Αρχείο

Posts Tagged ‘πράσινη ανάπτυξη’

Εν- οχλήσεις

07/12/2007 Σχολιάστε

Το σημερινό κείμενο γράφτηκε με αφορμή την ημερίδα για της ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που έγινε στον Δήμο Ευπαλίου. Δεν θα παρουσιάσω τις ιδέες και τις προτάσεις. Οι επιστήμονες που ήταν καλεσμένοι στην εκδήλωση νομίζω ότι κάλυψαν αρκετά από τα ζητήματα που αφορούν τόσο τις ανεμογεννήτριες όσο και τα φωτοβολταϊκά, στο πλαίσιο του χρόνου που διέθεταν. Αντίθετα θα γράψω όσα με εν- οχλούν.

windpower

Όχληση, η λέξη που μου έμεινε από την ημερίδα και ακούστηκε πάρα πολλές φορές. Σύμφωνα με αρκετούς «πολέμιους» το βασικό πρόβλημα που προκύπτει από τις ανεμογεννήτριες είναι η όχληση. Για να μην μπερδευτείτε, όχληση στα νεοελληνικά είναι η ενόχληση, αισθητική, ακουστική, προς τα πουλάκια, το περιβάλλον  και άλλα. Το ζήτημα είναι ιδιαίτερο και μιας και έχουμε επιλύσει όλα τα άλλα προβλήματα στον τόπο μας που μας εν-οχλούνε, όπως:

Οπτική όχληση: οι ανεμογεννήτριες, λέει, προκαλούν την αισθητική μας, πράγμα που έχει τρομερές συνέπειες κυρίως στον τουρισμό. Ευτυχώς έχουμε γλιτώσει από σκουπίδια στους δημόσιους χώρους, μπάζα σε δάση, χωματερές, παρατημένα αυτοκίνητα, ανοιχτά νταμάρια, πολύχρωμες διαφημιστικές πινακίδες, κεραίες τηλεόρασης και κινητής τηλεφωνίας. Τίποτα από όλα αυτά δεν ασχημαίνει το υπέροχο Ελληνικό τοπίο όσο οι ανεμογεννήτριες.

Ηχητική όχληση: Οι ανεμογεννήτριες, λέει, προκαλούν θορύβους και υπόηχους που είναι πολύ εκνευριστικοί οι πρώτοι και βλαβεροί για την υγεία μας οι δεύτεροι. Η ηχορύπανση στις πόλεις από την κίνηση και τα αυτοκίνητα, τα ντριν-ντριν από τα κινητά ακόμα και στις κηδείες, τα μπουζούκο-ποπ τα ξημερώματα, οι τηλεοράσεις στη διαπασών, τα εργοτάξια δεν ενοχλούν πια κανέναν, ίσα ίσα χαλαρώνουν το πνεύμα και την ψυχή.

Όχληση στο οικοσύστημα της περιοχής: ενοχλούμε τα κακόμοιρα ζωάκια και τα δεντράκια όταν πάμε να φτιάξουμε ανεμογεννήτριες, αλλά όχι όταν αποψιλώνουμε δάση για γεωργικές – κτηνοτροφικές – βιομηχανικές χρήσεις, όχι όταν φτιάχνουμε δρόμους, εξοχικές βίλες, χιονοδρομικά, πίστες 4×4.

Όχληση στα πουλιά: τα άμοιρα πετούμενα μετρούν εκατόμβες θυμάτων από τις ανεμογεννήτριες, ευτυχώς δεν κινδυνεύουν από τους κυνηγούς, τα αυτοκίνητα στις εθνικές, την μόλυνση των βιότοπων τους, τις καμινάδες των εργοστασίων, τα ηλεκτροφόρα καλώδια, την όξινη βροχή. Τα μεταναστευτικά μάλιστα χάνουν τον προσανατολισμό τους από τα φωτάκια που έχουν οι ανεμογεννήτριες, ενώ δεν ενοχλούνται από τις υπερφωταγωγημένες πόλεις μας, τα αεροδρόμια, τις εθνικές οδούς, τα βεγγαλικά, τους φάρους.

Όχληση στις ερωτικές σχέσεις των αιγοπροβάτων και των ανθρώπων: φυσικά τα έρημα αρσενικά αιγοπρόβατα μπλοκάρουν όταν οι αιγοπροβατίνες εκδηλώνουν τον θαυμασμό τους για το φαλλικό σύμβολο τεραστίων διαστάσεων, ενώ οι άντρες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στο κρεβάτι όχι από το κάπνισμα, το άγχος, την κακή διατροφή, την έλλειψη άσκησης, αλλά γιατί η κίνηση της ανεμογεννήτριας νανουρίζει το σπέρμα τους.

Όχληση του μικροκλίματος: οι ανεμογεννήτριες λέει και τα φωτοβολταϊκά επηρεάζουν το μικροκλίμα της περιοχής. Οι ρύποι στην ατμόσφαιρα από τα αυτοκίνητα και τα εργοστάσια δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την κλιματική αλλαγή.

Καταλάβατε που το πάω, γιαυτό δεν χρειάζεται να συνεχίσω. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο, δεν είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν δέχονται την συγκεκριμένη προσέγγιση ως λύση (είμαι σίγουρος ότι, ναι,  και οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας έχουν συνέπειες στο περιβάλλον (πολύ μικρές και αναστρέψιμες) , όπως κάθε μικρή ή μεγάλη ανθρώπινη δραστηριότητα. Τα επιχειρήματα σας όμως κύριοι είναι αστεία και η κατάσταση του περιβάλλοντος είναι πλέον πολύ μα πολύ σοβαρή.

