Αρχείο

Posts Tagged ‘new media’

Στο Googloχωριό

03/02/2012 Σχολιάστε

Εντυπώσεις από το πρώτο Google Travel Forum, που έγινε χτες (02/02/2012) στο Αθηνών Αρένα.

Θυμάστε την παιδική εκπομπή με τα στρουμφάκια όπου όλες οι λέξεις είχαν το πρόθεμα «στρουμφο-«, το «στρουμφοχωριό», την «στρουμφίσαμε» και άλλα? Κάπως έτσι ήταν το κλίμα χτές, όπου όλα μα όλα είχαν το σηματάκι της Google!!! Παντού εθελοντές(;) της Google για το που θα κάτσεις, αν θες καφέ, η οποιαδήποτε άλλη πληροφορία. Στο lobby του πρώτου ορόφου μια γεύση από τα google office με πολύχρωμα πουφ, ποδοσφαιράκι και οθόνες. Google παντού,  μπλοκάκια, στυλό, τσάντες, φυλλάδια, καρτελάκια, σημειωματάριο, χαρτοπετσέτες(;!) και luggage identifier(;!) google burger, google  μεζεδάκια. Αμερικανιά όλο το concept της διοργάνωσης, με ενόχλησε λιγάκι, αλλά από την άλλη Google είναι αυτή!!!

Η ημερίδα σχετικά με τον τουρισμό που υλοποίησε η Google Ελλάδας , υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), είχε στόχο  να ενημερώσει τους συμμετέχοντες για τις δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο στον τουρισμό. Βέβαια, περισσότερο σαν διαφημιστικό event της Google μου φάνηκε το όλο σκηνικό, με τα video επιχειρηματιών που χρησιμοποίησαν τα Google adwords να μου θυμίζουν λίγο από «δείτε πώς μπορείτε να βγάλετε 2000€ δουλεύοντας από το σπίτι».  Τα απολύτως βασικά όσα ακούσαμε στο Adwords Seminar, τίποτα καινούριο, κανένα inside tip, μόνο μια καρτούλα με δώρο 75€ για διαφήμιση.  Αμήχανες οι πρώτες ομιλίες , χωρίς τίποτα το καινούριο, μόνο κάποιες αναφορές στο Google Wallet και σε πιθανές νέες εφαρμογές της τεχνολογίας στο τουρισμό. Εξαιρετικό το δεύτερο μέρος με τον Peter Economides να δίνει ρέστα και σαν ομιλητής αλλά και σαν ουσία. Έφυγα πριν βγει ο Γερουλάνος και έχασα και τον Sakis….

Ξεκάθαρα λοιπόν μια προωθητική ενέργεια όλο αυτό που διοργάνωσε η Google για να παρουσιάσει τα  προϊόντα και τις υπηρεσίες της. Γιατί όμως; Γιατί τώρα; Γιατί στην Ελλάδα και γιατί για τον τουρισμό; Προφανώς όλες οι εταιρίες χρειάζεται να κάνουν προωθητικές ενέργειες για τα προϊόντα τους, η Google δεν αποτελεί εξαίρεση.

Γιατί τώρα:
Το μεγαλύτερο έσοδο της εταιρείας είναι από το δίκτυο διαφήμισης 33.3 δις τα έσοδα της το 2011 και το 97% προέρχεται από τις διαφημίσεις.  Πολλά τα λεφτά! Επίσης είναι γεγονός ότι η Google αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο δίκτυο διαφήμισης online, όμως τα τελευταία χρόνια βλέπει την καρέκλα της να τρίζει. Απέναντι βρίσκεται ένα όλο και αυξανόμενο νέο δίκτυο διαφήμισης, αυτό που έχει δημιουργήσει η Facebook. Αν συνυπολογίσεις ότι οι χρόνοι που αφιερώνει κάποιος στο Facebook είναι ολοένα και μεγαλύτεροι, εύκολα μπορείς να βγάλεις το συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας νέος μεγάλος παίχτης στην αγορά που απειλεί την διαδικτυακή αυτοκρατορία της Google.

