Αρχείο

Posts Tagged ‘διαδίκτυο’

Στο Googloχωριό

03/02/2012 Σχολιάστε

Εντυπώσεις από το πρώτο Google Travel Forum, που έγινε χτες (02/02/2012) στο Αθηνών Αρένα.

Θυμάστε την παιδική εκπομπή με τα στρουμφάκια όπου όλες οι λέξεις είχαν το πρόθεμα «στρουμφο-«, το «στρουμφοχωριό», την «στρουμφίσαμε» και άλλα? Κάπως έτσι ήταν το κλίμα χτές, όπου όλα μα όλα είχαν το σηματάκι της Google!!! Παντού εθελοντές(;) της Google για το που θα κάτσεις, αν θες καφέ, η οποιαδήποτε άλλη πληροφορία. Στο lobby του πρώτου ορόφου μια γεύση από τα google office με πολύχρωμα πουφ, ποδοσφαιράκι και οθόνες. Google παντού,  μπλοκάκια, στυλό, τσάντες, φυλλάδια, καρτελάκια, σημειωματάριο, χαρτοπετσέτες(;!) και luggage identifier(;!) google burger, google  μεζεδάκια. Αμερικανιά όλο το concept της διοργάνωσης, με ενόχλησε λιγάκι, αλλά από την άλλη Google είναι αυτή!!!

Η ημερίδα σχετικά με τον τουρισμό που υλοποίησε η Google Ελλάδας , υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), είχε στόχο  να ενημερώσει τους συμμετέχοντες για τις δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο στον τουρισμό. Βέβαια, περισσότερο σαν διαφημιστικό event της Google μου φάνηκε το όλο σκηνικό, με τα video επιχειρηματιών που χρησιμοποίησαν τα Google adwords να μου θυμίζουν λίγο από «δείτε πώς μπορείτε να βγάλετε 2000€ δουλεύοντας από το σπίτι».  Τα απολύτως βασικά όσα ακούσαμε στο Adwords Seminar, τίποτα καινούριο, κανένα inside tip, μόνο μια καρτούλα με δώρο 75€ για διαφήμιση.  Αμήχανες οι πρώτες ομιλίες , χωρίς τίποτα το καινούριο, μόνο κάποιες αναφορές στο Google Wallet και σε πιθανές νέες εφαρμογές της τεχνολογίας στο τουρισμό. Εξαιρετικό το δεύτερο μέρος με τον Peter Economides να δίνει ρέστα και σαν ομιλητής αλλά και σαν ουσία. Έφυγα πριν βγει ο Γερουλάνος και έχασα και τον Sakis….

Ξεκάθαρα λοιπόν μια προωθητική ενέργεια όλο αυτό που διοργάνωσε η Google για να παρουσιάσει τα  προϊόντα και τις υπηρεσίες της. Γιατί όμως; Γιατί τώρα; Γιατί στην Ελλάδα και γιατί για τον τουρισμό; Προφανώς όλες οι εταιρίες χρειάζεται να κάνουν προωθητικές ενέργειες για τα προϊόντα τους, η Google δεν αποτελεί εξαίρεση.

Γιατί τώρα:
Το μεγαλύτερο έσοδο της εταιρείας είναι από το δίκτυο διαφήμισης 33.3 δις τα έσοδα της το 2011 και το 97% προέρχεται από τις διαφημίσεις.  Πολλά τα λεφτά! Επίσης είναι γεγονός ότι η Google αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο δίκτυο διαφήμισης online, όμως τα τελευταία χρόνια βλέπει την καρέκλα της να τρίζει. Απέναντι βρίσκεται ένα όλο και αυξανόμενο νέο δίκτυο διαφήμισης, αυτό που έχει δημιουργήσει η Facebook. Αν συνυπολογίσεις ότι οι χρόνοι που αφιερώνει κάποιος στο Facebook είναι ολοένα και μεγαλύτεροι, εύκολα μπορείς να βγάλεις το συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας νέος μεγάλος παίχτης στην αγορά που απειλεί την διαδικτυακή αυτοκρατορία της Google.

