Αρχείο

Posts Tagged ‘Χριστούγεννα’

Τέλος χρόνου…

26/12/2008 Σχολιάστε

Ένας ακόμα χρόνος φορτώνεται στις πλάτες μας κι εμείς θα πρέπει να αποτιμήσουμε και όλα όσα κάναμε το χρόνο που πέρασε. Οι ημέρες των γιορτών είναι γεμάτες από ξεκούραση, δώρα, ρεβεγιόν, φαγητά, μελομακάρονα, κουραμπιέδες και φυσικά ευχές, πολλές ευχές. Πέρα από το τυπικό της υπόθεσης αυτές οι ευχές για τον κάθε έναν σημαίνουν κάτι, ίσως κάτι διαφορετικό. Να τι εύχομαι εγώ για το νέο χρόνο.

star

Ειρήνη: ναί, ξέρω ότι ακούγεται λίγο κοινότυπο, αλλά η ειρήνη είναι βασική προϋπόθεση για όλα τα υπόλοιπα στον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια, ζήσαμε αρκετές ένοπλες διαμάχες και είδαμε αθώο κόσμο να υποφέρει. Αφγανιστάν, Ιράκ,  Παλαιστίνη, Ρουάντα, μερικές μόνο από τις περιοχές του κόσμου, όπου οι άνθρωποι ταλανίζονται από τα δεινά του πολέμου. Όσο υπάρχει πόλεμος, η ειρήνη δεν θα είναι ποτέ κοινότυπη.

Τρίτος κόσμος: ποτέ δεν μου άρεσε η έκφραση, αλλά πώς αλλιώς να συνοψίσεις όλα όσα συμβαίνουν στις υποανάπτυκτες χώρες του πλανήτη; Πείνα και λιμοί, που θα μπορούσαν να μην υπάρχουν στην εποχή της αφθονίας. Ασθένειες, που θα μπορούσαν να έχουν αντιμετωπιστεί, αν οι φαρμακοβιομηχανίες δεν πρότασσαν το κέρδος τους. Εμφύλιοι πόλεμοι, κατάλοιπα της δυτικής αποικιοκρατίας. Παιδική εργασία στα εργοστάσια που φτιάχνουν τα παιχνίδια των δικών μας παιδιών. Και δυστυχώς η λίστα δεν έχει τέλος.  Ενώ εμείς θα γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα και θα απολαμβάνουμε τα πλούσια εδέσματα στο τραπέζι μας, ας σκεφτούμε έστω για λίγο αυτούς που υποφέρουν.

Περιβάλλον: η κλιματική αλλαγή είναι κάτι που συμβαίνει τώρα. Και είναι το αποτέλεσμα της αδιαφορίας των ανθρώπων να καταλάβουν το προφανές. Ο πλανήτης μας καταστρέφεται από την συνεχόμενη μόλυνση, την υπερπαραγωγή, την υπερκατανάλωση. Τη δεκαετία που μας πέρασε σίγουρα πολλά βήματα έγιναν προς την συνειδητοποίηση του προβλήματος. Ας αποφασίσουμε, όμως, πως πρέπει να κάνουμε και άλλα πράγματα.

Κοινωνία: οι προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σαν κοινωνία είναι πλέον πολλές. Πολυπολιτισμικότητα, νέες τεχνολογίες και μέσα, ενεργοί πολίτες, οικονομία. Σε συνδυασμό με τα τελευταία γεγονότα στη χώρα μας, αλλά και το κλίμα που επικρατεί διεθνώς, καταλαβαίνουμε όλο και περισσότερο πόσο απαραίτητο είναι να αλλάξουμε τις παλαιές σάπιες δομές του κοινωνικού μας συστήματος. Χρειαζόμαστε νέους νόμους, νέα ήθη και νέες νοοτροπίες, για να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της εποχής.

Υγεία: στο σύγχρονο κόσμο και με τον τρόπο που μάθαμε να σκορπίζουμε την καθημερινότητά μας, παραμελούμε το βασικότερο: την υγεία μας. Καπνίζουμε σα φουγάρα, πίνουμε σα σφουγγάρια, τρώμε σα γουρούνια και δηλητηριάζουμε τον εαυτό μας με το άγχος. Ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας..

Το θέμα, βέβαια, δεν είναι να κάνουμε ευχές και να ελπίζουμε πως τα πράγματα θ’ αλλάξουν. Ο χρόνος τελείωσε και τίποτα δεν αλλάζει αν δεν το προσπαθήσουμε εμείς. Η ευχή που κάνω εγώ είναι να βρούμε τον τρόπο να πραγματοποιήσουμε επιτέλους τις ευχές που επαναλαμβάνουμε μονότονα εδώ και χρόνια.