Γιατί στην Ελλάδα:
Μα εδώ έχουμε κρίση, η οικονομία πάει κατά διαόλου, οι επιχειρήσεις κλείνουν…. ακριβώς για αυτό. Η ανάγκη για διαφήμιση σε μια αγορά που βρίσκεται σε κρίση είναι πολύ μεγάλη. Είναι δεδομένο ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν πιο εξωστρεφείς και να κυνηγήσουν τους πελάτες τους εάν θέλουν να παραμείνουν ζωντανές.  Και πώς μπορεί κάποιος να κάνει εύκολα γρήγορα και κυρίως οικονομικά μια διαφήμιση; Μέσα από διαδίκτυο. Αν λάβουμε υπόψη μας και άλλα δύο στοιχεία από τη διεθνή εμπειρία – που τελευταία γίνεται και ελληνική εμπειρία – πρώτον το μικρό κόστος διαφήμισης σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες) και φυσικά την τεράστια διείσδυση του internet στο κοινό, μπορούμε εύκολα να βγάλουμε συμπεράσματα.

Γιατί για τον τουρισμό:
Πολλοί οι λόγοι:  είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ελλάδα, τα ξενοδοχεία και οι τουριστικές επιχειρήσεις πλέον χρησιμοποιούν ως κύριο προωθητικό εργαλείο το διαδίκτυο, είναι μια αγορά που απευθύνεται σε ένα διεθνές κοινό. Τα σημαντικότερα όμως επιχειρήματα είναι ότι πλέον το διαδίκτυο αποτελεί την νούμερο ένα πηγή νέων πελατών για τις τουριστικές επιχειρήσεις, ξεπερνώντας φέτος τις υπόλοιπες παραδοσιακές δεξαμενές πελατών ( τουριστικά γραφεία, Tour operators κ.α.). Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι ότι πάρα το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει κάνει τίποτα (το αξιόλογο) για την τουριστική της προβολή, και παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε οικονομική κρίση και κοινωνική αστάθεια (αποτρεπτικός παράγοντας για τους τουρίστες), συνεχίζει να είναι ένα από τα ισχυρότερα brand names στην τουριστική αγορά. Βέβαια χάνει συνεχώς έδαφος ιδιαίτερα απέναντι σε σχέση με άλλους προορισμούς στην Μεσόγειο (Τουρκία, Ιταλία, Κύπρος, Κροατία, οι ισχυροί «αντίπαλοι» μας), αλλά παραμένει ένας ονειρικός προορισμός για τους Ευρωπαίους. 

Ωραία λοιπόν, αυτά λίγο πολύ τα γνωρίζουμε, το θέμα είναι τι κάνουμε από εδώ και πέρα;
Νομίζω ότι αν κάποιο συμπέρασμα βγαίνει από τη συζήτηση είναι ότι πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στο διαδίκτυο. Άσχετα από το αν θα χρησιμοποιήσουν υπηρεσίες και προϊόντα της Google οι τουριστικές επιχειρήσεις είναι δεδομένο ότι θα πρέπει να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητες του διαδικτύου. Και με αυτό δεν εννοώ  το να φτιάξουν μια ιστοσελίδα ( τι δεν έχετε ακόμα? θέλετε να φτιάξετε?) ή ένα online σύστημα κρατήσεων, αλλά να χτίσουν ένα δίκτυο επικοινωνίας με τους πελάτες τους κυρίως με την χρήση των Social Media και με νέες υπηρεσίες και εφαρμογές. Σαν χώρα τι κάνουμε;  Ο Π.Γερουλάνος είπε στο Google Travel Forum ότι μέσα στο 2012 έρχεται νέο visitgreece.gr και μεγαλύτερη χρήση social media για προώθηση τουρισμού, είναι βασικό αλλά δεν φτάνει.  Θα πρέπει επίσης να επενδύσουμε στο branding και τη στρατηγική προώθησης του τουριστικού προϊόντος και να ξεφύγουμε σιγά – σιγά από το μοντέλο του «Zorba the Greek» όπως πολύ εύστοχα τόνισε και ο brand strategist κ. Peter Economides.  

