Αρχείο

Posts Tagged ‘ηλεκτρονική διακυβέρνηση’

Όλα στη fora

11/12/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το http://www.tvxs.gr: «Ανακλήθηκε, πριν λίγες μέρες, ο διορισμός του Α. Κουτούπη στη θέση του Γενικού Γραμματέα για τις ΔΕΚΟ, λόγω του γεγονότος ότι ο κ. Κουτούπης, ο οποίος είναι στέλεχος της ΝΔ, είχε εκφραστεί με «χυδαίους, υβριστικούς και ακραίους χαρακτηρισμούς για την κυβέρνηση» στη σελίδα του στο Facebook, το βράδυ των εκλογών. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, ο κ. Κουτούπης, που είχε διοριστεί μόλις 24 ώρες νωρίτερα στην Ειδική Γραμματεία Δημοσίων Επιχειρήσεων & Οργανισμών, έχει μεν ένα αξιόλογο βιογραφικό, αλλά, όπως ήρθε στο φως, «όχι μόνο στερείται των στοιχείων της εμπιστοσύνης και του ήθους, που είναι απαραίτητα για να υπηρετεί Έλληνας πολίτης σε δημόσια θέση, αλλά είναι επίσης έκθετος και υπόλογος».


Ποια είναι, ή πρέπει να είναι, τα κριτήρια επιλογής ενός Γενικού Γραμματέα, δεν είναι της παρούσης. Πέρα από την πολιτική διάσταση της είδησης, υπάρχουν και δύο άλλα σημαντικά κομμάτια που πρέπει να δούμε.

Ο ρόλος που παίζουν τα νέα μέσα στη διαμόρφωση της εικόνας του εαυτού, με την κοινωνική έννοια, είναι πλέον ένα σημαντικό θέμα. Η  μεγάλη επανάσταση του να μοιράζομαι μέσα σε ένα δίκτυο τις απόψεις μου, τις προσωπικές μου προτιμήσεις, τις φωτογραφίες μου και άλλα προσωπικά μου στοιχεία, μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε την στάση μας για την ιδιωτικότητα. Το φαινόμενο έχει παρουσιαστεί μόλις πολύ πρόσφατα στην Ελλάδα, αλλά τα τελευταία χρόνια, στις δυτικές κοινωνίες, πολύ συχνά, εμφανίζεται μια ιστορία με πρωταγωνιστές ανθρώπους, που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα στοιχεία που έδωσαν για τον εαυτό τους χρησιμοποιήθηκαν με καλό ή με κακό τρόπο.

Το θέμα το έχουμε σχολιάσει ξανά και στο παρελθόν και θα το συναντάμε όλο και πιο συχνά. Ο καθένας, όμως, πρέπει να γνωρίζει πως, από τη στιγμή που δημοσιεύει κάτι στο διαδίκτυο, αυτό παύει να αποτελεί προσωπικό δεδομένο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε. Ας μην βιαστούμε να ξορκίσουμε το Internet – “Μεγάλος Αδερφός”. Το αντίστοιχο ισοδύναμο θα ήταν να βγω στην  πλατεία Φαρμάκη και να φωνάξω κάτι. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν, πέρα από τον εαυτό μου, αν είπα μερικές κουβέντες παραπάνω.

Βέβαια, υπάρχει και άλλη μια ανάγνωση της είδησης, που ίσως να μην είναι εμφανής, αλλά έχει και αυτή μεγάλη σημασία. Όταν, πριν λίγο καιρό, κάποιοι μιλούσαν για ανοιχτές διαδικασίες, το ρόλο του διαδικτύου στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και άλλα συναφή, πολλοί ήταν εκείνοι που γελούσαν ειρωνικά, λέγοντας ότι στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται. Όμως, άσχετα από την πολιτική βούληση, τα κριτήρια, τα αποτελέσματα της διαδικασίας και ακόμα-ακόμα και τα ευτράπελα, η νοοτροπία αλλάζει και σιγά – σιγά συνειδητοποιούμε τον ρόλο που μπορεί να παίξουν τα νέα μέσα στη σύγχρονη κοινωνία.

Μην μπερδευόμαστε, όμως. Δεν αρκεί να ψάχνουμε το Internet για να ανακαλύψουμε ευάλωτα σημεία ή για να διασπείρουμε φήμες και να ανακαλύψουμε προσωπικά δεδομένα, όπως κάνουμε μέχρι τώρα. Πρέπει να αρχίσουμε εν γνώσει μας, σαν κοινωνία, να αποζητούμε τη δημοσίευση δεδομένων στο διαδίκτυο. Πόθεν έσχες, υπουργικές αποφάσεις, νομοσχέδια, προϋπολογισμοί, έξοδα οργανισμών, προσλήψεις, συμφωνίες, όλα στο Facebook!

