Αρχείο

Posts Tagged ‘ποδήλατα’

Ζωή ποδήλατο

25/09/2009 Σχολιάστε

Και ενώ όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από τις εκλογές, στα ψιλά πέρασε η Ευρωπαϊκή εβδομάδα κινητικότητας, 16 με 22 Σεπτεμβρίου,  και η μέρα χωρίς αυτοκίνητο. Στόχος, όχι απλά η ευαισθητοποίηση του κοινό, αλλά η πρακτική εφαρμογή των εναλλακτικών τρόπων μετακίνησης για μια εβδομάδα, για ένα μήνα για πάντα. Ας σημειώσουμε ότι στην Ευρωπαϊκή προσπάθεια επισήμως συμμετέχουν μόνο δύο Ελληνικές πόλεις η Λαμία και το Πανόραμα Θεσσαλονίκης…οι υπόλοιποι ακόμα σβήνουν τα φώτα.

12093463196VIAvcF

Βέβαια από αυτή εδώ τη στήλη έχω εκφράσει κατά καιρούς την άποψή μου για τις παγκόσμιες ημέρες, ειδικά αυτές που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον – που τώρα τελευταία παρά έχει γίνει τσιχλόφουσκα και το αναμασά ο καθένας αφού το έχει εμπλουτίσει και με ένα σκασμό οικονομικούς και άλλους όρους. Παρόλα αυτά, θα μου συγχωρέσεις, ώ αναγνώστη μια παρασπονδία, και αφήνομαι στην κριτική σου,  αλλά ειδικά για το αυτοκίνητο, ένα άχτι το έχω και δεν μπορώ. Θέλω να το βγάλω από μέσα μου.

Για την προσωπική μου μετακίνηση μέσα στη Ναύπακτο έχω επιλέξει τον τελευταίο χρόνο το ποδήλατο. Πέρα από τα κλισέ και γνωστά επιχειρήματα – καλή άσκηση, δεν ρυπαίνει το περιβάλλον κτλ. – ο λόγος που το έκανα είναι περισσότερο πρακτικός παρά οτιδήποτε άλλο. Το ποδήλατο αποτελεί, τουλάχιστον για εμένα, τον πλέον αποδοτικό τρόπο μετακίνησης. Δεν κοστίζει, δεν χρειάζεται να εγκλωβιστείς στην απελπιστική κίνηση της Ναυπάκτου, δεν αναγκάζεσαι να ψάχνεις για παρκάρισμα σαν μανιακός, δεν ενοχλείς κανέναν όπου και να το αφήσεις και είναι πολύ πιο γρήγορο από ότι το βάδισμα, και ειδικά σε μια πόλη όπως η Ναύπακτος που είναι μαζεμένη σε έκταση και δεν έχει πολλές ανηφόρες, το ποδήλατο είναι ιδανικό.

Ένα βασικό πρόβλημα βέβαια σε μια πόλη σαν τη Ναύπακτο είναι το γεγονός ότι ο σχεδιασμός δεν έγινε ποτέ για τους πεζούς και τα ποδήλατα. Φτιάξαμε δρόμους που εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο τα αυτοκίνητα, και αυτά σε πεπερασμένο αριθμό. Και φυσικά αγνοούμε  παντελώς οποιοδήποτε άλλο μέσο μετακίνησης, για τα μαζικά μέσα μεταφοράς δεν το συζητάμε καν! Ευτυχώς τον τελευταίο χρόνο έγινε ένα τμήμα ποδηλατόδρομου  στο Γρίμποβο και συνεχίζεται και σε ένα μεγάλο κομμάτι της Ναυπάκτου, έτσι από ότι φαίνεται σε λίγο καιρό θα έχουμε έναν ωραιότατο ποδηλατόδρομο στη διάθεση μας, αρκεί να μην τον χρησιμοποιήσουμε ως parking!

Οι υποδομές, με λίγη υπομονή, γίνονται. Το θέμα είναι η νοοτροπία και η στάση ζωής που υιοθετούμε ο καθένας ατομικά αλλά και ως σύνολο. Γιατί όσο και αν θέλει κάποιος μεμονωμένα να χρησιμοποιήσει εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης, θα πρέπει να υπάρχει και ένας στοιχειώδης σεβασμός και από τους υπόλοιπους, και όχι να καβαλάς το ποδήλατο και να κάνεις το σταυρό σου μη σε πατήσει ο πρώτος απρόσεκτος οδηγός!