Κλείνω διαπιστώνοντας ότι προσωπικά δεν άκουσα κάτι καινούριο ή κάτι το καινοτόμο, αλλά κάποιες ιδέες τις πήρα. Για να μην είμαι άδικος, εξαιρετική η διοργάνωση, πολύ καλή η προσπάθεια της Google να προσεγγίσει απευθείας τους επαγγελματίες του Τουρισμού, τα όποια λάθη μπορούν να διορθωθούν την επόμενη φορά

Advertisements

Οι δύο όψεις

06/08/2010 Σχολιάστε

Με αφορμή την δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια και τη σχέση του με το γνωστό blog “troktiko” , εδώ και μερικές εβδομάδες έχει ξεκινήσει μια ζωηρή συζήτηση για τα blogs, το διαδίκτυο, και την ανωνυμία την ιδιωτικότητα και άλλα σχετικά θέματα.

Η συζητήσεις κυμαίνονται σε όλο το φάσμα της σοβαρότητας από τις πλέον φαιδρές έως τις πλέον ψύχραιμες και ουσιαστικές  Η αλήθεια είναι – και το έχουμε ξανά – σχολιάσει από αυτή εδώ την στήλη – ότι το internet αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς όχι μόνο αρκετούς από τους παραδοσιακούς μηχανισμούς της επικοινωνίας και της ενημέρωσης, αλλά και αρκετά ζητήματα της κοινωνίας μας γενικότερα. Σε όλες αυτές τις αλλαγές οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες αντιδρούν διαφορετικά. Κάποιες κοινωνίες καταφέρνουν να αφομοιώσουν τις αλλαγές και κάποιες άλλες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα νέα δεδομένα με παλιούς τρόπους…


Στην Ελλάδα λοιπόν έχουμε αποφασίσει να πάμε με τους «παραδοσιακούς» τρόπους μελετώντας προσχέδια. Είναι γνωστό πως η Ελληνική Πολιτεία όταν εμφανισθεί ένα πρόβλημα, τότε ψηφίζει έναν αυστηρό Νόμο, ο οποίος δεν εφαρμόζεται ποτέ, καθώς διάφοροι θεσμοί έχουν άλλες προτεραιότητες. Στην περίπτωση των πραγματικών ή εικαζομένων παρανομιών από ‘ανώνυμα’ ή ψευδώνυμα blogs, διαμορφώνεται πίεση (κυρίως από τα παραδοσιακά ΜΜΕ και για λόγους οικονομικούς) , ώστε η Ελλάδα να πρωτοτυπήσει παγκοσμίως: να θεσμοθετήσει απαγορεύσεις, εκεί που σύμπασα η υφήλιος (πλην Λαϊκής Κίνας και Βορείου Κορέας) έχει αρνηθεί να επιβάλει αστυνομικές διατάξεις!

Στην Ελλάδα λοιπόν συζητάμε ως λύση την καταστολή και μάλιστα την καταστολή σε κάτι που δεν γνωρίζουμε πώς λειτουργεί, ούτε το πώς αλληλεπιδρά με την κοινωνία και τους ανθρώπους, ούτε ποια είναι η δυναμική του…στην ουσία λοιπόν χρησιμοποιούμε μια παλιά λογική για να αντιμετωπίσουμε ένα σύγχρονο πρόβλημα!

Ας ταξιδέψουμε λίγο βορειότερα στην Ισλανδία. Σε μια χώρα που φέτος μας απασχόλησε τουλάχιστον τρεις φορές, με την πτώχευσή της, με την έκρηξη του ηφαιστείου – γλωσσοδέτη, και με τον γάμο της πρωθυπουργού της χώρας με την σύντροφό της. Ειδικά από την τελευταία είδηση μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι η κοινωνία των Ισλανδών αντιμετωπίζει τα πράγματα διαφορετικά…

Η Ισλανδία που τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει πολλά χρήματα στην ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, έχει δημιουργήσει θέσεις εργασίας σχετικές με τα νέα μέσα και το διαδίκτυο, έχει δημιουργήσει αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα και υποδομές, έχει μετατρέψει πολλές διοικητικές διαδικασίες του κράτους σε ηλεκτρονικές και αυτή τη στιγμή είναι η χώρα στην ευρώπη με την μεγαλύτερη διήσδηση και εκμετάλευσει του Internet. Χαρακτηριστικό δείγμα, η έδρα της Google, Ευρώπη είναι στην Ισλανδία.

