Αρχείο

Posts Tagged ‘χοροθέατρο’

Τα καλοκαίρια του πολιτισμού

29/07/2010 Σχολιάστε

Σε  περιόδους οικονομικής κρίσης, οποιαδήποτε κουβέντα για τον πολιτισμό φαντάζει εκτός τόπου και χρόνου. Κι όμως, στη σημερινή εποχή της πολυεπίπεδης κρίσης, ο πολιτισμός θα μπορούσε να μας βοηθήσει.

Ευτυχώς, το καλοκαίρι, κάτι φαίνεται να ανθίζει στα πολιτιστικά. Παρότι φέτος τα πράγματα είναι δύσκολα (από οικονομικής πλευράς), λίγο με τις προσπάθειες κάποιων ανθρώπων, λίγο χάρις στους κατά τόπους μικρούς συλλόγους και ομάδες, λίγο οι δήμοι, λίγο οι εταιρείες διοργάνωσης εκδηλώσεων, λίγο κάποιοι ιδιώτες, έχουμε αρκετά πράγματα να παρακολουθήσουμε, στην περιοχή μας και σε άλλα μικρά μέρη, και -πολύ περισσότερο- στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα.

Θα μου επιτρέψετε να κάνω μια μικρή αναφορά σε κάποιες εκδηλώσεις, που, εγώ τουλάχιστον, θα προσπαθήσω να παρακολουθήσω. Ξεκινάω από τα τοπικά.

Έκθεση ζωγραφικής μεγάλων Ελλήνων ζωγράφων (2-3-4 Ιουλίου, Αντίρριο),

30ό Συμπόσιο Ποίησης του Πανεπιστημίου Πατρών (1-2-3-4 Ιουλίου, Πάτρα),

Ήχοι του Δάσους (23-24-25 Ιουλίου, οροπέδιο της Αγίας Τριάδας Καλοσκοπής, Φωκίδα)

8ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Αθήνας (1 – 18 Ιουλίου, Αθήνα)

16ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας (22 Ιουλίου 2010, Καλαμάτα)

Φεστιβάλ Επιδαύρου (Ιούλιος – Αύγουστος, Επίδαυρος – Αθήνα)

Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας (Ιούλιος – Σεπτέμβριος, Πάτρα)
Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου 2010
(Ιούλιος, Θεσσαλονίκη)

Φυσικά, αυτά είναι ένα ελάχιστο δείγμα από τις εκδηλώσεις και τα φεστιβάλ του καλοκαιριού. Υπάρχουν πολλά ακόμα αξιόλογα πράγματα, για όλα τα γούστα, που αξίζει κανείς να παρακολουθήσει.

Σε αντίδραση με τα όσα λένε πολλοί απαισιόδοξοι -το παραδέχομαι ότι αρκετές φορές εγώ είμαι αυτός που γκρινιάζω– το αισιόδοξο είναι ότι, παρά τα οικονομικά προβλήματα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, εκδηλώσεις γίνονται.

Πρέπει, όμως, να στηρίξουμε κι εμείς, τουλάχιστον με την παρουσία μας, τους καλλιτέχνες και τα φεστιβάλ. Το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά κυρίως παιδείας και κουλτούρας. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο αδιαφορούμε για τον πολιτισμό μας, αναλωνόμαστε μόνο στο να υπερηφανευόμαστε για τα περασμένα μεγαλεία μας, θάβοντας συστηματικά κάθε μορφή τέχνης που παράγεται στον τόπο μας.

Έχουμε δει Ελληνικά κινηματογραφικά έργα να βραβεύονται στο εξωτερικό και να έχουν απορριφθεί στη χώρα μας, έχουμε δει συγγραφείς να μεγαλουργούν στο εξωτερικό, ζωγράφους, τραγουδιστές, χορευτές, διαθέτουμε ταλαντούχους ανθρώπους! Αυτό είναι αποδεδειγμένο.

Όσο, όμως, ζούμε στην τηλεοπτική πραγματικότητα που αρέσκεται στο ευτελές και στο εύπεπτο, απαξιώνουμε όλα τα υπόλοιπα. Και, δυστυχώς, ο πολιτισμός και η τέχνη κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από την απαξίωση και την αδιαφορία. Αυτά είναι το συστηματικό εργαλείο για τον στραγγαλισμό κάθε καλλιτεχνήματος.

Τα καλοκαίρια του πολιτισμού

Σε  περιόδους οικονομικής κρίσης, οποιαδήποτε κουβέντα για τον πολιτισμό φαντάζει εκτός τόπου και χρόνου. Κι όμως, στη σημερινή εποχή της πολυεπίπεδης κρίσης, ο πολιτισμός θα μπορούσε να μας βοηθήσει.

Ευτυχώς, το καλοκαίρι, κάτι φαίνεται να ανθίζει στα πολιτιστικά. Παρότι φέτος τα πράγματα είναι δύσκολα (από οικονομικής πλευράς), λίγο με τις προσπάθειες κάποιων ανθρώπων, λίγο χάρις στους κατά τόπους μικρούς συλλόγους και ομάδες, λίγο οι δήμοι, λίγο οι εταιρείες διοργάνωσης εκδηλώσεων, λίγο κάποιοι ιδιώτες, έχουμε αρκετά πράγματα να παρακολουθήσουμε, στην περιοχή μας και σε άλλα μικρά μέρη, και -πολύ περισσότερο- στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα.