Όταν μεγαλώσω θέλω να πάρω Νόμπελ!

26/10/2007 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το in.gr : “Oπρώην αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αλ Γκορ και η Διακυβερνητική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές τιμήθηκαν την Παρασκευή με το Νόμπελ Ειρήνης για το 2007 για τις προσπάθειές τους να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ήταν η χρονιά του Αμερικανού πρώην αντιπροέδρου, ο οποίος τιμήθηκε νωρίτερα το 2007 και με το βραβείο Όσκαρ για το ντοκιμαντέρ του “Μία Άβολη Αλήθεια”, με θέμα τις καταστροφικές συνέπειες που έχει για τον πλανήτη Γη η υπερθέρμανση του πλανήτη ως συνέπεια των ενεργειών του ανθρώπου”.

inconvenient0truth

Πρώτα από όλα, η βράβευση ενός ανθρώπου για το έργο του σχετικά με την αφύπνιση του κόσμου για το περιβάλλον δείχνει για άλλη μια φορά πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η διεθνής κοινότητα το, κυριολεκτικά και μεταφορικά, “φλέγον” ζήτημα της κλιματικής αλλαγής. Κάνω μια καλοπροαίρετη ερώτηση.

Ο κύριος Γκορ υπήρξε για μια μεγάλη περίοδο, αντιπρόεδρος της μεγαλύτερης δύναμης τουπλανήτη, τωνΗΠΑ (χαρακτηρίστηκεαπό τους αντιπάλους του «άχρωμος και άοσμος» αντιπρόεδρος). Γιατί όλα αυτά που με τόσο πάθος υπερασπίζεται σήμερα, δεν τα εφάρμοσε όταν είχε δύναμη στα χέρια του; Γιατί δεν προώθησε πολιτικές γιατο περιβάλλον όταν είχε μίατόσο ισχυρή θέση; Γιατί τέλος πάντων δεν έδειξε τις καλές του προθέσεις όταν είχε εξουσία στα χέρια του;

Πολλοί είναι αυτοί που θα χαμογελάσουν καχύποπτα και θα πουν ψιθυριστά “γιατί τότε εξυπηρετούσε συμφέροντα” ή “γιατί θέλει να ενισχύσει τους δημοκρατικούς σε μια πολιτική περίοδο που έχουν χάσει πόντους”. Θα πρότεινα να είμαστε πιο παρατηρητικοί.

Υπάρχει λογική εξήγηση. Όταν κάποιος έχει εξουσία στα χέρια του πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός! Αυτά που λέει θα πρέπει να τα εφαρμόσει κάποια στιγμή και τότε θα πρέπει να θίξει δυνάμεις μεγαλύτερες από τον ίδιο. Ο κύριος Γκορ, μάστερ της επικοινωνιολογίας, γνωρίζει καλά αυτό το παιχνίδι. Δυστυχώς ως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ δεν μπορούσε να υποστηρίξει τέτοιες θέσεις γιατί πολύ απλά γνώριζε ότι δεν μπορούσε να τις εφαρμόσει. Ήξερε επίσης ότι η κυβέρνησή του δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει πολιτικά και οικονομικά τέτοιες θέσεις. Το αποτέλεσμα θα ήταν ή να στραφεί απέναντι στον πρόεδρο Κλίντον ή να καταστρέψει την πολιτική του καριέρα.

Τι άλλαξε; Πλέον ο Νομπελίστας Γκόρ, έχει κάνει στροφή στην καριέρα του. Σήμερα είναι ένας ιδεολόγος ακτιβιστής και από ότιφαίνεται στην νέα του επαγγελματική κίνηση τα πάει πολύ καλά. Δεν υπονοώ τίποτα για τις προθέσεις του, σαφώς και διαθέτει ευαισθησία για τα θέματα του περιβάλλοντος, σαφώς και επιτελεί έργο και αφυπνίζει συνειδήσεις, αλλά σαφώς γεμίζει και τον τραπεζικό του λογαριασμό με τις διαλέξεις του.

Μπορούμε να το πούμε απλά, ο κύριος Γκόρ άλλαξε στρατόπεδο, και πλέον κάνει μια δουλειά που του αρέσει, επιτελεί κοινωνικό έργο και βγάζει και κάτι για τον κόπο του. Ουδέν μεμπτόν.

Η αντίρρηση: από την άλλη δεν είναι παρά ένας ακόμα ακτιβιστής, χωρίς δύναμη και χωρίς εξουσία που μπορεί να λέει ότι θέλει γιατί ποτέ δεν θα κλιθεί να τα εφαρμόσει. Έτσι λειτουργείως άλλοθι του συστήματος στο οποίο υποτίθεται ότι εναντιώνεται. Σήμερα ο καθένας μπορεί να λέει ότι πιο προοδευτικό και ανατρεπτικό υπάρχει, να προτείνει ριζοσπαστικές αλλαγές, να εναντιώνεται σ’ οποιοδήποτε συμφέρoν. Αυτό μπορεί να το κάνει ελεύθερα, αρκεί να μην το εφαρμόσει ποτέ και αρκεί να το κάνει εκ του ασφαλούς.

Ο κύριος Γκορ πυροβολεί με άσφαιρα πυρά.