Γιατί στην Ελλάδα:
Μα εδώ έχουμε κρίση, η οικονομία πάει κατά διαόλου, οι επιχειρήσεις κλείνουν…. ακριβώς για αυτό. Η ανάγκη για διαφήμιση σε μια αγορά που βρίσκεται σε κρίση είναι πολύ μεγάλη. Είναι δεδομένο ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν πιο εξωστρεφείς και να κυνηγήσουν τους πελάτες τους εάν θέλουν να παραμείνουν ζωντανές.  Και πώς μπορεί κάποιος να κάνει εύκολα γρήγορα και κυρίως οικονομικά μια διαφήμιση; Μέσα από διαδίκτυο. Αν λάβουμε υπόψη μας και άλλα δύο στοιχεία από τη διεθνή εμπειρία – που τελευταία γίνεται και ελληνική εμπειρία – πρώτον το μικρό κόστος διαφήμισης σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες) και φυσικά την τεράστια διείσδυση του internet στο κοινό, μπορούμε εύκολα να βγάλουμε συμπεράσματα.

Γιατί για τον τουρισμό:
Πολλοί οι λόγοι:  είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ελλάδα, τα ξενοδοχεία και οι τουριστικές επιχειρήσεις πλέον χρησιμοποιούν ως κύριο προωθητικό εργαλείο το διαδίκτυο, είναι μια αγορά που απευθύνεται σε ένα διεθνές κοινό. Τα σημαντικότερα όμως επιχειρήματα είναι ότι πλέον το διαδίκτυο αποτελεί την νούμερο ένα πηγή νέων πελατών για τις τουριστικές επιχειρήσεις, ξεπερνώντας φέτος τις υπόλοιπες παραδοσιακές δεξαμενές πελατών ( τουριστικά γραφεία, Tour operators κ.α.). Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι ότι πάρα το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει κάνει τίποτα (το αξιόλογο) για την τουριστική της προβολή, και παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε οικονομική κρίση και κοινωνική αστάθεια (αποτρεπτικός παράγοντας για τους τουρίστες), συνεχίζει να είναι ένα από τα ισχυρότερα brand names στην τουριστική αγορά. Βέβαια χάνει συνεχώς έδαφος ιδιαίτερα απέναντι σε σχέση με άλλους προορισμούς στην Μεσόγειο (Τουρκία, Ιταλία, Κύπρος, Κροατία, οι ισχυροί «αντίπαλοι» μας), αλλά παραμένει ένας ονειρικός προορισμός για τους Ευρωπαίους. 

Ωραία λοιπόν, αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζουμε, το θέμα είναι τι κάνουμε από εδώ και πέρα;
Νομίζω ότι αν κάποιο συμπέρασμα βγαίνει από τη συζήτηση είναι ότι πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στο διαδίκτυο. Άσχετα από το αν θα χρησιμοποιήσουν υπηρεσίες και προϊόντα της Google οι τουριστικές επιχειρήσεις είναι δεδομένο ότι θα πρέπει να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητες του διαδικτύου. Και με αυτό δεν εννοώ  το να φτιάξουν μια ιστοσελίδα ( τι δεν έχετε ακόμα? θέλετε να φτιάξετε?) ή ένα online σύστημα κρατήσεων, αλλά να χτίσουν ένα δίκτυο επικοινωνίας με τους πελάτες τους κυρίως με την χρήση των Social Media και με νέες υπηρεσίες και εφαρμογές. Σαν χώρα τι κάνουμε;  Ο Π.Γερουλάνος είπε στο Google Travel Forum ότι μέσα στο 2012 έρχεται νέο visitgreece.gr και μεγαλύτερη χρήση social media για προώθηση τουρισμού, είναι βασικό αλλά δεν φτάνει.  Θα πρέπει επίσης να επενδύσουμε στο branding και τη στρατηγική προώθησης του τουριστικού προϊόντος και να ξεφύγουμε σιγά – σιγά από το μοντέλο του «Zorba the Greek» όπως πολύ εύστοχα τόνισε και ο brand strategist κ. Peter Economides.  