Η Ισλανδία σχεδιάζει να βάλει σε ισχύ νομούς τέτοιους που θα καθιστά αδύνατον να αποκαλυφτεί το όνομα ενός ανώνυμου blogger, ακόμα και αν αποκαλύψει στρατιωτικά μυστικά!!! Για όσους δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει αυτό, σημαίνει (μεταξύ άλλων) το εξής:  Ότι η Ισλανδία μετατρέπεται σε μια χώρα προστάτιδα των νέων τεχνολογιών, με τις κινήσεις που ήδη έχει κάνει αλλά και με τον σχεδιασμό της έχει καταφέρει να μεταφέρει τεράστιο κομμάτι έμψυχου δυναμικού και υποδομών σχετικό με το διαδίκτυο και πλέον προκαλεί και την μεταφορά της οικονομίας του Internet στο χώρο της, προσκαλώντας ακόμα περισσότερους ανθρώπους σχετικούς με τις νέες τεχνολογίες αλλά και μεγάλες εταιρίες να επενδύσουν σε αυτή…

Το θέμα είναι μεγάλο και θα συνεχίσουμε την συζήτηση…

Νέα μέσα και νέες τεχνολογίες, είμαστε έτοιμοι να τα αφομοιώσουμε;

24/03/2010 Σχολιάστε

Δίνοντας συνέχεια στο άρθρο του Ντίνου Γκέκα, «Internet, Facebook και Παιδεία», που δημοσιεύτηκε στο προηγούμενο τεύχος της “Ν”, νομίζω ότι μπορεί να ξεκινήσει ένας διάλογος. Ελπίζω η άποψή μου να συμβάλει εποικοδομητικά σε αυτή τη συζήτηση.


Κάθε τεχνολογική επανάσταση κρίνεται επιτυχημένη, όταν καταφέρνει να δημιουργήσει υπηρεσίες και προϊόντα, που εισβάλουν και επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του ανθρώπου με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της. Για παράδειγμα, η βιομηχανική επανάσταση δημιούργησε το αυτοκίνητο, τα ραδιοκύματα την τηλεόραση, τις τηλεπικοινωνίες, το τηλέφωνο. Σε αντιστοιχία, η πληροφορική δημιούργησε τουλάχιστον δύο τέτοιας εμβέλειας προϊόντα: τον προσωπικό υπολογιστή και το κινητό τηλέφωνο. Κυρίως δε το κινητό τηλέφωνο μπήκε στη καθημερινότητά μας με τέτοιο τρόπο που σήμερα, λίγα μόλις χρόνια από την μαζική εξάπλωση του, το θεωρούμε σχεδόν απαραίτητο.

Μια σημαντική παράμετρος που προκύπτει σε κάθε συζήτηση για την τεχνολογία,  είναι κατά πόσο και σε ποιο βαθμό μπορούμε πλέον να αφομοιώνουμε τα αγαθά της. Το αυτοκίνητο και η τηλεόραση χρειάστηκαν πάνω από είκοσι χρόνια μέχρι να γίνουν μαζικό προϊόν, ενώ το κινητό τηλέφωνο μόλις μια πενταετία. Η πραγματικότητα είναι ότι η κοινωνία πλέον δυσκολεύεται να ακολουθήσει τους ρυθμούς της τεχνολογικής εξέλιξης με αποτέλεσμα πολλές φορές να βρίσκεται σε αμηχανία.
Οι νέες τεχνολογίες και σε συνέχειά τους τα νέα μέσα, το διαδίκτυο, τα social media, το Facebook, και πολλές άλλες υπηρεσίες αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα τεχνολογιών που εξελίχθηκαν ποιο γρήγορα απ’ ότι η κοινωνία μπορεί να τις αφομοιώσει.