Πέρα λοιπόν από τις ευρωπαϊκές εβδομάδες, τις παγκόσμιες μέρες, τις πολιτικές εξαγγελίες για σεβασμό στο περιβάλλον και πράσινη ανάπτυξη, ας δώσουμε λίγο παραπάνω σημασία σε πράγματα που μπορούμε να κάνουμε εμείς. Και αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε σήμερα τον τρόπο ζωής μας, τουλάχιστον ας σεβαστούμε αυτό΄ςυ που επιλέγουν κάτι άλλο και ας μην τους κάνουμε τη ζωή ποδήλατο.

Advertisements

Η ζωή μας έχει γίνει ποδήλατο

24/10/2008 Σχολιάστε

Αντιγράφω από τον Ελεύθερο Τύπο: «Τον 21ο αιώνα… θα τον πάμε περπατώντας!» Αυτή φαίνεται να είναι η επικρατούσα τάση διεθνώς που θέλει τις πόλεις σχεδιασμένες για τον άνθρωπο και όχι για τα αυτοκίνητα.
bicycle
«Η Βαρκελώνη κατάφερε να γίνει μια πόλη πρότυπο», λέει ο Δημήτρης Μαυράκης της Ένωσης για τα Δικαιώματα των Πεζών, που εκπροσωπούσε τη χώρα μας -μαζί με τον καθηγητή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Θάνο Βλαστό και τους Streetpanthers- στο 9ο διεθνές συνέδριο για τους πεζούς και τη βιώσιμη αστική κινητικότητα.

Το συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη όπου «το 52% των μετακινήσεων γίνεται πλέον με μη μηχανοκίνητα μέσα, δηλαδή με τα πόδια ή με ποδήλατο» -όπως ανακοίνωσε με περηφάνια ο δήμαρχος της Βαρκελώνης- διοργανώθηκε από την τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας και το δήμο, σε συνεργασία με τη διεθνή οργάνωση Walk21 και ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα.»

Η αλήθειά είναι ότι η Βαρκελώνη
είναι μακριά από τη Ναύπακτο, και όχι μόνο σε χιλιόμετρα αλλά κυρίως σε νοοτροπία και υποδομές. Θα πρέπει να το παραδεχτούμε ότι στον σχεδιασμό της πόλης μας δεν υπολογίσαμε τους ανθρώπους.

Από ότι φαίνεται σχεδιάσαμε τους άξονες μετακίνησης για το αυτοκίνητο αλλά και τους δημόσιους χώρους, πάρκα, πλατείες, πεζοδρόμους, παραλίες για τις καρέκλες και τα τραπέζια του καφέ. Λες και τα αυτοκίνητα, τα τραπέζια και οι καρέκλες είναι αυτά που θα πρέπει να επωφελούνται από τους χώρους μιας πόλης και όχι οι άνθρωποι.

Όσο και αν φώναξαν την περασμένη Παρασκευή οι πιτσιρικάδες με τα ποδήλατα, για το Άλσος του Γριμπόβου, τα πράγματα είναι μάλλον δυσοίωνα. Μπορεί στο Γρίμποβο να έχει σχεδιαστεί ένας ποδηλατόδρομος, αλλά στην πράξη τα αυτοκίνητα παρκάρουν όπως και πριν. Μπορεί τα παιδιά να αξιοποίησαν με τον καλύτερο τρόπο το παρατημένο Άλσος του Γριμπόβου, αλλά πλέον θα ανήκει σε κάποιον ιδιώτη. Ο οποίος αν είναι έξυπνος επιχειρηματίας θα φροντίσει να δημιουργήσει ένα εστιατόριο ή μια καφετερία. Σε κάθε περίπτωση, νιώθω ότι τα πράγματα δύσκολα θα αλλάξουν.

Για να παίξουμε και λίγο με τις λέξεις δεν χρειάζεται να κάνουμε τη ζωή μας ποδήλατο ούτε να  ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό για τους δημόσιους χώρους. Όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις αλλάζουν, όσοι τις έχετε επισκεφτεί σίγουρα θα είδατε ότι τα ποδήλατα και οι ελεύθεροι χώροι επικρατούν. Μήπως λοιπόν θα ήταν πιο έξυπνο να αποκτήσουμε και εμείς το προφίλ της Ευρωπαϊκής πόλης όχι μόνο με ναυμαχίες και βεγγαλικά, αλλά επενδύοντας σε υποδομές με στόχο τους ανθρώπους.