Κλείνω διαπιστώνοντας ότι προσωπικά δεν άκουσα κάτι καινούριο ή κάτι το καινοτόμο, αλλά κάποιες ιδέες τις πήρα. Για να μην είμαι άδικος, εξαιρετική η διοργάνωση, πολύ καλή η προσπάθεια της Google να προσεγγίσει απευθείας τους επαγγελματίες του Τουρισμού, τα όποια λάθη μπορούν να διορθωθούν την επόμενη φορά

Νέα μέσα και νέες τεχνολογίες, είμαστε έτοιμοι να τα αφομοιώσουμε;

24/03/2010 Σχολιάστε

Δίνοντας συνέχεια στο άρθρο του Ντίνου Γκέκα, «Internet, Facebook και Παιδεία», που δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο τεύχος της “Ν”, νομίζω ότι μπορεί να ξεκινήσει ένας διάλογος. Ελπίζω η άποψή μου να συμβάλει εποικοδομητικά σε αυτή τη συζήτηση.


Κάθε τεχνολογική επανάσταση κρίνεται επιτυχημένη, όταν καταφέρνει να δημιουργήσει υπηρεσίες και προϊόντα, που εισβάλουν και επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του ανθρώπου με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της. Για παράδειγμα, η βιομηχανική επανάσταση δημιούργησε το αυτοκίνητο, τα ραδιοκύματα την τηλεόραση, τις τηλεπικοινωνίες, το τηλέφωνο. Σε αντιστοιχία, η πληροφορική δημιούργησε τουλάχιστον δύο τέτοιας εμβέλειας προϊόντα: τον προσωπικό υπολογιστή και το κινητό τηλέφωνο. Κυρίως δε το κινητό τηλέφωνο μπήκε στη καθημερινότητά μας με τέτοιο τρόπο που σήμερα, λίγα μόλις χρόνια από την μαζική εξάπλωση του, το θεωρούμε σχεδόν απαραίτητο.

Μια σημαντική παράμετρος που προκύπτει σε κάθε συζήτηση για την τεχνολογία,  είναι κατά πόσο και σε ποιο βαθμό μπορούμε πλέον να αφομοιώνουμε τα αγαθά της. Το αυτοκίνητο και η τηλεόραση χρειάστηκαν πάνω από είκοσι χρόνια μέχρι να γίνουν μαζικό προϊόν, ενώ το κινητό τηλέφωνο μόλις μια πενταετία. Η πραγματικότητα είναι ότι η κοινωνία πλέον δυσκολεύεται να ακολουθήσει τους ρυθμούς της τεχνολογικής εξέλιξης με αποτέλεσμα πολλές φορές να βρίσκεται σε αμηχανία.
Οι νέες τεχνολογίες και σε συνέχειά τους τα νέα μέσα, το διαδίκτυο, τα social media, το Facebook, και πολλές άλλες υπηρεσίες αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα τεχνολογιών που εξελίχθηκαν ποιο γρήγορα απ’ ότι η κοινωνία μπορεί να τις αφομοιώσει.

Πριν από λίγα μόλις χρόνια δεν υπήρχαν καν στο λεξιλόγιό μας, και όμως σήμερα επηρεάζουν πολλές πλευρές της καθημερινής μας ζωής και όχι μόνο σε επίπεδο εργασίας ή σε πρακτικά θέματα αλλά πλέον και σε επίπεδο προσωπικών και διαπροσωπικών σχέσεων. Σήμερα οι νέες αυτές τεχνολογίες επηρεάζουν και πλευρές της ζωής μας που δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Έχει αλλάξει ο τρόπος που δουλεύουμε, ενημερωνόμαστε, διασκεδάζουμε, κοινωνικοποιούμαστε, μαθαίνουμε.