Θα μου επιτρέψετε να κάνω μια μικρή αναφορά σε κάποιες εκδηλώσεις, που, εγώ τουλάχιστον, θα προσπαθήσω να παρακολουθήσω. Ξεκινάω από τα τοπικά. Έκθεση ζωγραφικής μεγάλων Ελλήνων ζωγράφων (2-3-4 Ιουλίου, Αντίρριο),

30ό Συμπόσιο Ποίησης του Πανεπιστημίου Πατρών (1-2-3-4 Ιουλίου, Πάτρα),

Ήχοι του Δάσους (23-24-25 Ιουλίου, οροπέδιο της Αγίας Τριάδας Καλοσκοπής, Φωκίδα)

8ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Αθήνας (1 – 18 Ιουλίου, Αθήνα)

16ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας (22 Ιουλίου 2010, Καλαμάτα)

Φεστιβάλ Επιδαύρου (Ιούλιος – Αύγουστος, Επίδαυρος – Αθήνα)

Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας (Ιούλιος – Σεπτέμβριος, Πάτρα)
Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου 2010
(Ιούλιος, Θεσσαλονίκη)

Φυσικά, αυτά είναι ένα ελάχιστο δείγμα από τις εκδηλώσεις και τα φεστιβάλ του καλοκαιριού. Υπάρχουν πολλά ακόμα αξιόλογα πράγματα, για όλα τα γούστα, που αξίζει κανείς να παρακολουθήσει.

Σε αντίδραση με τα όσα λένε πολλοί απαισιόδοξοι -το παραδέχομαι ότι αρκετές φορές εγώ είμαι αυτός που γκρινιάζω– το αισιόδοξο είναι ότι, παρά τα οικονομικά προβλήματα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, εκδηλώσεις γίνονται.

Πρέπει, όμως, να στηρίξουμε κι εμείς, τουλάχιστον με την παρουσία μας, τους καλλιτέχνες και τα φεστιβάλ. Το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά κυρίως παιδείας και κουλτούρας. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο αδιαφορούμε για τον πολιτισμό μας, αναλωνόμαστε μόνο στο να υπερηφανευόμαστε για τα περασμένα μεγαλεία μας, θάβοντας συστηματικά κάθε μορφή τέχνης που παράγεται στον τόπο μας.

Έχουμε δει Ελληνικά κινηματογραφικά έργα να βραβεύονται στο εξωτερικό και να έχουν απορριφθεί στη χώρα μας, έχουμε δει συγγραφείς να μεγαλουργούν στο εξωτερικό, ζωγράφους, τραγουδιστές, χορευτές, διαθέτουμε ταλαντούχους ανθρώπους! Αυτό είναι αποδεδειγμένο.

Όσο, όμως, ζούμε στην τηλεοπτική πραγματικότητα που αρέσκεται στο ευτελές και στο εύπεπτο, απαξιώνουμε όλα τα υπόλοιπα. Και, δυστυχώς, ο πολιτισμός και η τέχνη κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από την απαξίωση και την αδιαφορία. Αυτά είναι το συστηματικό εργαλείο για τον στραγγαλισμό κάθε καλλιτεχνήματος.

Χορεύοντας με τους… ΜΟΜΙΧ

07/10/2009 Σχολιάστε

Παρότι για τους Έλληνες ο χορός υπήρξε πάντα βασικό χαρακτηριστικό της κουλτούρας τους, είναι αλήθεια πώς τα τελευταία χρόνια αισθανόμαστε κάπως αμήχανα απέναντι σε αυτή τη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης. Προφανώς και δεν μιλάω για τους παραδοσιακούς χορούς ( που τους θεωρώ σημαντικό κομμάτι της παράδοσης και της τέχνης) και φυσικά δεν μιλάω για το So you think you can dance (που το θεωρώ μάλλον αστειότητα).

momix

Μιλάω για τον μοντέρνο χορό και το χοροθέατρο που σπάνια αποτελούν τρόπο ψυχαγωγίας για τους νέο – Έλληνες . Βέβαια θα μου πείτε πότε ήταν η  τελευταία φορά που οι περισσότεροι από εμάς πήγαν σε μια έκθεση ζωγραφικής, μια θεατρική παράσταση, ή μια συναυλία, για να πάμε και σε χοροθέατρο, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.

Παρόλα αυτά φαίνεται πώς κάποια σχήματα έχουν καταφέρει να φέρουν το χοροθέατρο κοντά στον κόσμο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση μιλάω για τους Momix. Χρησιμοποιώντας το χορό, τη μουσική, τους φωτισμούς τα ακροβατικά,  την  γυμναστική, και το μπαλέτο,  έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια ιδιαίτερη σχολή στο χορό που προσφέρει  ένα εντυπωσιακό θέαμα. Και το εντυπωσιακό αρέσει και πουλάει.

Βέβαια μιλάμε για ένα σχήμα που έχει τριάντα χρόνια ιστορία και η προσφορά του στην τέχνη είναι πολύ παραπάνω από το «μοναδικό υπερθέαμα» που ντελαλίζουν τα κανάλια και οι εφημερίδες. Προσωπικά προτιμώ άλλους καλλιτέχνες – χορογράφους (π.χ. Pina Bausch, Carolyn Carlson) , αλλά αν τα καταφέρω θα βρίσκομαι στην Αθήνα από 1 έως 6 Δεκεμβρίου στο «Παλλάς» για να παρακολουθήσω μια από τις παραστάσεις τους.

Και βιντεάκι