Advertisements

www.Τρίκαλα.gr

23/10/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση: «Για δεύτερη συνεχή χρονιά, τα Τρίκαλα βρίσκονται μεταξύ των 21 πιο «έξυπνων» κοινοτήτων στον κόσμο, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκτυο ICF, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και έχει καθιερώσει το θεσμό ανάδειξης της πιο έξυπνης παγκοσμίως κοινότητας.  Η σχετική ανακοίνωση έγινε στην Αμερική, ενώ πολλοί ήταν αυτοί που παρακολούθησαν «ζωντανά» μέσω Ιnternet την τελετή (ζωντανή σύνδεση υπήρξε επίσης μέσω του http://www.trikalacity.gr και του http://www.e-trikala.gr. ). Η διαδικασία ανάδειξης της πιο έξυπνης κοινότητας του κόσμου, μόλις ξεκίνησε. Στην επόμενη φάση, η οποία θα διεξαχθεί τον Ιανουάριο, από τις 21 θα επιλεχθούν οι 7 πιο έξυπνες κοινότητες, οι οποίες θα διεκδικήσουν την πρωτιά»light

Να σημειώσω ότι στη λίστα δεν φιγουράρει καμιά μεγάλη πόλη, τουλάχιστον όχι κάποια από αυτές που θα περιμένατε να δείτε. Μια πρώτη παρατήρηση. Συνήθως συνδυάζουμε την ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις καινοτομίας με μεγάλα αστικά κέντρα, κάτι βέβαια που και από την πράξη αποδεικνύεται, θυμίζω ότι τα Τρίκαλα είναι μια μικρή αγροτική πόλη. Οι νέες τεχνολογίες αναπτύσσονται εκεί που υπάρχουν οι άνθρωποι και οι ιδέες, με λίγη προσπάθεια και φυσικά  χρηματοδότηση.

Συνεχίζοντας λοιπόν την μικρή έρευνα να δω τι στο καλό έχουν κάνει εκεί στα Τρίκαλα, έμεινα λίγο….άφωνος. Αναφέρω ενδεικτικά μερικούς από τους τίτλους των ειδήσεων και των εκδηλώσεων: «Η e-Trikala Α.Ε. παρέχει ενημέρωση και τεχνογνωσία στη Βουλγαρία», « Μαθητές από 6 σχολεία της Ευρώπης επισκέφθηκαν το Επιχειρησιακό Κέντρο Ελέγχου της e-Trikala A.E.»,  «Συμμετοχή του e-trikala στο Παγκόσμιο Συνέδριο eChallenges 2009 στην Κωνσταντινούπολη»

Στα Τρίκαλα υπάρχει ένα ασύρματο δίκτυο που καλύπτει το μεγαλύτερο κομμάτι της πόλης, διαθέτει δίκτυο οπτικής ίνας που διασύνδεει κτήρια, λειτουργεί σύστημα GPS που χρησιμοποιούν τα λεωφορεία και οι στάσεις όπου και συνδέονται με ένα σύστημα e-ticketing για τα δρομολόγια και τα εισιτήρια. Επίσης είναι σε λειτουργία ένα ηλεκτρονικό σύστημα διαβούλευσης, που λειτουργεί μέσα από την ιστοσελίδα e-dialogos.gr, μέσα από το οποίο οι πολίτες μπορούν να καταθέσουν τις απόψεις τους για δράσεις και αποφάσεις του Δήμου τους, αλλά και να ανταλλάξουν ιδέες και απόψεις. Το τελευταίο μάλιστα αποτέλεσε και ένα από τα σημεία ατού για την ανάδειξή της πόλης σε μια από τις «εξυπνότερες» κοινότητες του κόσμου.

Σημειώνω ότι στα Τρίκαλα δεν υπάρχει κανένα παράρτημα Πανεπιστημίου που να έχει αντικείμενο την τεχνολογία και η όλη υποστήριξη γίνεται από φορείς του δήμου και επαγγελματίες της πόλης.

Σίγουρα, η τεχνολογία δεν είναι το πάν, και δεν λύνει τα προβλήματα των ανθρώπων, αλλά παρέχει υπηρεσίες στους πολίτες, συμβάλει στην ανάπτυξη της πόλης,  δημιουργεί νέες αγορές και νέες θέσεις εργασίας, ενισχύει την επιστημονική εξειδίκευση.