Έννοιες ξεκαθαρισμένες και παγιωμένες εδώ και πολλά χρόνια τίθενται πλέον υπό συζήτηση κάτω από το πρίσμα των νέων μέσων. Πώς μπορούμε να ορίσουμε σήμερα, τα προσωπικά δεδομένα, την ιδιοτικότητα, το χώρο του προσωπικού και του δημόσιου λόγου, την συνεργασία, την εκπαίδευση, την ενημέρωση, την ασφάλεια, ακόμα και τις σχέσεις χωρίς να λάβουμε υπόψη μας, το Internet, τα  Blogs, το Facebook, το Youtube, το MySpace, το Second life και άλλα νέα μέσα; Ιδιαίτερα από τη στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι περνάνε πολλές ώρες της ημέρας σε άμεση αλληλεπίδραση με τις νέες αυτές υπηρεσίες; Θα ήταν το ίδιο σαν να μην λαμβάναμε υπόψη μας την τηλεόραση και τον τρόπο που επηρέασε, και πολλές φορές διαμόρφωσε, την κοινωνία μας τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Μπροστά λοιπόν έχουμε έναν καινούριο κόσμο, με νέες δυνατότητες και νέες προκλήσεις – ας μην ξεχνάμε πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας φέρνει μαζί της αλλαγές. Καλές και κακές. Η δικιά μας ευθύνη δεν είναι ούτε να αγκαλιάσουμε απερίσκεπτα τα νέα μέσα, αλλά ούτε και να τα απορρίψουμε αφοριστικά. Η δικιά μας ευθύνη είναι να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας, και την κοινωνία ώστε να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε (στο βαθμό που είναι εφικτό) τον νέο κόσμο ώστε να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τις δυνατότητές του.

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό, η συνεχής ενημέρωση, η εκπαίδευση πάνω στις δυνατότητες της τεχνολογίας, η επαφή με τα νέα μέσα και ο ουσιαστικός διάλογος.

Ψάχνω, ψάχνεις, ψάχνουμε… ψαχνόμαστε

11/12/2009 Σχολιάστε

Το Google φαντάζομαι πως το ξέρετε όλοι. Πρόκειται για τη νούμερο ένα μηχανή αναζήτησης στον κόσμο. Πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά περισσότερα είναι αυτά που εικάζονται για την εταιρεία μεγαθήριο της εποχής των νέων τεχνολογιών. Ας μην ασχοληθούμε με παραφιλολογίες, αλλά ας δούμε, πρώτ’ απ’ όλα, μερικά πολύ ενδιαφέροντα στατιστικά, για να καταλάβουμε τα μεγέθη της πλέον αναγνωρίσιμης εταιρείας στον κόσμο. Προσοχή, μην μπερδευτείτε με τόσα μηδενικά μαζεμένα.


1.000.000.000.000 – ένα τρισεκατομμύριο, περίπου, οι σελίδες που βρίσκονται στο Google Index, 2.000.000.000 – δύο δισεκατομμύρια, αναζητήσεις την ημέρα, 1.000.000.000 – ένα δισεκατομμύριο, ενεργών χρηστών.

Πέρα από εντυπωσιασμό, τα νούμερα αυτά προκαλούν και μερικές σκέψεις. Οι άνθρωποι είναι περίεργοι. Και αυτή η περιέργεια του ανθρώπου είναι που τον οδήγησε να δημιουργήσει, να εφεύρει, να καταλάβει, να εξηγήσει και να ανακαλύψει τον κόσμο και τον εαυτό του. Δεν νομίζω ότι υπερβάλλω αν δηλώσω ότι ο άνθρωπος κατέκτησε τον κόσμο με ερωτήσεις. Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι φράσεις κλισέ που χρησιμοποιούμε: «τα ερωτήματα που βασανίζουν την ανθρωπότητα», «τα αιώνια ερωτήματα» και τα σχετικά.