Πριν από λίγα μόλις χρόνια δεν υπήρχαν καν στο λεξιλόγιό μας, και όμως σήμερα επηρεάζουν πολλές πλευρές της καθημερινής μας ζωής και όχι μόνο σε επίπεδο εργασίας ή σε πρακτικά θέματα αλλά πλέον και σε επίπεδο προσωπικών και διαπροσωπικών σχέσεων. Σήμερα οι νέες αυτές τεχνολογίες επηρεάζουν και πλευρές της ζωής μας που δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Έχει αλλάξει ο τρόπος που δουλεύουμε, ενημερωνόμαστε, διασκεδάζουμε, κοινωνικοποιούμαστε, μαθαίνουμε.

Έννοιες ξεκαθαρισμένες και παγιωμένες εδώ και πολλά χρόνια τίθενται πλέον υπό συζήτηση κάτω από το πρίσμα των νέων μέσων. Πώς μπορούμε να ορίσουμε σήμερα, τα προσωπικά δεδομένα, την ιδιοτικότητα, το χώρο του προσωπικού και του δημόσιου λόγου, την συνεργασία, την εκπαίδευση, την ενημέρωση, την ασφάλεια, ακόμα και τις σχέσεις χωρίς να λάβουμε υπόψη μας, το Internet, τα  Blogs, το Facebook, το Youtube, το MySpace, το Second life και άλλα νέα μέσα; Ιδιαίτερα από τη στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι περνάνε πολλές ώρες της ημέρας σε άμεση αλληλεπίδραση με τις νέες αυτές υπηρεσίες; Θα ήταν το ίδιο σαν να μην λαμβάναμε υπόψη μας την τηλεόραση και τον τρόπο που επηρέασε, και πολλές φορές διαμόρφωσε, την κοινωνία μας τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Μπροστά λοιπόν έχουμε έναν καινούριο κόσμο, με νέες δυνατότητες και νέες προκλήσεις – ας μην ξεχνάμε πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας φέρνει μαζί της αλλαγές. Καλές και κακές. Η δικιά μας ευθύνη δεν είναι ούτε να αγκαλιάσουμε απερίσκεπτα τα νέα μέσα, αλλά ούτε και να τα απορρίψουμε αφοριστικά. Η δικιά μας ευθύνη είναι να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας, και την κοινωνία ώστε να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε (στο βαθμό που είναι εφικτό) τον νέο κόσμο ώστε να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τις δυνατότητές του.

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό, η συνεχής ενημέρωση, η εκπαίδευση πάνω στις δυνατότητες της τεχνολογίας, η επαφή με τα νέα μέσα και ο ουσιαστικός διάλογος.

Le Roi Est Mort, Vive Le Roi?

12/02/2010 Σχολιάστε

“Αντιγράφω την είδηση από το tvxs.gr: Στο πλαίσιο ενός πειράματος με τίτλο «Behind Closed Doors on the Net», πέντε δημοσιογράφοι από τέσσερις χώρες, Καναδά, Γαλλία, Ελβετία και Βέλγιο, θα κλειστούν μέσα σε ένα σπίτι, στο Περιγκόρ της Νότιας Γαλλίας, από την 1η Φεβρουαρίου ως την 5η του ίδιου μήνα και θα έχουν ως μοναδική πηγή ενημέρωσης τους δύο δημοφιλέστερους τόπους κοινωνικής δικτύωσης, Facebook και Twitter.

Οι πέντε δημοσιογράφοι δεν θα έχουν στη διάθεση τους κανένα άλλο μέσο ενημέρωσης -ραδιόφωνο, τηλεόραση, εφημερίδα- παρά μόνο το Twitter και το Facebook. Στόχος του περίεργου εγχειρήματος είναι η διερεύνηση της αξιοπιστίας, σε επίπεδο ενημέρωσης, των δύο τόπων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και το κατά πόσο αυτά τα δύο μέσα μπορούν να αποτελέσουν μια σοβαρή απειλή για τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.”