Χριστούγεννα κάθε μέρα

21/12/2007 Σχολιάστε

Χριστούγεννα, η γιορτή της αγάπης, και επειδή εμείς οι Έλληνες είμαστε πονετικός λαός φροντίζουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή να κάνουμε το καθήκον μας. Χριστουγεννιάτικες κάρτες, τηλεμαραθώνιοι, μη κυβερνητικές οργανώσεις, κουπόνια υποστήριξης και τόσα άλλα… Ο αλτρουισμός μας μπορεί να εκφραστεί με πολλούς τρόπους,  μπορούμε και εμείς να βοηθήσουμε.

santa

Θα καταλάβατε ότι το ύφος μου είναι μάλλον ειρωνικό και έχετε δίκιο. Μισό λεπτό. Πρώτα από όλα να δηλώσω ότι υποστηρίζω κάθε είδους οργάνωση που με πραγματική φιλανθρωπία και αλτρουισμό προσπαθεί να βοηθήσει τους συνανθρώπους μας. Αλλά το ζήτημα δεν είναι τι κάνει η κάθε οργάνωση, αλλά τι κάνουμε εμείς.

Η φιλανθρωπία και ο αλτρουισμός είναι πράξεις καθημερινές, που τις κάνεις χωρίς μεγάλα λόγια και χωρίς να επιδίωξη ανταμοιβής. Την αγάπη προς τον συνάνθρωπο την δείχνουμε κάθε στιγμή, κάθε μέρα, και όχι όποτε το θυμόμαστε ή όποτε μας βολεύει. Δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς θεωρούν την φιλανθρωπία ως μια πράξη στο πνεύμα των ημερών, δηλαδή μια θλιβερή Χριστουγεννιάτικη συνήθεια, όπως τα κάλαντα, τα μελομακάρονα και το στολισμένο δέντρο. Άντε να το κάνουμε και φέτος να ησυχάσουμε.

Είναι παράδοξο να ξοδεύουμε δύο μισθούς για να εξασφαλίσουμε πλούσιο τραπέζι, ρεβεγιόν με σαμπάνια, τουαλέτες και σμόκιν, ακριβά δώρα, γιρλάντες, φωτάκια, δέντρα, και ότι άλλο μπορούμε να φανταστούμε. Τι ακριβώς γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα; Είναι η γιορτή της αγάπης ή η γιορτή του καταναλωτισμού; Το ένα ευρώ που θα περισσέψει, πάντως, θα το στείλουμε sms για τα παιδάκια στην Αφρική που πεινάνε. Δεν μας περνάει από το μυαλό ότι τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε όλο το χρόνο γιατί εμείς εδώ τρώμε τον αγλέουρα κάθε μέρα;

Για αυτό το λόγο εκνευρίζομαι όταν ακούω ανθρώπους να λένε «εγώ φέτος θα στείλω κάρτες τις Unicef». Φτιάχνουμε μια δικαιολογία, μια πράξη που θα καλύψει την αδράνειά μας για έναν ολόκληρο χρόνο. Μια δικαιολογία που θα τη χρησιμοποιούμε όχι τόσο για να μη μας καταδικάσουν οι άλλοι, αλλά για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Γιατί κανένας ύπνος δεν είναι πιο γλυκός από τον ύπνο του ανθρώπου που έχει εκτελέσει το καθήκον του. Το χειρότερο είναι ότι λειτουργούμε έτσι συνειδητά και όχι αντανακλαστικά. Ξέρουμε ότι οι καταναλωτική κοινωνία έχει ένα τεράστιο τίμημα, αρκεί να το πληρώσει άλλος. Εμείς για να ευχαριστηθούμε την ευμάρεια μας το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συγκινηθούμε λίγο παραπάνω, να βουρκώσουμε για τα καημένα τα παιδάκια και έπειτα να φάμε το δέκατο μελομακάρονο, μονολογόντας «κοιτα να δείς τι γίνεται στον κόσμο».

Ο κάθε σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να καταλάβει ότι τα περισσότερα προβλήματα στον κόσμο υπάρχουν γιατί κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Δεν αφήνουμε κανέναν να διαταράξει την ισορροπία μας και δωροδοκούμε τις τύψεις μας για να τις κάνουμε να σωπάσουν, με sms του ενός ευρώ και κάρτες της Unicef. Μάθαμε να κατασκευάζουμε άλλοθι και το χρησιμοποιούμε σε κάθε περίσταση. «Εγώ πήγα στην πορεία για το πόλεμο του Ιράκ», «έκανα απεργία την Τετάρτη», «διαδήλωσα για το περιβάλλον», «έστειλα χρήματα για τον τηλεμαραθώνιο», έκανα το καθήκον μου. Με συγχωρείτε αλλά άλλοθι χρειάζονται οι ένοχοι. Άλλοθι κατασκευάζουν οι εγκληματίες.

Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο, το περιβάλλον, την ειρήνη, τα παιδιά με ασθένειες…  πρέπει να το κάνουμε κάθε μέρα με μικρά βήματα, πρέπει να το κάνουμε γιατί το θέλουμε, γιατί μας νοιάζει, γιατί είναι τρόπος ζωής και όχι γιατί είναι Χριστούγεννα.