Σήμερα, όμως, εκτός από τα αιώνια ερωτήματα που βασανίζουν τον άνθρωπο – και που δύσκολα μπορεί κάποιος να απαντήσει – φαίνεται πως είμαστε πιο περίεργοι και από ένα εξάχρονο παιδί, με δύο δισεκατομμύρια ερωτήσεις την ημέρα! Το θέμα, όμως, είναι όχι μόνο σε ποιον απευθύνουμε τις ερωτήσεις  – σε έναν αόρατο υπερυπολογιστή – παντογνώστη, αλλά, πολύ περισσότερο, τι ρωτάμε σήμερα.

Ας αφήσουμε την Google να μας απαντήσει και σε αυτό. Κάθε χρόνο, η εταιρεία ανακοινώνει το Google «Zeitgeist» (γερμανικά: «το πνεύμα της εποχής»), μια στατιστική καταγραφή και απεικόνιση της συχνότητας των αποριών του κόσμου, εξερευνώντας τα δισεκατομμύρια ερωτημάτων αναζήτησης που λαμβάνει η Google κάθε χρόνο.

Έτσι, για το 2009, θέλαμε να μάθουμε για τον Barak Obama, τον Michael Jackson, το Facebook, το Youtube, τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, την οικονομική κρίση, τη γρίπη των χοίρων, την οικονομική άνοδο της Κίνας, τον Πόλεμου του Ιράκ, την οικολογία και το περιβάλλον. Στην Ελλάδα ψάξαμε για το Βατοπέδι και το σκάνδαλο της Siemens, τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, φυσικά ολίγον μπάλα, ολίγον αυτοκίνητο και ολίγον τσόντα.

Μην περιμένετε να βρείτε πιο σημαντικά ερωτήματα. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύουμε ότι τα έχουμε λύσει ή όχι, οι άνθρωποι έπαψαν να ενδιαφέρονται. Συνεχίζουν να είναι περίεργοι, αλλά πλέον τους ενδιαφέρει να μάθουν πιο ασήμαντα πράγματα, στα οποία το Google φυσικά και μπορεί να τους απαντήσει.

Όμως, περιμένετε. Το Google μπορεί να απαντήσει σε ένα από τα πιο αγωνιώδη ερωτήματα του ανθρώπου, για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα – answer to life the universe and everything. Δοκιμάστε το και θα δείτε ότι η μηχανή έχει αποκτήσει εκτός από γνώση και χιούμορ.

Όλα στη fora

11/12/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το http://www.tvxs.gr: «Ανακλήθηκε, πριν λίγες μέρες, ο διορισμός του Α. Κουτούπη στη θέση του Γενικού Γραμματέα για τις ΔΕΚΟ, λόγω του γεγονότος ότι ο κ. Κουτούπης, ο οποίος είναι στέλεχος της ΝΔ, είχε εκφραστεί με «χυδαίους, υβριστικούς και ακραίους χαρακτηρισμούς για την κυβέρνηση» στη σελίδα του στο Facebook, το βράδυ των εκλογών. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, ο κ. Κουτούπης, που είχε διοριστεί μόλις 24 ώρες νωρίτερα στην Ειδική Γραμματεία Δημοσίων Επιχειρήσεων & Οργανισμών, έχει μεν ένα αξιόλογο βιογραφικό, αλλά, όπως ήρθε στο φως, «όχι μόνο στερείται των στοιχείων της εμπιστοσύνης και του ήθους, που είναι απαραίτητα για να υπηρετεί Έλληνας πολίτης σε δημόσια θέση, αλλά είναι επίσης έκθετος και υπόλογος».


Ποια είναι, ή πρέπει να είναι, τα κριτήρια επιλογής ενός Γενικού Γραμματέα, δεν είναι της παρούσης. Πέρα από την πολιτική διάσταση της είδησης, υπάρχουν και δύο άλλα σημαντικά κομμάτια που πρέπει να δούμε.