Το πείραμα αν και μου φέρνει λίγο σε ρεάλιτυ τύπου  Big Brother, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ούτε λίγο ούτε πολύ το Facebook και το twitter, αποτελούν από τις δημοφιλέστερες ιστοσελίδες – υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης και αν ρίξει κάποιος μια ματιά στα στατιστικά χρήσης θα καταλάβει ότι μιλάμε για ένα αρκετά μεγάλο νούμερο ανθρώπων. 350 εκατομμύρια χρήστες καταγράφει το Facebook που ξοδεύουν τουλάχιστον 55 λεπτά κάθε μέρα στη σελίδα του, με τουλάχιστον 50 εκατομμύρια ενημερώσεις κάθε μέρα.

Μα θα μου πείτε, έχει τόση σημασία τι γίνεται σε μια σελίδα στο διαδίκτυο; Ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα συγκρίνοντας, με ένα άλλο πιο παλιό και πιο δημοφιλές μέσο, τον βασιλιά  της ενημέρωσης, την τηλεόραση. Σήμερα αποτελεί ένα από τα πλέον διαδεδομένα μέσα με περίπου 1.5 δις εκατομμύρια τηλεθεατές, που περνάνε κατά μέσο όρο (τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο) 20 ώρες την εβδομάδα μπροστά της. Η οικονομία που στηρίζεται στην τηλεόραση, φτάνει σε νούμερα μεγαλύτερα από το ΑΕΠ πολλών ανεπτυγμένων χωρών. Η ενσωμάτωση της στην κοινωνία τεράστια, ενδεικτικά, η αναλογία τηλεοπτικών συσκευών ανά τηλεθεατή είναι 5 προς 1, θα μπορούσα να συνεχίσω και να παραθέσω και άλλα στατιστικά αλλά…

Το σημαντικότερο που θα πρέπει κανείς να εξετάσει κανείς είναι ο ρόλος που έπαιξε η τηλεόραση στην διαμόρφωση της κουλτούρας μας. Αλήθεια πόσο άλλαξε η τηλεόραση τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο; ποια νέα στοιχεία έβαλα στην καθημερινότητα μας; πόσο καταλυτική ήταν η επιρροή της στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας ατομικά αλλά και τις συλλογικής νοοτροπίας; Χιλιάδες μελέτες έχουν γραφτεί για την επίδραση της τηλεόρασης στον πολιτισμό μας και ανεξάρτητα με το αν κλίνουν προς το θετικό ή το αρνητικό, όλες τονίζουν την βαθιά και καταλυτική επίδραση της σε όλους τους τομείς της ζωής μας που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει στις απαρχές τις ιστορίας της.

Σήμερα ζούμε μια νέα επανάσταση της πληροφορίας, πιο ραγδαία, πιο έντονη, πιο μαζική, που αρχίζει και σκιάζει την επίδραση της τηλεόρασης. Είναι σίγουρο πώς μέσα από το πρίσμα των νέων μέσων θα αλλάξουμε πολλά στοιχεία από την κοινωνική μας ζωή.

Ο Βασιλιάς λοιπόν απεβίωσε ( ή έστω αργοπεθαίνει). Όμως… ζήτω ο νέος Βασιλιάς;

Ψάχνω, ψάχνεις, ψάχνουμε… ψαχνόμαστε

11/12/2009 Σχολιάστε

Το Google φαντάζομαι πως το ξέρετε όλοι. Πρόκειται για τη νούμερο ένα μηχανή αναζήτησης στον κόσμο. Πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά περισσότερα είναι αυτά που εικάζονται για την εταιρεία μεγαθήριο της εποχής των νέων τεχνολογιών. Ας μην ασχοληθούμε με παραφιλολογίες, αλλά ας δούμε, πρώτ’ απ’ όλα, μερικά πολύ ενδιαφέροντα στατιστικά, για να καταλάβουμε τα μεγέθη της πλέον αναγνωρίσιμης εταιρείας στον κόσμο. Προσοχή, μην μπερδευτείτε με τόσα μηδενικά μαζεμένα.


1.000.000.000.000 – ένα τρισεκατομμύριο, περίπου, οι σελίδες που βρίσκονται στο Google Index, 2.000.000.000 – δύο δισεκατομμύρια, αναζητήσεις την ημέρα, 1.000.000.000 – ένα δισεκατομμύριο, ενεργών χρηστών.