Όλα αυτά βέβαια έγιναν γιατί στα Τρίκαλα έβαλαν ένα στόχο: να δημιουργήσουν την πρώτη ηλεκτρονική πόλη στην Ελλάδα.  Σημαντικότερο όμως πέρα από τον ίδιο το στόχο είναι ο τρόπος που η τοπική αυτοδιοίκηση κατάφερε να στήσει κάτι τέτοιο, ειδικά στην τεχνοφοβική Ελλάδα.

Ηλεκτρονική διοίκηση, ηλεκτρονική διακυβέρνηση και ηλεκτρονική δημοκρατία.

16/10/2009 Σχολιάστε

Ο όρος μπήκε στο λεξιλόγιό μας και στην πολιτική ατζέντα τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με την ιντερνετική εγκυκλοπαίδεια Wikipedia: Με τον όρο ηλεκτρονική διακυβέρνηση (e-government) χαρακτηρίζεται γενικά η εισαγωγή των τεχνολογιών της πληροφορικής και των υπολογιστών στη δημόσια διοίκηση και οι νέες διοικητικές πρακτικές, τις οποίες οι τεχνολογίες αυτές εισήγαγαν.

e-gov

Υπάρχουν δύο φιλοσοφικές αντιλήψεις σχετικά με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Για μερικούς η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση είναι «η εφαρμογή εργαλείων και τεχνικών της ηλεκτρονικής πρακτικής στη λειτουργία της διακυβέρνησης». Αυτή η αντίληψη εστιάζει στην αποδοτικότητα χρήση των μέσων με στόχο την ευκολότερη και καλύτερη διαχείριση, τη μείωση του χρόνου διεκπεραίωσης και φυσικά τη μείωση του κόστους.

Με λίγα λόγια, και σε ότι αφορά την Ελλάδα, στο βαθμό που η τεχνολογία κατάφερε να μπει στη διοίκηση του κράτους, αυτό έγινε με στόχο να καταφέρει ο πολίτης να  παρακάμψει τον δαιδαλώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό του δημοσίου και να εξασφαλίσει το ελάχιστο: ότι δεν θα ταλαιπωρηθεί και δεν θα χάσει χρόνο. Όποιος έχει κάτσει έστω και μια φορά σε ουρά στο ΙΚΑ ή στην εφορία, δεν μπορεί παρά να είναι ευγνώμων για τις ευκολίες της τεχνολογίας.

Λίγο πολύ κάποιες υποδομές φαίνεται να λειτουργούν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο.  Το δίκτυο Taxis ήταν μια πετυχημένη πρακτική, όπως και το δίκτυο του ΚΕΠ. Το IKA επίσης κάποιες υπηρεσίες, Το Ερμής (Portal της Δημόσιας Διοίκησης) ξεκίνησε, αλλά ελάχιστη είναι αυτοί που το γνωρίζουν ενώ το Σύζευξις (διασύνδεση των υπηρεσιών του Δημοσίου), δυστυχώς ακόμα δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Πάντως έπρεπε να φτάσουμε στο 2009 για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε τα αυτονόητα.

Ας μην ξεχνάμε όμως πώς η τεχνολογία από μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει λύση των προβλημάτων, ούτε του κράτους και προφανώς ούτε των πολιτών. Όπως αποδείχτηκε, δεν αρκεί ένας υπολογιστής ή ένα πληροφοριακό σύστημα, ή μια σειρά από εξαγγελίες αυτό που είναι απαραίτητο είναι αλλαγή της φιλοσοφίας.

Για την ώρα, στην Ελλάδα δεν μιλάμε για ηλεκτρονική διακυβέρνηση αλλά για ηλεκτρονική διοίκηση. Ο πολίτης δεν μπορεί να συμμετέχει σε διαδικασίες, δεν μπορεί να πάρει μέρος στην διαβούλευση για θέματα και ζητήματα που τον ενδιαφέρουν, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις νέες τεχνολογίες παρά μόνο ως θεατής.

Η βασική ιδέα πίσω από την ηλεκτρονική διακυβέρνηση βρίσκεται στη χρήση των  μέσων και την δυναμική που μπορεί να παρέχει η τεχνολογία για να ενισχύσει την συμμετοχή του πολίτη. Το κέντρο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δεν βρίσκεται στο κράτος αλλά στον ενεργό πολίτη,  που έχει άποψη και θέλει να την καταθέσει, που θέλει να ασκήσει κριτική και έλεγχο, που θέλει να συμμετάσχει στις αποφάσεις όχι ψηφίζοντας κομματικούς αντιπροσώπους, αλλά μέσα από την αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους πολίτες και με την πολιτεία. Από αυτό τον στόχο είμαστε μακριά ακόμα.