Ο ρόλος που παίζουν τα νέα μέσα στη διαμόρφωση της εικόνας του εαυτού, με την κοινωνική έννοια, είναι πλέον ένα σημαντικό θέμα. Η  μεγάλη επανάσταση του να μοιράζομαι μέσα σε ένα δίκτυο τις απόψεις μου, τις προσωπικές μου προτιμήσεις, τις φωτογραφίες μου και άλλα προσωπικά μου στοιχεία, μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε την στάση μας για την ιδιωτικότητα. Το φαινόμενο έχει παρουσιαστεί μόλις πολύ πρόσφατα στην Ελλάδα, αλλά τα τελευταία χρόνια, στις δυτικές κοινωνίες, πολύ συχνά, εμφανίζεται μια ιστορία με πρωταγωνιστές ανθρώπους, που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα στοιχεία που έδωσαν για τον εαυτό τους χρησιμοποιήθηκαν με καλό ή με κακό τρόπο.

Το θέμα το έχουμε σχολιάσει ξανά και στο παρελθόν και θα το συναντάμε όλο και πιο συχνά. Ο καθένας, όμως, πρέπει να γνωρίζει πως, από τη στιγμή που δημοσιεύει κάτι στο διαδίκτυο, αυτό παύει να αποτελεί προσωπικό δεδομένο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε. Ας μην βιαστούμε να ξορκίσουμε το Internet – “Μεγάλος Αδερφός”. Το αντίστοιχο ισοδύναμο θα ήταν να βγω στην  πλατεία Φαρμάκη και να φωνάξω κάτι. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν, πέρα από τον εαυτό μου, αν είπα μερικές κουβέντες παραπάνω.

Βέβαια, υπάρχει και άλλη μια ανάγνωση της είδησης, που ίσως να μην είναι εμφανής, αλλά έχει και αυτή μεγάλη σημασία. Όταν, πριν λίγο καιρό, κάποιοι μιλούσαν για ανοιχτές διαδικασίες, το ρόλο του διαδικτύου στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και άλλα συναφή, πολλοί ήταν εκείνοι που γελούσαν ειρωνικά, λέγοντας ότι στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται. Όμως, άσχετα από την πολιτική βούληση, τα κριτήρια, τα αποτελέσματα της διαδικασίας και ακόμα-ακόμα και τα ευτράπελα, η νοοτροπία αλλάζει και σιγά – σιγά συνειδητοποιούμε τον ρόλο που μπορεί να παίξουν τα νέα μέσα στη σύγχρονη κοινωνία.

Μην μπερδευόμαστε, όμως. Δεν αρκεί να ψάχνουμε το Internet για να ανακαλύψουμε ευάλωτα σημεία ή για να διασπείρουμε φήμες και να ανακαλύψουμε προσωπικά δεδομένα, όπως κάνουμε μέχρι τώρα. Πρέπει να αρχίσουμε εν γνώσει μας, σαν κοινωνία, να αποζητούμε τη δημοσίευση δεδομένων στο διαδίκτυο. Πόθεν έσχες, υπουργικές αποφάσεις, νομοσχέδια, προϋπολογισμοί, έξοδα οργανισμών, προσλήψεις, συμφωνίες, όλα στο Facebook!

Θεμελιώδες δικαίωμα ;!

28/11/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το skai.gr: «Για πρώτη φορά η πρόσβαση στο Διαδίκτυο αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμα, σύμφωνα με την αναθεωρημένη Οδηγία για τις Τηλεπικοινωνίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι νέοι κανόνες, που θα πρέπει να έχουν ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία έως το Μάιο του 2011, ενισχύουν τα δικαιώματα των καταναλωτών, δίνουν ώθηση στον ανταγωνισμό, εκσυγχρονίζουν τη χρήση του ραδιοφάσματος και βελτιώνουν την προστασία των προσωπικών δεδομένων».