Πέρα από εντυπωσιασμό, τα νούμερα αυτά προκαλούν και μερικές σκέψεις. Οι άνθρωποι είναι περίεργοι. Και αυτή η περιέργεια του ανθρώπου είναι που τον οδήγησε να δημιουργήσει, να εφεύρει, να καταλάβει, να εξηγήσει και να ανακαλύψει τον κόσμο και τον εαυτό του. Δεν νομίζω ότι υπερβάλλω αν δηλώσω ότι ο άνθρωπος κατέκτησε τον κόσμο με ερωτήσεις. Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι φράσεις κλισέ που χρησιμοποιούμε: «τα ερωτήματα που βασανίζουν την ανθρωπότητα», «τα αιώνια ερωτήματα» και τα σχετικά.

Σήμερα, όμως, εκτός από τα αιώνια ερωτήματα που βασανίζουν τον άνθρωπο – και που δύσκολα μπορεί κάποιος να απαντήσει – φαίνεται πως είμαστε πιο περίεργοι και από ένα εξάχρονο παιδί, με δύο δισεκατομμύρια ερωτήσεις την ημέρα! Το θέμα, όμως, είναι όχι μόνο σε ποιον απευθύνουμε τις ερωτήσεις  – σε έναν αόρατο υπερυπολογιστή – παντογνώστη, αλλά, πολύ περισσότερο, τι ρωτάμε σήμερα.

Ας αφήσουμε την Google να μας απαντήσει και σε αυτό. Κάθε χρόνο, η εταιρεία ανακοινώνει το Google «Zeitgeist» (γερμανικά: «το πνεύμα της εποχής»), μια στατιστική καταγραφή και απεικόνιση της συχνότητας των αποριών του κόσμου, εξερευνώντας τα δισεκατομμύρια ερωτημάτων αναζήτησης που λαμβάνει η Google κάθε χρόνο.

Έτσι, για το 2009, θέλαμε να μάθουμε για τον Barak Obama, τον Michael Jackson, το Facebook, το Youtube, τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, την οικονομική κρίση, τη γρίπη των χοίρων, την οικονομική άνοδο της Κίνας, τον Πόλεμου του Ιράκ, την οικολογία και το περιβάλλον. Στην Ελλάδα ψάξαμε για το Βατοπέδι και το σκάνδαλο της Siemens, τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, φυσικά ολίγον μπάλα, ολίγον αυτοκίνητο και ολίγον τσόντα.

Μην περιμένετε να βρείτε πιο σημαντικά ερωτήματα. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύουμε ότι τα έχουμε λύσει ή όχι, οι άνθρωποι έπαψαν να ενδιαφέρονται. Συνεχίζουν να είναι περίεργοι, αλλά πλέον τους ενδιαφέρει να μάθουν πιο ασήμαντα πράγματα, στα οποία το Google φυσικά και μπορεί να τους απαντήσει.

Όμως, περιμένετε. Το Google μπορεί να απαντήσει σε ένα από τα πιο αγωνιώδη ερωτήματα του ανθρώπου, για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα – answer to life the universe and everything. Δοκιμάστε το και θα δείτε ότι η μηχανή έχει αποκτήσει εκτός από γνώση και χιούμορ.

Όλα στη fora

11/12/2009 Σχολιάστε

Αντιγράφω την είδηση από το http://www.tvxs.gr: «Ανακλήθηκε, πριν λίγες μέρες, ο διορισμός του Α. Κουτούπη στη θέση του Γενικού Γραμματέα για τις ΔΕΚΟ, λόγω του γεγονότος ότι ο κ. Κουτούπης, ο οποίος είναι στέλεχος της ΝΔ, είχε εκφραστεί με «χυδαίους, υβριστικούς και ακραίους χαρακτηρισμούς για την κυβέρνηση» στη σελίδα του στο Facebook, το βράδυ των εκλογών. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση, ο κ. Κουτούπης, που είχε διοριστεί μόλις 24 ώρες νωρίτερα στην Ειδική Γραμματεία Δημοσίων Επιχειρήσεων & Οργανισμών, έχει μεν ένα αξιόλογο βιογραφικό, αλλά, όπως ήρθε στο φως, «όχι μόνο στερείται των στοιχείων της εμπιστοσύνης και του ήθους, που είναι απαραίτητα για να υπηρετεί Έλληνας πολίτης σε δημόσια θέση, αλλά είναι επίσης έκθετος και υπόλογος».


Ποια είναι, ή πρέπει να είναι, τα κριτήρια επιλογής ενός Γενικού Γραμματέα, δεν είναι της παρούσης. Πέρα από την πολιτική διάσταση της είδησης, υπάρχουν και δύο άλλα σημαντικά κομμάτια που πρέπει να δούμε.

Ο ρόλος που παίζουν τα νέα μέσα στη διαμόρφωση της εικόνας του εαυτού, με την κοινωνική έννοια, είναι πλέον ένα σημαντικό θέμα. Η  μεγάλη επανάσταση του να μοιράζομαι μέσα σε ένα δίκτυο τις απόψεις μου, τις προσωπικές μου προτιμήσεις, τις φωτογραφίες μου και άλλα προσωπικά μου στοιχεία, μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε την στάση μας για την ιδιωτικότητα. Το φαινόμενο έχει παρουσιαστεί μόλις πολύ πρόσφατα στην Ελλάδα, αλλά τα τελευταία χρόνια, στις δυτικές κοινωνίες, πολύ συχνά, εμφανίζεται μια ιστορία με πρωταγωνιστές ανθρώπους, που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα στοιχεία που έδωσαν για τον εαυτό τους χρησιμοποιήθηκαν με καλό ή με κακό τρόπο.

Το θέμα το έχουμε σχολιάσει ξανά και στο παρελθόν και θα το συναντάμε όλο και πιο συχνά. Ο καθένας, όμως, πρέπει να γνωρίζει πως, από τη στιγμή που δημοσιεύει κάτι στο διαδίκτυο, αυτό παύει να αποτελεί προσωπικό δεδομένο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε. Ας μην βιαστούμε να ξορκίσουμε το Internet – “Μεγάλος Αδερφός”. Το αντίστοιχο ισοδύναμο θα ήταν να βγω στην  πλατεία Φαρμάκη και να φωνάξω κάτι. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν, πέρα από τον εαυτό μου, αν είπα μερικές κουβέντες παραπάνω.

Βέβαια, υπάρχει και άλλη μια ανάγνωση της είδησης, που ίσως να μην είναι εμφανής, αλλά έχει και αυτή μεγάλη σημασία. Όταν, πριν λίγο καιρό, κάποιοι μιλούσαν για ανοιχτές διαδικασίες, το ρόλο του διαδικτύου στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, και άλλα συναφή, πολλοί ήταν εκείνοι που γελούσαν ειρωνικά, λέγοντας ότι στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται. Όμως, άσχετα από την πολιτική βούληση, τα κριτήρια, τα αποτελέσματα της διαδικασίας και ακόμα-ακόμα και τα ευτράπελα, η νοοτροπία αλλάζει και σιγά – σιγά συνειδητοποιούμε τον ρόλο που μπορεί να παίξουν τα νέα μέσα στη σύγχρονη κοινωνία.

Μην μπερδευόμαστε, όμως. Δεν αρκεί να ψάχνουμε το Internet για να ανακαλύψουμε ευάλωτα σημεία ή για να διασπείρουμε φήμες και να ανακαλύψουμε προσωπικά δεδομένα, όπως κάνουμε μέχρι τώρα. Πρέπει να αρχίσουμε εν γνώσει μας, σαν κοινωνία, να αποζητούμε τη δημοσίευση δεδομένων στο διαδίκτυο. Πόθεν έσχες, υπουργικές αποφάσεις, νομοσχέδια, προϋπολογισμοί, έξοδα οργανισμών, προσλήψεις, συμφωνίες, όλα στο Facebook!

Πώς το Internet αλλάζει τη διαφήμιση

26/10/2009 1 Σχολιο

Σε συνέχεια του άρθρου του Ντίνου ( με το οποίο προφανώς συμφωνώ), δείτε αυτό το βιντεάκι, για το πώς δουλεύει ένα απο τα κομμάτια της διαφήμισης στο Internet.