξουαλική βία (συζυγικός βιασμός, σεξουαλική παρενόχληση, αναγκαστική έκτρωση), ψυχολογική βία (καταναγκασμός, εκφοβισμός, λεκτική βία, εκβιασμοί, ταπεινωτική μεταχείριση), οικονομική βία (έλεγχος του οικογενειακού εισοδήματος, αρπαγή του μισθού, απαγόρευση μόρφωσης ή εύρεσης εργασίας). Η λίστα είναι μεγάλη.

Το πρόβλημα υπάρχει και ας προσπαθούμε να το κρύψουμε κάτω από το χαλάκι του σπιτιού μας. Τα εν οίκο μη εν δήμο, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά η κοινωνία τους δεν αναγνώριζε κανένα δικαίωμα στις γυναίκες και τους δούλους. Η οικογενειακή βία σήμερα δεν είναι θέμα ταμπού, οι γυναίκες πρέπει να σπάσουν την σιωπή τους.