«Σε ό,τι αφορά στο Διαδίκτυο, με την νέα νομοθεσία δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην αρχή » του τεκμηρίου αθωότητας «. Περιορισμοί πρόσβασης σε χρήστη δεν μπορεί να επιβληθούν, παρά μόνον «αν είναι κατάλληλοι, αναλογικοί και απαραίτητοι εντός μιας δημοκρατικής κοινωνίας, με τον οφειλόμενο σεβασμό για το τεκμήριο αθωότητας, το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και εφ’ όσον είναι το αποτέλεσμα μιας δίκαιης και αμερόληπτης διαδικασίας»».
Σίγουρα, η παραπάνω απόφαση αποτελεί μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Η Ευρώπη, πλέον, αναγνωρίζει και με αυτό τον τρόπο τη σημασία που έχει το Διαδίκτυο στη σύγχρονη κοινωνία και στον δυτικό (και όχι μόνο) τρόπο ζωής, και, παράλληλα, υποστηρίζει ακόμα περισσότερο τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία. Επιπλέον, αν διαβάσετε το σύνολο της απόφασης, δίνεται σημασία και στο κομμάτι των προσωπικών δεδομένων και στον χειρισμό τους από τρίτους..

Ως άνθρωπος που ασχολούμαι με τις νέες τεχνολογίες και επαγγελματικά, σίγουρα η παραπάνω είδηση ακούγεται στα αυτιά μου ευχάριστα. Όχι για πολύ, όμως…. Μετά από λίγο, το αίσθημα που νιώθω είναι μάλλον αμηχανία. Δυστυχώς, ενώ θέλω να θεωρήσω την πρόσβαση στο Διαδίκτυο ως θεμελιώδες δικαίωμα, δεν μπορώ.

Στο μυαλό μου η φράση «θεμελιώδες δικαίωμα» έχει τη δική της βαρύτητα. Για εμένα θεμελιώδη για τον άνθρωπο είναι άλλα πράγματα, πιο αυτονόητα (σίτιση, υγεία, ελευθερία). Στην Ευρώπη, σήμερα, όλα αυτά τα έχουμε κατακτήσει; Αποτελούν χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας; Έστω πως ναι,  αλλά τι γίνεται σε άλλες περιοχές του κόσμου; Αν το δει κάποιος έξω από τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τι γίνεται με αυτά τα δικαιώματα, μάλλον θα έπρεπε να σκύψει το κεφάλι, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.

Εμείς, ως σνομπ Ευρωπαίοι, ναι, θέλουμε να λύσουμε όλα αυτά τα θέματα και να βοηθήσουμε, αλλά…. ας μιλήσουμε για κάτι άλλο, για τα κοινωνικά δικαιώματα ή, έστω, αυτά που έχουν μια κοινωνική εσάνς. Η δημοκρατία, η εργασία, η ισονομία, η ελευθερία του Τύπου, η προσβασιμότητα, το δικαίωμα στην παιδεία, η διαφύλαξη του περιβάλλοντος, είναι μερικά μόνο από τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατά καιρούς έχουμε ανακηρύξει, αλλά και πάλι ποτέ δεν καταφέραμε να τα κάνουμε πράξη στην κοινωνία μας, που, άλλωστε, είναι και το ουσιώδες.

Πολύ φοβάμαι πως και η ελευθερία πρόσβασης στο Internet δεν θα είναι μια ακόμα φράση που θα μπει απλά στη λίστα, και ενώ δεν έχουμε λύσει ακόμα πιο βασικά θέματα.

Πώς το Internet αλλάζει τη διαφήμιση

26/10/2009 1 Σχολιο

Σε συνέχεια του άρθρου του Ντίνου ( με το οποίο προφανώς συμφωνώ), δείτε αυτό το βιντεάκι, για το πώς δουλεύει ένα απο τα κομμάτια της διαφήμισης στο Internet.

Ηλεκτρονική διοίκηση, ηλεκτρονική διακυβέρνηση και ηλεκτρονική δημοκρατία.