Βέβαια το πώς και το πόσο εύκολα η ηλεκτρονική διοίκηση, μπορεί να γίνει ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και γιατί όχι, ηλεκτρονική δημοκρατία, είναι μια άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα…

Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

10/10/2009 Σχολιάστε

Μιας και σιγά σιγά παίρνουμε απόσταση από τις εκλογές, έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον (τουλάχιστον για όσους ασχολούνται με το αντικείμενο) να δούμε πώς κινήθηκε η διαφήμιση των πολιτικών και των κομμάτων. Κανένας δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι και τα κόμματα αποφάσισαν να επενδύσουν για την προβολή τους στο διαδίκτυο. Φυσικά για άλλη μια φορά τον πρώτο λόγο είχαν τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας (τηλεόραση, εφημερίδες) αλλά μόνο και μονό η στροφή στο διαδίκτυο σηματοδοτεί μια νέα τάση που υπάρχει, όχι μόνο για την διαφήμιση, αλλά πολύ περισσότερο για την κοινωνία.

internet-politics

Τα επιτελεία και επικοινωνιολόγοι προσπάθησαν να κάνουν το προφανές. Πήραν τον πιο επιτυχημένο πολιτικό ( από πλευράς επικοινωνίας) των τελευταίων χρόνων, τον Μπαρακ Ομπάμα, ανάλυσαν την στρατηγική που εφάρμοσε στις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές και ανακάλυψαν… την Αμερική.

Κατάλαβαν τα τζιμάνια οι επικοινωνιολόγοι, ότι τη μεγαλύτερη αξία στη διαφήμιση την έχει η εμπειρική και προσωπική τοποθέτηση του κοινού πάρα το branding. Για να το πω πιο απλά. Έχει μεγαλύτερη σημασία η άποψη  του φίλου, του γείτονα ή του γνωστού για ένα προϊόν, πάρα το οποιοδήποτε τηλεοπτικό σποτάκι.

Αρκεί να πω σε έναν μικρό κύκλο ανθρώπων την προσωπική μου άποψη για ένα προϊόν και αυτομάτως μπορώ να δημιουργήσω μια τάση. Πόσο μάλλον στον νέο κόσμο των νέων μέσων όπου η προσωπική άποψη δεν χρειάζεται να ειπωθεί πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά μεταφέρεται με τρομερές ταχύτητες, από το blog μου, το Facebook μου, to twitter μου και το email μου.

Ακριβώς αυτή η συνειδητοποίηση έκανε τους πολιτικούς και τα κόμματα να επενδύσουν χρόνο, χρήμα και πολύ περισσότερο σε ανθρώπους με τεχνογνωσία για να εκμεταλλευτούν τα social networks και τα νέα μέσα, όσο το δυνατό περισσότερο. Το θετικό λοιπόν στην όλη υπόθεση είναι ότι υπήρξε μια στροφή προς το διαδίκτυο.

Βασικό στοιχείο: η απεξάρτηση από τα μεγάλα δίκτυα διαφήμισης και επικοινωνίας. Όταν με πολύ λιγότερα χρήματα μπορείς να προβληθείς από το διαδίκτυο, γιατί να χορέψει στον ρυθμό της τηλεόρασης. Προφανώς και αυτό δεν σημαίνει ότι από τη μία μέρα στην άλλη θα σταματήσουν οι πελατειακές σχέσεις των μέσων με την πολιτική, αλλά η σταδιακή απεξάρτηση και τα δεδομένα της αγοράς μπορούν να πετύχουν αυτό που κανένας νόμος διαφάνειας δεν πρόκειται να καταφέρει.

Βέβαια υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Ο θαυμαστός κόσμος του internet αποκαλύφθηκε για αυτούς λίγο αργά, και κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιόδου.
Στην πραγματική ζωή, ο πολίτης ξέρει ότι στην προεκλογική περίοδο ο υποψήφιος βουλευτής, θα έρθει να τον βρει, θα ακούσει τα προβλήματά του, θα σταθεί δίπλα του, θα κάνει εμφάνιση στο καφενείο κ.οκ. για να εξασφαλίσει έναν σταυρό. Η αναλογία υπάρχει παντού. Για να δούμε λοιπόν ποιοί θα συνεχίσουν να υπάρχουν στο internet και μετά τις εκλογές.