Αρχείο

Posts Tagged ‘Siemens’

Τελικά, ποιοι είναι οι εγκληματίες;

08/09/2010 Σχολιάστε

Αγαπητέ αναγνώστη, παρακαλώ πολύ, διάβασε με μεγάλη προσοχή τις παρακάτω περιπτώσεις – ειδήσεις, και απάντησε σωστά στα ερωτήματα που ακολουθούν. Έχεις στη διάθεσή σου μία ώρα, και ο χρόνος σου ξεκινάει από τώρα!

Περίπτωση Α: Ένα επιπλέον κακούργημα έχουν να φορτωθούν στις πλάτες τους οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο της Siemens. Η ποινική δίωξη ασκήθηκε κατά παντός υπευθύνου και θα προσωποποιηθεί εις βάρος όσων εκ των εμπλεκομένων προσώπων προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις ότι αποτελούσαν μέλη της ίδιας οργανωμένης ομάδας.  Εφόσον, λοιπόν, κριθεί ότι στο πλαίσιο διακίνησης βρώμικου χρήματος από τα «μαύρα» ταμεία του γερμανικού κολοσσού κάποιοι λειτούργησαν κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχουν να αντιμετωπίσουν και την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης.

Περίπτωση Β: Ιδιαίτερα επιφυλακτική και με «συγκρατημένη αισιοδοξία» φαίνεται να υποδέχεται η ισπανική Κυβέρνηση την κίνηση της βασκικής αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΤΑ, η οποία, την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου, κήρυξε, με μαγνητοσκοπημένο μήνυμά της στο βρετανικό δίκτυο BBC, την κατάπαυση πυρός και παύση της ένοπλης δράσης της. Η οργάνωση έχει κηρύξει κατάπαυση πυρός άλλες δύο φορές μέχρι τώρα, την οποία όμως εγκατέλειψε και τις δύο φορές μετά από λίγους μήνες, ενώ από τις επιθέσεις της έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 825 άτομα από τη δεκαετία του 1960.

Περίπτωση Γ: Απαντώντας σε ερώτηση για την αμφισβήτηση ορισμένων μέτρων που έχει λάβει η ελληνική Κυβέρνηση στο πλαίσιο του μνημονίου, τα οποία κρίνονται αντισυνταγματικά και από τα συνδικάτα, ο Αμαντέο Αλταφάζ Τάρντιο (εκπρόσωπος του Επιτρόπου Όλι Ρεν) απαντά ότι «είναι αδιαμφισβήτητο δικαίωμα η προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Εμείς, η Κομισιόν, σεβόμαστε απόλυτα αυτό το δικαίωμα και την άσκησή του από τα συνδικάτα ή από οποιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο. Αυτό ως αρχή. Από εκεί και πέρα, δεν κάνουμε εικασίες σχετικά με τις ενδεχόμενες αποφάσεις ελληνικού Δικαστηρίου. Σήμερα, υπάρχει ένα πρόγραμμα, το οποίο συμφωνήθηκε μεταξύ της Ε.Ε., του ΔΝΤ, και μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, το οποίο εγκρίθηκε από ένα επίσης νόμιμο Κοινοβούλιο. Οι ενδιαφερόμενες πλευρές εφαρμόζουν το περιεχόμενο του μνημονίου, το οποίο υπεγράφη τον Μάιο».

Όχι, δεν πρόκειται για άσκηση σε διαγώνισμα εξεταστικής στη Νομική, απλά για μια απορία, σχετικά με το πώς αντιλαμβανόμαστε το έγκλημα και τη δικαιοσύνη στις μέρες μας. Ποιες είναι οι γραμμές που χωρίζουν το «νόμιμο» κρατικό έγκλημα ή το έγκλημα από μια διεθνή ομάδα οικονομικών εκβιαστών, από τα εγκλήματα μιας ομάδας αυτονομιστών; Παρακαλώ, απαντήστε στην παρακάτω ερώτηση: Ποια από τις παρακάτω εγκληματικές οργανώσεις θεωρείτε ότι έχει προκαλέσει μεγαλύτερο κακό;

Α) Η Siemens
B) Οι Βάσκοι Αυτονομιστές
Γ) Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Advertisements

Απαξίωση…

11/07/2008 Σχολιάστε

Αυτή την εβδομάδα δεν θα πρωτοτυπήσω, θα μπω και εγώ στον πειρασμό να σχολιάσω κάποια πράγματα σε σχέση με το σκάνδαλο της Siemens, που ευτυχώς ή δυστυχώς μονοπωλεί την ειδησεογραφία των ημερών.

sintagma

Ας κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο και ας δούμε κάποια γεγονότα που συγκλόνισαν την γειτονική Ιταλία πριν από μία δεκαετία. Τον Φεβρουάριο του 1992, ο Μάριο Κιέζα, στέλεχος του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, συνελήφθη και ομολόγησε την εμπλοκή του σε ένα μηχανισμό διακίνησης μαύρου πολιτικού χρήματος.Πρόκειται για την αρχή της επιχείρησης «Καθαρά Χέρια», που έμελλε να σαρώσει τη λεγόμενη «Μιζούπολη» και μαζί της όλα τα κόμματα της Α’ Ιταλικής Δημοκρατίας.

Οι συνεχόμενες αποκαλύψεις για μαύρο χρήμα και οι συνεχόμενες ομολογίες δημιούργησαν ένα ντόμινο γεγονότων που οδήγησε σε ακραίες αντιδράσεις. Η απόφαση της Βουλής να μην άρει την ασυλία του Κράξι υπήρξε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τον Απρίλιο του 1993 διαδηλώσεις ξεσπούν σε διαφορετικές γωνιές της Ρώμης, άλλες αυθορμήτως από φοιτητές, άλλες οργανωμένες από την Αριστερά και άλλες από το ακροδεξιό Movimento Sociale του σημερινού προέδρου της Βουλής, Τζιανφράνκο Φίνι.

Και η τελευταία πράξη του δράματος παίζεται μπροστά από το ξενοδοχείο που έμενε ο Κράξι. Σε μια έκρηξη, το οργισμένο πλήθος, τον περικυκλώνει και τον «βομβαρδίζει» με θες και αυτά;». Η σκηνή παίχτηκε στην τηλεόραση εκατοντάδες φορές και η Ιταλική Δημοκρατία μπήκε σε μια χρόνια και βαθιά κρίση, από την οποία δεν έχει βγει ακόμα.

Η συνέχεια είναι λίγο – πολύ γνωστή σε όλους. Το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε, ήρθε να καλύψει ο Μπερλουσκόνι. Οι Ιταλοί έχοντας χάσει κάθε εμπιστοσύνη στις δημοκρατικές δυνάμεις, δεν δίστασαν να παραδώσουν τη διακυβέρνηση της χώρας τους σε έναν από τους πλέον αμφιλεγόμενους ηγέτες της σύγχρονης Ευρώπης.

Στην Ελλάδα του σήμερα μπορούμε εύκολα να βρούμε πολλές ομοιότητες με την Ιταλία του 1990. Η εμπλοκή πολιτικών προσώπων στο σκάνδαλο της Siemens, επιβεβαιώνει την υποψία που είχαμε χρόνια τώρα, ότι οι πολιτικοί μας κλέβουν και μας δουλεύουν ασύστολα. Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, ο κόσμος πλέον δεν μπορεί να ανεχτεί αυτή την κατάσταση και η αναζήτηση λύσεων και οι ζημώσεις στην κοινωνία έχουν ήδη ξεκινήσει.

Ακριβώς αυτή την αλλαγή φοβούνται και τα κόμματα που προσπαθούν με αδέξιους τρόπους, συστρατεύοντας και τα συμμαχόμενα και συνένοχα ΜΜΕ, να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Ευτυχώς για εμάς οι εξελίξεις επηρεάζονται από την γερμανική δικαιοσύνη και αργά ή γρήγορα ο δικομματισμός θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος των ενοχών του. Η απειλή του “Μπερλουσκονισμού”, της “Ιταλοποίησης”, τον “μη αυτοδύναμων κυβερνήσεων” και της “απαξίωσης του πολιτικού συστήματος” είναι οι τελευταίες γραμμές άμυνας των κομμάτων που ποτέ δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Απαξίωση λοιπόν, και ας μας αδειάσουν τη γωνιά και τα έδρανα, γιατί ακόμα και αν οι πολιτικοί μας δεν είναι ένοχοι για αποδοχή μαύρου χρήματος, είναι ένοχοι γιατί ποτέ δεν προστάτευσαν τα συμφέροντα του λαού.