16/10/2009 Σχολιάστε

Ο όρος μπήκε στο λεξιλόγιό μας και στην πολιτική ατζέντα τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με την ιντερνετική εγκυκλοπαίδεια Wikipedia: Με τον όρο ηλεκτρονική διακυβέρνηση (e-government) χαρακτηρίζεται γενικά η εισαγωγή των τεχνολογιών της πληροφορικής και των υπολογιστών στη δημόσια διοίκηση και οι νέες διοικητικές πρακτικές, τις οποίες οι τεχνολογίες αυτές εισήγαγαν.

e-gov

Υπάρχουν δύο φιλοσοφικές αντιλήψεις σχετικά με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Για μερικούς η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση είναι «η εφαρμογή εργαλείων και τεχνικών της ηλεκτρονικής πρακτικής στη λειτουργία της διακυβέρνησης». Αυτή η αντίληψη εστιάζει στην αποδοτικότητα χρήση των μέσων με στόχο την ευκολότερη και καλύτερη διαχείριση, τη μείωση του χρόνου διεκπεραίωσης και φυσικά τη μείωση του κόστους.

Με λίγα λόγια, και σε ότι αφορά την Ελλάδα, στο βαθμό που η τεχνολογία κατάφερε να μπει στη διοίκηση του κράτους, αυτό έγινε με στόχο να καταφέρει ο πολίτης να  παρακάμψει τον δαιδαλώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό του δημοσίου και να εξασφαλίσει το ελάχιστο: ότι δεν θα ταλαιπωρηθεί και δεν θα χάσει χρόνο. Όποιος έχει κάτσει έστω και μια φορά σε ουρά στο ΙΚΑ ή στην εφορία, δεν μπορεί παρά να είναι ευγνώμων για τις ευκολίες της τεχνολογίας.

Λίγο πολύ κάποιες υποδομές φαίνεται να λειτουργούν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.  Το δίκτυο Taxis ήταν μια πετυχημένη πρακτική, όπως και το δίκτυο του ΚΕΠ. Το IKA επίσης κάποιες υπηρεσίες, Το Ερμής (Portal της Δημόσιας Διοίκησης) ξεκίνησε, αλλά ελάχιστη είναι αυτοί που το γνωρίζουν ενώ το Σύζευξις (διασύνδεση των υπηρεσιών του Δημοσίου), δυστυχώς ακόμα δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Πάντως έπρεπε να φτάσουμε στο 2009 για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τα αυτονόητα.

Ας μην ξεχνάμε όμως πώς η τεχνολογία από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει λύση των προβλημάτων, ούτε του κράτους και προφανώς ούτε των πολιτών. Όπως αποδείχτηκε, δεν αρκεί ένας υπολογιστής ή ένα πληροφοριακό σύστημα, ή μια σειρά από εξαγγελίες αυτό που είναι απαραίτητο είναι αλλαγή της φιλοσοφίας.

Για την ώρα, στην Ελλάδα δεν μιλάμε για ηλεκτρονική διακυβέρνηση αλλά για ηλεκτρονική διοίκηση. Ο πολίτης δεν μπορεί να συμμετέχει σε διαδικασίες, δεν μπορεί να πάρει μέρος στην διαβούλευση για θέματα και ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις νέες τεχνολογίες παρά μόνο ως θεατής.

Η βασική ιδέα πίσω από την ηλεκτρονική διακυβέρνηση βρίσκεται στη χρήση των  μέσων και την δυναμική που μπορεί να παρέχει η τεχνολογία για να ενισχύσει την συμμετοχή του πολίτη. Το κέντρο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν βρίσκεται στο κράτος αλλά στον ενεργό πολίτη,  που έχει άποψη και θέλει να την καταθέσει, που θέλει να ασκήσει κριτική και έλεγχο, που θέλει να συμμετάσχει στις αποφάσεις όχι ψηφίζοντας κομματικούς αντιπροσώπους, αλλά μέσα από την αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους πολίτες και με την πολιτεία. Από αυτό τον στόχο είμαστε μακριά ακόμα.

Βέβαια το πώς και το πόσο εύκολα η ηλεκτρονική διοίκηση, μπορεί να γίνει ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και γιατί όχι, ηλεκτρονική δημοκρατία, είναι μια άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα…